คือเรื่องมันมีอยู่พ่อเราชอบพูดเชิงหยอกล้อเวลาเราคุยอะไรกับคนอื่นหรือเป็นอะไรเขาจะแบบ"หู้วๆๆจริงดิๆๆ"บางทีก็ชอบล้อเลียนเรา
แต่เราก็เข้าใจเขาว่าเขาชอบพูดเล่นมันขำสนุกๆแต่เราดันรู้สึกว่ามันรำคาญมากๆแต่ก่อนเราไม่ใช่คนขี้รำคาญแบบนี่นะคะ แต่พอคุย
กับเขาทีไรหรือพูดไรเรามักจะหงุดหงิดมากๆตลอดเวลา บางทีหงุดหงิดมากๆก็เก็บไปร้องไห้ระบายอย่างเดียว เราพยายามแก้ปัญหาที่
ตัวของเราไม่ให้เราจริงจังเวลาเขาเล่นหรือทำแบบนี้แต่เราก็ชอบจริงจังแล้วหงุดหงิดบ่อยครั้ง บางคนอาจจะชอบที่พ่อเล่นด้วยหรือหยอก
ล้อ แต่เรารู้สึกว่ามันไม่โอเคมากๆเราเคยคุยกับเขาแต่เขาก็ตอบเหมือนเดิมเชิงกวนๆเราออกมา
เราเป็นอะไรไม่รู้
แต่เราก็เข้าใจเขาว่าเขาชอบพูดเล่นมันขำสนุกๆแต่เราดันรู้สึกว่ามันรำคาญมากๆแต่ก่อนเราไม่ใช่คนขี้รำคาญแบบนี่นะคะ แต่พอคุย
กับเขาทีไรหรือพูดไรเรามักจะหงุดหงิดมากๆตลอดเวลา บางทีหงุดหงิดมากๆก็เก็บไปร้องไห้ระบายอย่างเดียว เราพยายามแก้ปัญหาที่
ตัวของเราไม่ให้เราจริงจังเวลาเขาเล่นหรือทำแบบนี้แต่เราก็ชอบจริงจังแล้วหงุดหงิดบ่อยครั้ง บางคนอาจจะชอบที่พ่อเล่นด้วยหรือหยอก
ล้อ แต่เรารู้สึกว่ามันไม่โอเคมากๆเราเคยคุยกับเขาแต่เขาก็ตอบเหมือนเดิมเชิงกวนๆเราออกมา