สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ คือเราสมัครพันทิปมาเพื่อจะมาตั้งกระทู้นี่เลย เข้าเรื่องเลยนะคะ
คือตอนนี้เรากับสามีอยู่กันคนละที่ค่ะ เพราะด้วยความจำเป็นในเรื่องการทำงาน สามีทำงานอยู่ต่างประเทศซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงกับเรานี่แหละค่ะ ส่วนตัวเราทำงานที่ไทย จริงๆก่อนหน้านี้เราก็ทำงานอยู่ประเทศเดียวกับสามีนัน่นแหละค่ะ แต่ด้วยสถานการณ์โควิดมีเหตุทำให้เราถูกเลิกจ้างจากบริษัท เราเลยกลับมาอยู่ที่เมืองไทย ซึ่งตอนนั้นเราท้องลูกคนที่สองอยู่ ส่วนลูกคนแรกตอนที่ยังอยู่ต่างประเทศลูกก็อยู่กับเรา (กลางวันจ้างคนเลี้ยง พอเลิกงานเราก็ไปรับกลับ) ทีนี้พอเราไม่ได้ทำงานที่นั่น เรากับลูกก็มาอยู่ที่เมืองไทย เราว่างงานประมาณ 8 เดือนซึ่งพอดีกับที่คลอดลูกคนที่สองพอดี และก็ได้รับโอกาสให้ทำงานกับบริษัทนี้ที่ทำอยู่ แต่ปัญหาของเราอยู่ตรงนี้ค่ะ คือด้วยงานเราเป็นงานที่ต้องออกต่างจังหวัด ทำให้เมื่อเราออกมาทำงาน ลูกเราทั้งสองคนจะต้องอยู่กับย่าของเค้า (แม่สามีอายุ 60 กว่าแต่ยังแข็งแรงอยู่) คือลูกยังอยู่ในวัยที่ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ บางวันย่าก็จะให้คนมาช่วยเลี้ยง ซึ่งคนที่พอมาช่วยเลี้ยง(จ้าง)ได้ก็เป็นคนแก่พอๆกัน และเค้าสะดวกมาได้แค่ตอนกลางวันเท่านั้น แต่ด้วยเด็กวัยนี้ ช่วงเวลาที่จะยุ่งมากที่สุดคือช่วงหัวค่ำก่อนเข้านอน ประเด็นคือเราเห็นใจย่ามาก จึงคุยกับสามี ซึ่งตอนนี้มีทางเลือกอยู่คือ
1. ให้สามีออกจากงานมาเลี้ยงลูกและทำธุรกิจส่วนตัวไปด้วย ตอนนี้ที่บ้านเริ่มลองเลี้ยงแพะดูและหากสามีมาก็จะลองเลี้ยงไก่ไข่และปลูกผักออร์แกนิค แต่ที่ทำให้ลังเลในข้อนี้คือ ต้องยอมรับว่ารายได้ของสามีตอนนี้ถือว่าโอเค คือเราสองคนมีภาระที่ต้องจ่ายทุกเดือนอยู่แล้วซึ่งส่วนนี้สามีเป็นคนจ่ายและส่วนที่เหลือก็เป็นส่วนที่เค้าต้องใช้กินใช้อยู่ที่นั่น ในส่วนของเงินเดือนเราตอนนี้ก็คือเอาไว้ใช้จ่ายกับลูกและเหลือเป็นเงินเก็บด้วย และยิ่งตอนนี้ที่ บ.เค้ารู้ว่าแฟนเราจะออก ก็ยิ่งเพิ่มข้อเสนอให้เพื่อให้อยู่ต่อ เลยกังวลกันว่าหากออกมาทำแล้วรายรับไม่โอเคล่ะ จะยังไงต่อดี ปล.หากมีคนสงสัยว่าทำไมไม่ให้เราออกจากงานแล้วเลี้ยงลูก คือถ้าเราเลี้ยงลูกก็จะได้แค่เลี้ยงลูกอย่างเดียว เพราะเราทำไม่เป็น แต่สามีสามารถทำอย่างอื่นได้ด้วย
2. ส่งลูกคนโตไปอยู่กับพ่อ(คือถ้าไปจริงๆมันก็สามารถไปได้ค่ะ แต่เราก็ต้องทำตามกฎการเข้าเมืองของประเทศเค้า) กลางวันจ้างเลี้ยง (พี่เลี้ยงที่เคยเลี้ยงให้และไว้ใจได้) ส่วนตอนเย็นพ่อก็ไปรับกลับ แต่ข้อเสียของข้อนี้คือ เราต้องแยกกันอยู่กับลูก และลูกต้องไปอยู่ที่ประเทศที่การแพทย์ยังไม่ดีเท่าที่ควร และลูกเราก็เป็นภูมิแพ้ อะไรสะกิดนิดนึงก็ไม่สบายต้องหาหมอหรือบางทีก็แอดมิทเลย ซึ่งข้อนี้เราค่อนข้างที่จะไม่เห็นด้วยเพราะในความของครอบครัวอ่ะเนาะ เราก็อยากอยู่ด้วยกันมากกว่า ไม่อยากแยกใครออกจากกัน และด้วยในตอนนี้การไปมาหาสู่กันเหมือนเมื่อก่อนเป็นไปไม่ได้เลย
คือตอนนี้คิดไม่ออกเลยจะไปทางไหน ถ้าเลือกข้อ 1 ก็กลัวว่าถ้าออกมาทำแล้วจะไม่รุ่ง เพราะตอนนี้ถ้ารวมรายได้ของสองคนก็ถือว่าไม่ขัดสนอะไร แต่อีกใจก็บอกตัวเองว่าไม่ลองทำแล้วจะรู้ได้ไง
ขอความเห็นหน่อยค่ะ เราควรไปทางไหนดี ขอบคุณค่ะ
ขอความคิดเห็นค่ะ สถานการณ์แบบนี้ควรวางแผนเรื่องครอบครัวยังไง
คือตอนนี้เรากับสามีอยู่กันคนละที่ค่ะ เพราะด้วยความจำเป็นในเรื่องการทำงาน สามีทำงานอยู่ต่างประเทศซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงกับเรานี่แหละค่ะ ส่วนตัวเราทำงานที่ไทย จริงๆก่อนหน้านี้เราก็ทำงานอยู่ประเทศเดียวกับสามีนัน่นแหละค่ะ แต่ด้วยสถานการณ์โควิดมีเหตุทำให้เราถูกเลิกจ้างจากบริษัท เราเลยกลับมาอยู่ที่เมืองไทย ซึ่งตอนนั้นเราท้องลูกคนที่สองอยู่ ส่วนลูกคนแรกตอนที่ยังอยู่ต่างประเทศลูกก็อยู่กับเรา (กลางวันจ้างคนเลี้ยง พอเลิกงานเราก็ไปรับกลับ) ทีนี้พอเราไม่ได้ทำงานที่นั่น เรากับลูกก็มาอยู่ที่เมืองไทย เราว่างงานประมาณ 8 เดือนซึ่งพอดีกับที่คลอดลูกคนที่สองพอดี และก็ได้รับโอกาสให้ทำงานกับบริษัทนี้ที่ทำอยู่ แต่ปัญหาของเราอยู่ตรงนี้ค่ะ คือด้วยงานเราเป็นงานที่ต้องออกต่างจังหวัด ทำให้เมื่อเราออกมาทำงาน ลูกเราทั้งสองคนจะต้องอยู่กับย่าของเค้า (แม่สามีอายุ 60 กว่าแต่ยังแข็งแรงอยู่) คือลูกยังอยู่ในวัยที่ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ บางวันย่าก็จะให้คนมาช่วยเลี้ยง ซึ่งคนที่พอมาช่วยเลี้ยง(จ้าง)ได้ก็เป็นคนแก่พอๆกัน และเค้าสะดวกมาได้แค่ตอนกลางวันเท่านั้น แต่ด้วยเด็กวัยนี้ ช่วงเวลาที่จะยุ่งมากที่สุดคือช่วงหัวค่ำก่อนเข้านอน ประเด็นคือเราเห็นใจย่ามาก จึงคุยกับสามี ซึ่งตอนนี้มีทางเลือกอยู่คือ
1. ให้สามีออกจากงานมาเลี้ยงลูกและทำธุรกิจส่วนตัวไปด้วย ตอนนี้ที่บ้านเริ่มลองเลี้ยงแพะดูและหากสามีมาก็จะลองเลี้ยงไก่ไข่และปลูกผักออร์แกนิค แต่ที่ทำให้ลังเลในข้อนี้คือ ต้องยอมรับว่ารายได้ของสามีตอนนี้ถือว่าโอเค คือเราสองคนมีภาระที่ต้องจ่ายทุกเดือนอยู่แล้วซึ่งส่วนนี้สามีเป็นคนจ่ายและส่วนที่เหลือก็เป็นส่วนที่เค้าต้องใช้กินใช้อยู่ที่นั่น ในส่วนของเงินเดือนเราตอนนี้ก็คือเอาไว้ใช้จ่ายกับลูกและเหลือเป็นเงินเก็บด้วย และยิ่งตอนนี้ที่ บ.เค้ารู้ว่าแฟนเราจะออก ก็ยิ่งเพิ่มข้อเสนอให้เพื่อให้อยู่ต่อ เลยกังวลกันว่าหากออกมาทำแล้วรายรับไม่โอเคล่ะ จะยังไงต่อดี ปล.หากมีคนสงสัยว่าทำไมไม่ให้เราออกจากงานแล้วเลี้ยงลูก คือถ้าเราเลี้ยงลูกก็จะได้แค่เลี้ยงลูกอย่างเดียว เพราะเราทำไม่เป็น แต่สามีสามารถทำอย่างอื่นได้ด้วย
2. ส่งลูกคนโตไปอยู่กับพ่อ(คือถ้าไปจริงๆมันก็สามารถไปได้ค่ะ แต่เราก็ต้องทำตามกฎการเข้าเมืองของประเทศเค้า) กลางวันจ้างเลี้ยง (พี่เลี้ยงที่เคยเลี้ยงให้และไว้ใจได้) ส่วนตอนเย็นพ่อก็ไปรับกลับ แต่ข้อเสียของข้อนี้คือ เราต้องแยกกันอยู่กับลูก และลูกต้องไปอยู่ที่ประเทศที่การแพทย์ยังไม่ดีเท่าที่ควร และลูกเราก็เป็นภูมิแพ้ อะไรสะกิดนิดนึงก็ไม่สบายต้องหาหมอหรือบางทีก็แอดมิทเลย ซึ่งข้อนี้เราค่อนข้างที่จะไม่เห็นด้วยเพราะในความของครอบครัวอ่ะเนาะ เราก็อยากอยู่ด้วยกันมากกว่า ไม่อยากแยกใครออกจากกัน และด้วยในตอนนี้การไปมาหาสู่กันเหมือนเมื่อก่อนเป็นไปไม่ได้เลย
คือตอนนี้คิดไม่ออกเลยจะไปทางไหน ถ้าเลือกข้อ 1 ก็กลัวว่าถ้าออกมาทำแล้วจะไม่รุ่ง เพราะตอนนี้ถ้ารวมรายได้ของสองคนก็ถือว่าไม่ขัดสนอะไร แต่อีกใจก็บอกตัวเองว่าไม่ลองทำแล้วจะรู้ได้ไง
ขอความเห็นหน่อยค่ะ เราควรไปทางไหนดี ขอบคุณค่ะ