เเม่บอกเราเห็นเเก่ตัวเราไมุ่เห็นใจคนอื่นทั้งที่เราไม่เคยปฏิเสธเวลาเขาให้ทำอะไรเลยในทางที่เราคิดว่าดีเขาจะให้เราผิดเสมอหรือเเม้กระทั่งเรื่องน่าอายของเราเราเห็นบ้านอื่นเขาไม่พูดกันเเต่เป็นเราเขาไม่เคยปกป้องมีเเต่หัวเราะน้อยครั้งที่เขาจะชมเราเวลากินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาเราน้อยใจน่ะไม่ว่าพ่อหรือเเม่ก็ตามเขาทำให้เราดูเป็นภาระอยู่บ่อยครั้งเราพยายามเข้าใจทั้งสองเเต่เขาจะพูดประมาณว่าถ้าเเม่ไม่มีเราก็คงไปที่อื่นนานเเล้วไม่ต้องลำบากอยู่เเบบนี้เราก็คิดน่ะเเล้วถ้าไม่อยากมีจะให้เราเกิดมาทำมั้ยตอนนี้เป็นหนักขึ้นเรื่อยเห็นหน้าเราเขาไม่ถามถึงเราเลยมีเเต่ถามเรื่องเงินที่ขอพ่อพอเราไม่ตอบเเกก็ตัดพ้อใส่น้อยใจหนักมากตอนนี้
ถ้าไม่okกับครอบครัวตัวเองผิดมั้ย