สืบเนื่องมาจากเรื่องต่างๆที่เราเจอจากบ้านของแฟน
ในกระทู้หนึ่งของเราที่เป็นประเด็นมาก จนเราต้องลบไป(แต่ก็ยังแต่ก็ยังมีคนแคปทัน) จากเรื่องที่เกิดวันนั้น วันนี้เราก็ยังคบกับแฟนอยู่ หลังจากเรื่องที่เกิด ในที่สุดเราก็ตัดสินใจเล่าทุกๆอย่างให้แม่ของเราฟัง...และแน่นอนเขารับไม่ได้ เขาระเบิด เขาโกรธมาก ซึ่งถ้าเป็นลูกเราเองเราก็คงโกรธเหมือนกัน แม่ได้เรียกแฟนเรามาคุยเป็นการส่วนตัว แต่เราก็ร่วมฟังด้วย แม่พูดทุกอย่างที่เราเล่าให้แฟนฟัง แฟนเราได้แต่นั่งเงียบแล้วก้มหน้า สถานการณ์ตึงเครียด เราเองก็ได้แต่ฟัง ไม่กล้าพูดอะไร เพราะอีกใจก็ไม่ไหวกับเรื่องที่เจอ อีกใจก็รู้สึกผิดต่อแฟนที่ทำให้เขาต้องโดนว่าแบบนี้ ...หลังจากคุยจบ แฟนจะกลับบ้าน เราไปส่งเขาที่รถ เขาได้แต่นั่งร้องไห้ เราถามเขาว่าเป็นอะไร สิ่งที่ได้ยินคือ "จบแล้ว...ทำไมเธอต้องเล่าแต่เรื่องแย่ๆของบ้านเราให้แม่เธอฟัง" เราอึ้งไปพักนึง ในใจคิดว่าสรุปตูผิดหรอที่อึดอัดใจแล้วเล่าให้แม่ตัวเองฟัง เราเลยถามแฟนว่าสรุปเราผิด? เขาบอกว่าเปล่า แต่หลังจากนี้แม่เธอคงไม่ชอบเราแล้ว เราไม่พูดอะไรต่อ ตกดึก เราคุยกะแฟนก่อนนอนเป็นประจำ ครั้งนี้เขาโทรมา เราเลยระบายทุกสิ่งในใจเราออกไปว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเราไม่โอเค ทำไมเธอไม่ช่วยเรา ไม่ปกป้อง ไม่ออกรับให้เราทั้งๆที่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องทำ และนั่นมันแม่เธอ เขาก็พูดกะเราว่าเขาไปเล่าเรื่องที่เคลียร์กันวันนี้ให้แม่เขาฟังแล้ว แม่เขาบอกว่าเห็นเราเหมือนลูกหลานเลยใช้เราทำแบบนั้น(อิหยังวะ แม่เราเองยังไม่เคยใช้แบบนี้เลย) และสะใภ้บ้านเขาก็ทำให้ไม่เห็นว่าไง เลยนึกว่าเราจะไม่คิดมาก พอเราฟังจบเราแบบได้หรอวะะะะะะะะะะ นี่แฟนนะ สะใภ้จะยอมก็ทำไรไม่ได้แต่งไปแล้ว แต่ตูยังเป็นแฟนเฉยๆโว้ย แล้วพอพูดจบเขาก็บอกให้เราคบกันแบบนี้ไปก่อนได้ไหม...ในใจเราคือแบบ คบไปก่อนอีกกี่ปีอ่ะ แบบไม่มีอนาคตหรอ ? แต่ก็ยอมไป และทุกและทุกวันนี้ก็ยังไม่ได้เลิกกันค่ะ คือเราไม่กล้าเดินออกมาจากเขา เราไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน เพราะสงสารหรือเพราะรัก หรือผูกพัน มันจะมีอะไรให้เราคิดได้ไหมคะว่าที่เป็นอยู่ยังแปลว่ารักไหม แต่เราก็ยังห่วงเขาเหมือนเดิม แต่ทุกคนที่บ้าน เพื่อน บอกให้เราเลิก ในใจอีกทางก็อยากจะเลิกค่ะ แต่กลัวเขาเสียใจ มันสับสน ตอนอยู่ด้วยกันมันก็มีความสุขไม่เต็ม100 เพราะยังมีเรื่องนี้คาใจอยู่ตลอดเวลา เราถึงขั้นดูดวง แต่ก็ไม่พบทางออกที่เจ็บน้อยที่สุด เราไม่เห็นทางเลยว่าอยากฝากชีวิตไว้กับเขา แต่อีกใจก็อยากให้โอกาสเขา แต่เราไม่ไหวกะบ้านเขาจริงๆ
ถ้าแท็กห้องแท็กห้องผิดขออภัยค่ะ
เอาอะไรเป็นตัววัด? ว่าเรายังรักคนๆนึงอยู่รึเปล่า
ในกระทู้หนึ่งของเราที่เป็นประเด็นมาก จนเราต้องลบไป(แต่ก็ยังแต่ก็ยังมีคนแคปทัน) จากเรื่องที่เกิดวันนั้น วันนี้เราก็ยังคบกับแฟนอยู่ หลังจากเรื่องที่เกิด ในที่สุดเราก็ตัดสินใจเล่าทุกๆอย่างให้แม่ของเราฟัง...และแน่นอนเขารับไม่ได้ เขาระเบิด เขาโกรธมาก ซึ่งถ้าเป็นลูกเราเองเราก็คงโกรธเหมือนกัน แม่ได้เรียกแฟนเรามาคุยเป็นการส่วนตัว แต่เราก็ร่วมฟังด้วย แม่พูดทุกอย่างที่เราเล่าให้แฟนฟัง แฟนเราได้แต่นั่งเงียบแล้วก้มหน้า สถานการณ์ตึงเครียด เราเองก็ได้แต่ฟัง ไม่กล้าพูดอะไร เพราะอีกใจก็ไม่ไหวกับเรื่องที่เจอ อีกใจก็รู้สึกผิดต่อแฟนที่ทำให้เขาต้องโดนว่าแบบนี้ ...หลังจากคุยจบ แฟนจะกลับบ้าน เราไปส่งเขาที่รถ เขาได้แต่นั่งร้องไห้ เราถามเขาว่าเป็นอะไร สิ่งที่ได้ยินคือ "จบแล้ว...ทำไมเธอต้องเล่าแต่เรื่องแย่ๆของบ้านเราให้แม่เธอฟัง" เราอึ้งไปพักนึง ในใจคิดว่าสรุปตูผิดหรอที่อึดอัดใจแล้วเล่าให้แม่ตัวเองฟัง เราเลยถามแฟนว่าสรุปเราผิด? เขาบอกว่าเปล่า แต่หลังจากนี้แม่เธอคงไม่ชอบเราแล้ว เราไม่พูดอะไรต่อ ตกดึก เราคุยกะแฟนก่อนนอนเป็นประจำ ครั้งนี้เขาโทรมา เราเลยระบายทุกสิ่งในใจเราออกไปว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเราไม่โอเค ทำไมเธอไม่ช่วยเรา ไม่ปกป้อง ไม่ออกรับให้เราทั้งๆที่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราต้องทำ และนั่นมันแม่เธอ เขาก็พูดกะเราว่าเขาไปเล่าเรื่องที่เคลียร์กันวันนี้ให้แม่เขาฟังแล้ว แม่เขาบอกว่าเห็นเราเหมือนลูกหลานเลยใช้เราทำแบบนั้น(อิหยังวะ แม่เราเองยังไม่เคยใช้แบบนี้เลย) และสะใภ้บ้านเขาก็ทำให้ไม่เห็นว่าไง เลยนึกว่าเราจะไม่คิดมาก พอเราฟังจบเราแบบได้หรอวะะะะะะะะะะ นี่แฟนนะ สะใภ้จะยอมก็ทำไรไม่ได้แต่งไปแล้ว แต่ตูยังเป็นแฟนเฉยๆโว้ย แล้วพอพูดจบเขาก็บอกให้เราคบกันแบบนี้ไปก่อนได้ไหม...ในใจเราคือแบบ คบไปก่อนอีกกี่ปีอ่ะ แบบไม่มีอนาคตหรอ ? แต่ก็ยอมไป และทุกและทุกวันนี้ก็ยังไม่ได้เลิกกันค่ะ คือเราไม่กล้าเดินออกมาจากเขา เราไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน เพราะสงสารหรือเพราะรัก หรือผูกพัน มันจะมีอะไรให้เราคิดได้ไหมคะว่าที่เป็นอยู่ยังแปลว่ารักไหม แต่เราก็ยังห่วงเขาเหมือนเดิม แต่ทุกคนที่บ้าน เพื่อน บอกให้เราเลิก ในใจอีกทางก็อยากจะเลิกค่ะ แต่กลัวเขาเสียใจ มันสับสน ตอนอยู่ด้วยกันมันก็มีความสุขไม่เต็ม100 เพราะยังมีเรื่องนี้คาใจอยู่ตลอดเวลา เราถึงขั้นดูดวง แต่ก็ไม่พบทางออกที่เจ็บน้อยที่สุด เราไม่เห็นทางเลยว่าอยากฝากชีวิตไว้กับเขา แต่อีกใจก็อยากให้โอกาสเขา แต่เราไม่ไหวกะบ้านเขาจริงๆ
ถ้าแท็กห้องแท็กห้องผิดขออภัยค่ะ