ลาออกจากงานเก่า แต่เหมือนหนีเสือปะจระเข้

การหาที่ทำงานใหม่ไม่รู้ว่าเราจะเจอคนแบบสังคมเดิมหรือไม่ มีแต่คนบอกว่ามันมีแบบนี้ทุกที่แหละ !! เพราะถ้าเจอแบบเดิม นั้นก็ถือกับว่าหนีเสือปะจระเข้  เห็นเพื่อนที่ทำงานคนละที่กับเรา ทำงานกัน อย่างมีค

มาแสดงความคิดเห็นกันครับ แนวทาง หรือจุดพลิกที่ทำให้คิดว่า นี่ล่ะต้องลาออกแล้ว คืออะไร

บางคนเพิ่งย้ายจากหุ้นไทยไปเมกา หนีเสือปะจระเข้เลย

เราลาออกมาหลายที่ ไม่เคยหางานไว้รอเลย เรายื่นใบลาออกก่อน ลาออกมาแล้วค่อยมาหางานใหม่ อยากออกมาพักผ่อนก่อน สัก 2-3 เดือน หายเหนื่อย ค่อยไปหาสมัครงาน เพราะไม่มีภาระหนี้สิน เลยไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน และมี

เรากำลังเจอ​ และหาทางหนีอยู่ค่ะ​ 😁

จากใจคนเคยลาออก อยากบอกอะไรกับคนที่คิดจะลาออกบ้างครับ ในสภาพเศรษฐกิจแบบนี้ อย่างเรานะ หนีเสือปะจระเข้มันยังน้อยไป โดนมาเยอะ เจ็บมาเยอะ ออกไปแบบไม่มีอะไรรองรับ สุดท้ายตกงานยาว ๆ หาอะไรท

ลาออก เพราะ ไปพักผ่อนสุขภาพจิต  ตอนนี้หมดใจกับที่ทำงานปัจจุบันแล้วครับ ถึงจะเงินดีก็เถอะ

ตอนนี้กำลังเครียดเรื่องที่ทำงานค่ะ  เกริ่นก่อนว่าเราทำงานที่นี่มาเกือบ10ปีแล้ว แต่ช่วง2-3ปีหลังสถานการณ์ของบริษัทแย่มากๆ เงินเดือนจ่ายช้า แต่จ่ายครบ ธุรกิจดำเนินไปอย่างติดๆขัดๆ  งานก็เริ่มน้

"เวลาสมัครงาน เราควรบอกเงินเดือนที่ต้องการเลยไหม" เป็นคำถามที่ พี่ เพื่อน น้อง แวะเวียนมาถามผมอยู่เรื่อยๆ คนอื่นคิดเห็นอย่างไรกันบ้างครับ? กับเรื่องนี้ . ในมุมมองของผมที่เคยทำงาน HR และ

คือผมทำงานเป็นวิศวกรไฟฟ้าที่รัฐวิสาหกิจแห่งหนึ่ง อายุ 46 ปี พื้นฐานเป็นคนคิดลบครับ อาจจะเนื่องจากการสั่งสอนของครอบครัวในวัยเด็ก ที่มีแม่ค่อนข้างจะเข้มงวด แต่ผมจะไม่แสดงออกในที่ทำงานครับ บางทีเก็บความร