ชีวิตที่จบแค่ ม.3 มันแย่ขนาดไหน?

สวัสดีครับ ตามหัวข้อเลยผมเรียนจบแค่ ม.3 แต่ขออธิบายใหเพื่อนๆพี่ๆฟังนะครับ คือ ตอน ม.3 ผมเรียนไม่เอาไหนเลย เรียนได้เกรดไม่ดี โดดเรียน ไม่ไปโรงเรียน นิสัยแย่ ไม่มีความฝัน แต่พอจบ ม.3 กะว่าจะไปต่อ ม.4 คราวนี้ผมมีความฝันว่าผมอยากเรียนภาษาอังกฤษมากๆ ตอน ม.3 ผมเกลียดวิชานี้มาก แต่พอผมจะไปเรียนต่อ พ่อแม่พี่สาว ไม่ยอมให้เรียนต่อเนื่องจาก ม.3 ผมทำนิสัยแย่ๆไว้มากเลย เขาคงคิดว่า ม.4 ผมจะเป็นเหมือนเดิม แต่ ม.4 ผมอยากเรียนภาษาอังกฤษมาก ผมโคตรเสียใจในสิ่งที่ผมทำ ม.3 เป็นเหตุให้ผมจบแค่ ม.3 เพราะ ทางบ้านไม่มีใครให้เรียนต่อสักคน แต่เขาให้ไปทำงานแทน(ผมเป็นพนักงานเสริฟอาหาร)ได้ค่าแรงวันละ300เอง 1เดือนก็ได้แค่9000ทุกคนคงคิดว่าเยอะใช่ไหม? แต่สำหรับผมมันน้อยมาก สำหรับเงินเลี้ยงดูพ่อแม่และลูกเมียในอนาคต บางคนอาจจะคิดว่าเขาก็จะเพิ่มเงินเดือนให้
เจ้านายผมเพิ่มให้แค่ปีละ500เอง ผมอยากเรียนมากๆ ผมอยากมีสังคม ม.4 ผมอยากได้ชีวิต ม.ปลาย เหมือนคนอื่นๆ ถ้าใครได้อ่านกระทู้นี้นะครับ อยากให้ตั้งใจเรียนเถอะครับ ผมเคยมีโอกาสเรียนแต่ไม่เคยทำมันให้ดีที่สุด พอคิดได้มันก็สายเกินไปแล้ว พอเลิกงานผมก็ดูเฟสเจอแต่คนใส่ชุดนักเรียนในขณะที่ผมทำงาน มันรู้สึกแบบว่าทำไมผมไม่เหมือนเขา ---------- ปล.ชีวิตที่จบแค่ ม.3 มันแย่ขนาดไหน? ถ้าให้พูดจริงๆก็เหมือนเสียเพื่อนที่จะมีในอนาคตไป เสียสังคม ม.ปลาย เสียการใช้ชีวิตในโรงเรียน 
เสียการเรียนรู้ไป เสียประสบการณ์ช่วง ม.ปลาย ผมบอกเลยถ้าคิดจะจบ ม.3 แล้วทำงาน อย่าหาทำครับ คุณเลือกได้ว่าจะเรียน ฉะนั้นจงเรียนเถอะ ผมเลือกไม่ได้พ่อแม่บังคับให้ผมทำงาน ผมจึงเลือกไม่ได้ คุณเลือกได้ก็ขอให้คิดดีๆก่อนเลือก จะเลือกทางไหนก็ขอให้อดทนนะครับ สู้ๆ