สวัสดีค่ะวันนี้เราอยากจะมาระบายมากเลยทนมาตั้งแต่เด็กจนตอนนี้13แล้วเริ่มต้นด้วยตอน6ขวบตอนป.1เรากลับต่างจังหวัดค่ะแต่มีเด็กผู้ชายมาด่าเราก่อนแรงมากเราโมโหนะแต่ไม่สนพอหลังๆเขามาถีบเราเราก็เลยต่อยฟันล่วง2ซี่เขาไปฟ้องแม่แม่เราก็เลยตีกลางชุมชนเราอายมากจนไม่อยากกลับไปที่นั้นอีกแม้กระทั่งญาติตัวเองพอป.2เราโดนเพื่อนผลักตกบันไดแม่ก็คิดว่าเราแกล้งเพื่อนก่อนโดยไม่รับฟังก็หยิกตีพอป.3แม่เราก็ทุบอกเราค่ะญาติๆก็สมน้ำหน้าเราเฉยคนอื่นก็ขำเรากันใหญ่แม่ม่คิดจะขอโทษพ่อไม่คิดจะช่วยอะไรพอป.4เราเป็นเด็กเก็บตัวไม่กล้าเข้าสังคมจนแม่ตีถีบใช้ไปหางานทำเองแต่ก็ดีที่พ่อเพื่อนช่วยหางานให้ญาติแม่ก็มาขโมยเงินแม่ก็กระชากหัวเราแรงมากจนเส้นผมหลุดเลยค่ะพอป.5เราโดนแกล้งไม่กล้าสู้ค่ะเพราะกลัวแม่ทำลายอีกเลยปล่อยๆไปแต่ยังดีที่มีเพื่อนสนิท1คนแม่ก็กดดันเราหนักมากจนญาติถามว่าเกรดเท่าไหร่กินอะไรถึงผอมนี่คนหรือควายแรงมากจนเราไม่กินข้าว1วันเลยค่ะพอป.6เราไม่คิดจะสวัสดีแม่เลยด้วยซ้ำเพื่อเป็นการหนีเราเลยไม่พูดคุยอะไรเลยเงินเรามีเก็บนิดหน่อยแต่เราก็ต้องมาเป็นลมเราบอกครูว่าอย่าบอกแม่แต่ครูก็บอกไปแล้วสรุปโดนด่าหยิกตีเตะเลยโดยด่าไม่น่าเกิดมาเป็นลูกกูเลย...พอจะสอบเข้าม.1เราสอบติดโรงเรียนดังแต่ประเด็นเป็นชายหญิงแม่ไม่ใช่เข้าเพราะกลัวเรามีแฟนจึงให้ไปโรงเรียนหญิงล้วนที่เราไม่ชอบเพื่อนก็ด่าเราแรงมากตอนร้องเพลงว่าแบบบี้ไปหอนให้หมาฟังเถอะนะเราบอกว่าเราร้องให้เธอฟังไม่ใช่หมาหรือว่าเธอเป็นหมานางเลยไปฟ้องแม่เราแม่ก็ถือไม้มาตีที่โรงเรียนด้วยเราก็ต้องอายไปอีกเราจนตอนนี้เรารู้สึกแค้นครอบครัวมากพ่อไม่คิดจะช่วยอะไรเลยส่วนแม่ทำลายเราบ่อยมากทุบอกยันเข่าจนเราอยากมีชีวิตใหม่ออกจากบ้านเราไม่อยากเจอญาติๆเพราะชอบแซวว่านี่ใช่ลูกเธอรึป่าว555แต่จริงๆเราหน้าไม่เหมือนใครเลยในครอบครัวแม่เราชอบที่เราร้องไห้เราคิดว่าแม่เป็นโรคจิตเราควรทำยังไงดีคะคือเราอยากเปลี่ยนตนเองออกจากครอบครัวนี้พ่อแม่ไม่เคยสนับสนุนอะไรเลยจนเราอยากมีครอบครัวใหม่ค่ะที่เข้าใจเรามากกว่านี้ไม่ใช้อารมณ์
รู้สึกยังไงกับการที่โดนพ่อแม่ทำร้ายจนอยากมีคตอบครัวใหม่ที่ดีกว่านี้