สวัสดีค่ะ จะเริ่มเลยนะคะพอดีหนูกับน้าไม่ค่อยจะถูกกันแต่ก็ไม่ถึงกับว่าเกลียดหรอกนะคะแต่หนูไม่ชอบตรงที่น้าแกชอบมาขอเงิน,ยืมเงินแม่อยู่บ่อยๆพอหนูพูดน้าก็จะต่อว่ากลับมาว่า "กูใช้เงินพี่กูกูไม่ได้ใช้เงิน เดือดร้อนทำไม" หนูก็เลยไม่พูดเรื่องนี้กับน้าอีกเลย เพราะส่วนตัวแม่ก็ไม่เคยทวงน้ามีแต่บอกว่าสงสารเขา เขาก็ไม่มี ให้โอกาศเขา ถ้าเขาให้ก็เอาเขาไม่ให้ก็ไม่เป็นไร. ทั้งทีน้ามีทั้งบ้าน,มีงัว,มีร้านขายกล้วยเตี๊ยว แต่แม่บอกว่าสงสารน้า. ตรงกันข้ามหนูเป็นลูกคนเดียวพ่อเสียตั้งแต่8ขวดไม่ได้อยู่กับพ่อแม่เริ่มทำงานตั้งแต่อายุ11ขวบแต่แม่บอกว่าหนูอยู่สบาย แล้วก็น้าที่เป็นหนี้แม่หนูอยู่ประมาณ100,000กว่าบาทพอหนูพยามคุยกับแม่เรื่องนี้แม่ก็จะบอกหนูว่าอย่าหาเรื่องมาให้ปวดหัวเลยน่า อ้อ!ลืมบอกไปว่าก่อนน้าจะสร้างบ้านเสร็จก็ของอีก20,000แล้วก็บอกว่า"ถ้าบ้านกูเสร็จเดี๋ยวจะทำบ้านให้(น้าเขยเป็นผู้รับเหมา)สรุปสุดท้ายน้าก็ไม่ได้สร้างให้ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง. หนูควรจะทำยังไงมันมีหลายอย่างไม่ว่าหนูทำอะไรให้แม่ แม่ก็ไม่เคยพอใจ แต่พอน้าทำอะนิดหน่อยแม่ก็จะชมแล้วชมอีก ไม่ใช่ว่าอิดฉาแต่หนูไม่เข้าใจ พอหนูตีตัวออกห่างแม่ก็บอกว่ารักหนู แต่เงินทองแม่ทุ่มเทให้น้าสนับสนุนทุกอย่าง แต่กับหนูแม่จะบอกว่ารอก่อนตอนนี้หนูท้องอยากสร้างบ้านแกก็บอกว่าคนท้องสร้างไม่ได้โบราณเขาถือ บอกอยากซื้องัวแม่ก็ว่าซื้อไม่ได้ท้องอยู่ไม่ให้ซื้อสัตว์ใหญ่โบรานถือ.
แม่บอกว่าหนูอิดฉาน้า,จริงหรอ? แม่ฝากเงินไว้กับน้าเงินไม่เหลือ
แม่ฝากเงินไว้กับหนูมีเงินเก็บเป็นแสน หนูมีปัญหาอะพยามไม่ให้แม่รูกลัวแม่คิดมาก เงินทองหนูก็ไม่ได้ขอแม่ตรงกันข้ามกับน้าทุกอย่างยังมีอะไรอีกมากมาย
ขอโทษที่เล่ายาว หรือ ทำให้งง นะคะ🙏🙏
รู้สึกสับสนในความสำพันธ์ระหว่างตัวเรา,แม่,น้าสาว ไม่รู้ว่าต้องวางตัวยังไง