สวัสดีค่ะทุกคนยาวนิสนึงนะคะ คือเราต้องมาเลี้ยงลูกให้พี่สาวเราค่ะ ตั้งแต่วันที่พี่เราท้องเราอยู่แค่ป.6เองค่ะพี่เราอยู่ม.3ค่ะตอนนั้นเราต้องดูแลพี่ค่ะเพราะเขาท้องอยู่ ญาติก็ว่าพี่สาวเรานะคะประมาณว่าท้องก่อนวัย จนวันคลอด(หลาน)เราก็ดีใจนะคะเพราะที่เราวาดฟันไว้คือพี่มีลูกเเล้วคงเป็นครอบครัวที่ดีเเล้วเราก็คงจะได้ใช้ชีวิตบ้าง(แต่ความจริงที่เจอ)คือ พี่สาวเรากับแฟนเขาทะเลาะกันแทบทุกวันก็ได้เลิกกันไปส่วนพี่สาวเรากูไม่ค่อยดูลูกลุกขึ้นมาปั้มนมแล้วหลับต่อเราซึ่งเป็นคนที่เลี้ยงเด็กไม่เป็นเลย(ไม่เคยแม้กระทั้งอุุ้้มเด็ก)แต่ต้องมาเช็ดอึเด็กอ่อนเป็นอะไรที่รับไม่ด้สุดๆแต่ต้องทำเราก็เลี้ยงตั้งแต่นั้นมาพี่เราก็ออกไปข้างนอกบ้างจนพี่เราไปมีแฟนใหม่ก็ย้ายไปอยู่บ้านแฟนใหม่เขาทิ้งลูกให้แม่เรากับเราเลี้ยงเราไม่เคยเลี้ยงเด็กเลยยอมรับว่าแทบเป็นบ้ามีตวาดบ้างตีบ้างโมโหใส่บ้างแต่ก็รักจนตอนนี้น้องอายุ3ขวบแล้วค่ะเลี้ยงจนคนข้างบ่านบอกลูกเราแล้วทั้งที่เราอายุแค่14-15ร้องไห้ในห้องน้ำคนเดียวตลอดค่ะเหนื่อยมากไม่อยากให้แม่รู้ ไม่เคยได้เที่ยวกับเพื่อนตามวัยมีแฟนก็มีไม่ได้ค่ะแม่รู้แม่จะว่า เราก็ไม่รู้ว่าแม่คิดไง แต่การที่แม่ห้ามหรือปิดกั้นเราขนาดนี้มันทำให้เราเก็บกดค่ะ ทุกวันนี้แอบคบค่ะ1ปีกว่าแล้วเจอกันไม่ถึง10ครั้งทรมานใจมากค่ะแต่ต้องทนเหมือนทุกคนจะให้อภัยพี่สาวเรานะคะที่ทิ้งลูกไว้ให้เราเลี้ยงแต่ก็ไม่ค่ะทุกคน(ญาติ)มักจะพูดเรื่องนี้ฉพาะเวลาไม่พอใจพี่สาวเรา เหนื่อยสุดๆค่ะบ้างครั้งไม่อยากอยู่แล้ว แต่สงสารแม่อยากให้พี่กลับมาดูลูกเลี้ยงลูกค่ะ เราไม่ไหวแล้วอยากใช้ชีวิตบ่างค่ะคือเราไม่อยากเศร้าแล้วขอเห็นแก่ตัวบ้างจิตใจเราุกวันนี้คือแย่มากสงสารตัวเองมากค่ะร้องไห้ทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้เพราะเหนื่อยจริงๆอยากให้พี่กลับมาดูลูกมากๆค่ะแต่เขามักด่าว่าเราตลอดที่บอก ขอวิธีแนะนำหน่อยค่ะTTจะบ้าตายแล้วค่ะ
ต้องมาเลี้ยงลูกให้พี่สาว