เมื่อบ้านไม่ใช่บ้าน ทำยังไงครับ

คือเเม่เราเป็นคนไม่อยากให้ไปไหนมากเพราะเป็นห่วง ตอนนี้เราอาย17ค่ะ ยังไม่ได้ทำงาน ซึ่งเราก็ไม่มีเงินค่ะ เเต่เราอยากไปเที่ยวกับเพื่อนเเบบครั้งนึงในวัยนี่ค่ะ อยากจะขอเเม่ไปเที่ยว ควรขอเเม่ยังไงดีคะ ช่วยเ

ทำออฟฟิตมาตั้งเเต่เรียนจบ รู้สึกว่าไม่ชอบ เเต่ทำมาหลายปีละ เงินเดือนเพิ่มปีละละไม่กี่พันบาท ยังเดือนชนเดือนตลอด ออกมาค้าขายได้ไม่ถึงเดือน เเรกๆก็อายไม่เคยค้าขายมาก่อน นั่งเรียกลูกค้า วันไหนขายไม่ได

เรื่องมีอยู่ว่า เรามีเเฟนคนนึง ซึ่งเวลาที่เขาออกไปเที่ยวกะเพื่อนเขา เราจะเเบบหงุดหงิดนิดหน่อย เเต่ในใจเราอ่ะ คือเเบบ ห่วงมาก คือตอนนั้นฝนมันตกด้วย เเล้วการที่เราห่วงเขาอ่ะ ทำให้เราเเบบ โกรธเขา เข้าใจถ

ทุกคนคะคือ เรามีเเม่ที่เเบบ จู้จี้กับเรามากรู้นะว่าเป็นห่วงเเบบ โทรมาตลอด ด่าเราตลอด เราทำตัวปกตินะ เเต่เราโดนด่าตลอด ไม่ค่อยออกไปไหนนอกจากไปซื้อของในกับเพื่อน นัานเเหละค่ะ โทรตามเเต่เราเอาโทรศัพท์ไว้

ตอนนี้มีครอบครัว ไม่ได้อยู่กับพ่อค่ะ ไม่มีรายได้ เลี้ยงลูกอยู่บ้าน ลูกขวบกว่า ส่วนพ่ออยู่ กทม.กลายเป็นคนเร่ร่อน เพราะก่อนหน้าติดการพนันเลยหมดตัว ตอนนี้เร่ร่อนจะ3ปีได้ บอกให้กลับบ้านต่างจังหวัดก็ไม่ยอม

พอดีมานอนบ้านคนที่รู้จัก ตอนกลางคืนฝนตก เราตื่นมาแล้วเกิดปวดท้องตอนเช้าเลยไปเข้าห้องน้ำถ่าย แต่ประเด็นเกิดขึ้นคือราดไม่ลง ราดอย่างไงก็ราดไม่ลง ทำอย่างไงดีคะ

คือเราไม่รู้นะว่าครอบครัวเราลำเอียงไหมแต่ส่วนตัวเรานะคิดว่าลำเอียงคือวันนี้เราตากฝนไปธนาคารมาพอกลับมาบ้านเราก็ปวดหัวละก็ตัวร้อนนิดๆเราก็บอกครอบครัวเราว่าเราปวดหัวแต่ไม่มีใครสนใจเราเลยเราก็เลยไปนอนพอเร

ความจนมันน่ากลัว...  อายุ 16 ขอเกริ่นก่อนว่าบ้านที่อยู่ก็เป็นบ้านสมัยโบราณตั้งแต่แม่และก็พี่น้องเกิดมาตอนนี้ป้าก็อายุ 60 กว่าแล้ว อายุบ้านก็ประมานนี้หรือมากกว่านี้ ซึ่งมันเริ่มทรุดเริ่มเอียงเวลาฝ