สวัสดีครับผม อายุ17 ผมอยากมีอิสระบ้าง อยากออกไปหาเพื่อนตอนกลางคืนบ้าง ไปนั่งคุยพบปะเพื่อนฝูง ตามภาษาวัยรุ่นบ้างเท่านั้นเอง พ่อกับย่าผมก็มักจะกรีดขวางอยู่ตลอด มีแต่แม่ผมที่เข้าใจผม แม่ผมเค้าออกทุกอย่างเพื่อผมส่งผมเรียนให้คนรายวันไปโรงเรียนตั้งแต่ผมเจ้าเรียนจนตอนนี้ผม ปวช 2 จะ3แล้ว แม่ผมเค้าก็บอกพ่อผมเเล้วว่าผมโตแล้วปล่อยได้แล้ว แต่แม่ผมก็ทำได้แค่พูดเพราะแม่ผมกลัวพ่อของผม พ่อผมเป็นคนที่ขี้โมโห เอาแต่ใจตัว พ่อผมเป็นพวกที่ใช้ความรุนแรงตอนเด็กๆผมจะโดนบ่อย ทั้งตบหน้าต่อยตี เวลาพ่อพูดเค้าจะไม่เคยใช้คำพูดดีๆ เค้าเป็นคนที่พูดแรงๆด่าเจ็บ ทุกวันนี้เร้าพูดทำร้ายจิตใจผมมากเวลาพ่อกับแม่ผมทะเลาะกันพ่อผมก็จะใช่ความรุนแรง ผมเห็นแม่ผมโดนทำร้ายตั้งแต่เด็กๆผมเห็นแม่ผมเสียนำ้ตาตลอด พ่อไม่เคยให้ผมได้ออกไปไหน เคยทำงานแล้วพองานเยอะกับบ้านช้าพ่อผมก็โทรมาด่าจนต้องออก ผมอยากใช้ชีวิตวัยรุ่นบ้าง เวลามีปัญหาพ่อผมก็ไม่เคยกำลังใจแต่เป็นคำด่าแรงๆกับคำซำ้เติมทำร้ายจิตรใจตอนนี้ผมเหนื่อยผมท้อ ผมควรทำยังไงให้เค้าปล่อยผมบ้างผมอึดอัดผมเหนื่อย😭
ทำไมครอบครัวไม่เข้าใจ (ควรทำยังไง) ให้ปล่อยบ้าง