เราชอบเขามาก ตอนเเรกที่เห็นก็รู้สึกอยากรู้จัก พอเราเริ่มสนิทกันก็เริ่มออกไปเที่ยวกัน เราเป็นคนทักก่อน ชวนก่อนเสมอ เขาดีมากๆจริง เรารู้ตัวอีกทีก็เริ่มมาตระหนักเเล้วว่าชอบเขามา 3 ปีเเล้ว จนจะขึ้น ม.4 อยู่เเล้ว เเต่เราก็เเอบหวังว่าสักวันเขาจะชอบเราบ้าง เราเคยบอกเขาว่า เขาน่ารักเกินไป เขาก็บอกเรากลับเหมือนกัน ตอนนั้นรู้มั้ยเราเขินมากเลยนะ เเต่เก็บอาการอยู่ เขาตอบเพราะเป็นมารยาทหรือ ตอบจริงๆกันเเน่นะ เราชมเค้าบ่อยๆ เพื่อนเราบอกว่าไม่อยากให้เค้ามีเเฟนเลย เค้าบอกว่า ''ไม่มีใครจะจีบเราหรอก'' รู้มั้ยคนที่จะจีบเเกก็มีเเต่เรานี่เเหละ เเต่เราไม่กล้า เรากลัวเสียเเกไป เราเทียบเเกไม่ได้เลย เเกดีทุกอย่างจริงๆ เครียดมากเลย คิดทุกๆวัน จนเก็บไปฝัน มโนไปเองอยู่เรื่อย.