คือเรากับแฟนมีลูกกัน1คนแล้วก่อนหน้านี้ดิฉันเป็นคนเลี้ยงลูกทำงานบ้านไปรับ-ส่งลูกเองทุกวัน แต่ะอจะจบปวสดิฉันต้องไปฝึกงานเลยจำเป็นที่จะต้องไป ตลอดเวลามาแฟนไม่เคยให้เราถือตังเลยสักบาทเดียว จะใช้ทีก็ขอ100-200ทุกวัน ช่วงนี้เราเรียนปวส.อยู่ต้องฝึกงานเราไปทำงานจันทร์-ศุกร์ วันเสาร์หยุดก็ไปช่วยแม่ทำร้านนวดวันอาทิตย์ก็ไปเรียน ในการฝึกงานเราขอตังพ่อใช้ตลอดแต่มีเดือนนึงที่พ่อช็อตมากส่งเงินให้ไม่ทัน เราจึงขอแฟนไปทำงานวันละ200
เค้ามาว่าเราว่าเราไม่เคยทำงานบ้านเลย เวลามีฝุ่นเราก็กวาดนะแต่บางวันเราเหนื่อยเลิกงานมาก็6โมงแล้วกลับมาต้องดูแลลูกอีก ทำงานส่งอาจารย์และที่ฝึกงานอีก แทบจะไม่ได้พักเลยค่ะ เค้าทำงานบ้านแค่วันเดียว ลูกก็ไม่เคยเลี้ยงขายของทั้งวัน เพราะมีแม่สามีมาช่วยดูลูก รถเค้าก็มีไผรับส่งลูกซึ่งสบายกว่าเราอีก เราทำทุกอย่างคนเดียวรถก็ไม่มีต้องหอบลูกขึ้นแท็กซี่หรือมอไซค์กลับบ้านทุกวัน ขอเงินเค้าใช้แค่2เดือน เค้าก็ทวงบุญคุณเรา คิดว่าเราควรไปต่อกับเค้าดีไหมคะ อีกใจฉันอยากไปต่อเพราะว่าไม่อยากให้ลูกเป็นเด็กมีปัญหาเหมือนที่ฉันเคนเป็น แต่อีกใจก็คิดว่าถ้าเรามาเลี้ยงลูกแล้วขอตังเค้าใช้แบบนี้ตลอด คงมีปัญห่แน่ๆ แค่ขอเงินใช้วันละ200เดือนเดียวยังมีปัญหาขนาดนี้เลย ขอความเห็นหน่อยค่ะ
ควรไปต่อหรือพอแค่นี้ดีคะ
เค้ามาว่าเราว่าเราไม่เคยทำงานบ้านเลย เวลามีฝุ่นเราก็กวาดนะแต่บางวันเราเหนื่อยเลิกงานมาก็6โมงแล้วกลับมาต้องดูแลลูกอีก ทำงานส่งอาจารย์และที่ฝึกงานอีก แทบจะไม่ได้พักเลยค่ะ เค้าทำงานบ้านแค่วันเดียว ลูกก็ไม่เคยเลี้ยงขายของทั้งวัน เพราะมีแม่สามีมาช่วยดูลูก รถเค้าก็มีไผรับส่งลูกซึ่งสบายกว่าเราอีก เราทำทุกอย่างคนเดียวรถก็ไม่มีต้องหอบลูกขึ้นแท็กซี่หรือมอไซค์กลับบ้านทุกวัน ขอเงินเค้าใช้แค่2เดือน เค้าก็ทวงบุญคุณเรา คิดว่าเราควรไปต่อกับเค้าดีไหมคะ อีกใจฉันอยากไปต่อเพราะว่าไม่อยากให้ลูกเป็นเด็กมีปัญหาเหมือนที่ฉันเคนเป็น แต่อีกใจก็คิดว่าถ้าเรามาเลี้ยงลูกแล้วขอตังเค้าใช้แบบนี้ตลอด คงมีปัญห่แน่ๆ แค่ขอเงินใช้วันละ200เดือนเดียวยังมีปัญหาขนาดนี้เลย ขอความเห็นหน่อยค่ะ