ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองมีกรรมรักใครก็เป็นต้องแยกจากกันตลอด ฉันเป็นเด็กต่างจังหวัดค่ะใช้ชีวิตอยู่กับน้องสาวส่วนมากเพราะพ่อแม่ต้องไปทำงานอยู่ในกรุงเทพค่ะ พ่อแม่จะมาหาทุกครั้งที่มีเงินพอใช้เงินหมดก็กลับไปหาใหม่ค่ะ ตั้งแต่ฉันเกิดมาก็ได้ยินเรื่องหนี้สิของพ่อแม่มาตลอด พ่อของฉันพิการหลังค่อมค่ะเพราะถูกรถชนตอนหนุ่มส่วนแม่ก็ป่วยเป็นโรคะภูมิแพ้หรือโรคพุ่มพวงค่ะ ฉันเป็นลูกคนโตซึ่งพ่อหวังในตัวของฉันมากกว่าน้องสาว จึงทำให้ฉันรู้สึกกดดันมาก ชีวิตฉันลำบากมาตั้งแต่เด็กค่ะรับจ้างเก็บพริก,ทำนา,ล้างรถ,ขายของ ฉันเป็นคนเรียนเก่งมากค่ะ แต่ต้องจบเพียงชั้นม.3ด้วยที่พ่อแม่ไม่มีเงินส่ง พ่อแม่พามาอยู่กรุงเทพด้วยและย้ายโรงเรียนน้องสาวมาด้วยค่ะน้องสาวฉันอายุห่างจากฉัน3ปี ด้วยตอนนั้นฉันอายุเพียง15ปีฉันได้ทำงานที่ศึกษาภัณฑ์ค่ะ เจ้าของร้านให้ฉันทำทุกอย่างเลยค่ะทั้งจัดของทำความสะอาดในร้าน ทำความสะอาดห้องพักรวมทั้งส่งของฉันทำได้พักนึงจึงได้ลาออกค่ะเพราะค่าแรงที่เขาให้เพียงวันละ100บาทซึ่งมันไม่คุ้มกับสิ่งที่ให้ทำ หลังจากนั้นแม่ได้พาฉันไปหางานที่นวนครค่ะซึ่งแถวนั้นมีนายหน้าหางานเยอะมากเขาเสนอให้ปลอมอายุในเอกสารเพื่อเข้าทำงานโรงงานเพราะอายุไม่ถึง18ฉันจึงตกลงทำ หลังจากนั้นฉันก็ได้ทำงานโรงงานเยอะแยะเลยค่ะเข้าออกหลายโรงมาก5555 เพียง2ปีนับได้ไม่ต่ำกว่า10โรงได้ ฉันเป็นคนเบื่องานง่ายค่ะไม่ใช่ไม่ทนงานนะคะ แต่ไม่ค่อยทนคนเท่าไหร่ ฉันเก็บเงินได้ก้อนนึงค่ะจึงขอแม่กลับมาเรียนต่อเพราะอยากมีความรู้ที่จะสามารถอัพหน้าที่การงานให้สูงขึ้นฉันมีความคิดสูงค่ะ ไม่ชอบย่ำอยู่กับที่ ฉันได้สมัครเรียนอาชีวะแห่งนึงในปทุมธานีค่ะ ฉันสอบเข้าได้ง่ายมากด้วยความรู้ของฉัน ฉันเลือเรียนบัญชีค่ะเพราะความฝันคืออยากทำงานธนาคาร ฉันเรียนเก่งมากค่ะหัวไวชอบอ่าน และลองผิดลองถูกเลยเก่งไปกว่าครู5555 ครูยังไม่ได้สอนแต่ฉันทำแบบฝึกหัดเรียบร้อยก่อนตลอดและถูกต้องด้วย ฉันเรียนไปด้วยทำงานไปด้วยค่ะหลังเลิกเรียนก็ทำงานพาททามตลอด ฉันมีข้อเสียคือเรื่องผู้ชายค่ะ ฉันอายุมากกว่าเพื่อนในชั้นเรียน2ปีเพราะหยุดไปทำงาน หน้าตาของฉันจึงดูเป็นผู้ใหญ่แต่งตัวเป็น ฉันก็เป็นคนน่าตาดีคนนึงค่ะจึงมีคนเข้ามาจีบเยอะมากแต่แพ้ลูกตื้อของเด็กอิเล็กทรอนิกส์ค่ะ ฉันคบกับเขามาได้1ปีฉันก็พลาดท้องค่ะฉันเรียนอยู่ปี2 ฉันจึงต้องพักการเรียนไว้ก่อนส่วนแฟนพ่อแม่เขาให้เรียนให้จบก่อนค่ะแต่เขาบอกว่าจะเลี้ยงลูกให้ ฉันอุ้มท้องมาพร้อมกับแม่เลยค่ะเพราะแม่ก็ดันมามีลูกหลงอีก ตอนนั้นชีวิตครอบครัวก็เริ่มแย่ค่ะ น้องสาวก็ดันคบเพื่อนเกเรจนต้องออกจากโรงเรียน ฉันต้องรับจ้างเย็บผ้าเก็บเงินค่าคลอดลูกค่ะ แฟนก็ช่วยบ้างเขาเล่นการพนันค่ะเราช่วยกันหยอดเงินเก็บไว้ แต่ชีวิตจริงมันไม่ง่ายขนาดนั้นวันนึงแฟนโดนตำรวจจับค่ะเงินที่เก็บมาจึงต้องเอาไปประกันตัว😪 จนกระทั่งวันที่ฉันคลอดลูกออกมาลูกฉันเป็นผู้ชายค่ะ ฉันเลี้ยงอยู่กับเขาที่ห้องเช่าค่ะ พ่อแฟนบอกจะจ่ายค่าเช่าให้ แต่ให้หาเงินกินกันเองแฟนได้เงินไปเรียนวันละ140จึงแบ่งให้ฉันวันละ40ค่ะ ครอบครัวแฟนก็ไม่ได้มีเงินค่ะ เขาก็หาเช้ากินค่ำเช่าห้องอยู่ชั้นบน แฟนมีพี่ชาย1คนค่ะเขาเป็นปากไม่ค่อยดีค่ะชอบติชอบว่าฉันตลอด ชอบยุให้แฟนฉันไปมีกิ๊กวันนึงฉันจับได้ว่ามีกิ๊กที่วิลัยฉันจึงพาลูกมาอยู่กับพ่อแม่ค่ะ แต่ด้วยความที่สงสารลูกไม่อยากให้ลูกขาดและฉันยังตัดใจไม่ได้ฉันจึงต้องกลับมาค่ะเขารับปากฉันส่งๆว่าจะไม่ทำอีกเพราะโดนพ่อแม่บังคับ ฉันกลับมารอบนี้ฉันจึงต้องหางานทำค่ะเพราะลูกได้2เดือนแล้ว น้ำนมก็ไม่ค่อยมี ตอนนั้นแฟนกำลังฝึกงานไกล้จะจบ ฉันได้งานที่เคหะแห่งนึง เป็นนิติบุคคล เป็นธุรการการเงินค่ะด้วยความรู้ความสามารถฉันจึงได้เข้าทำงานโดยวุฒิเพียงม.3เงินเดือน10,000ค่ะ ฉันมีรายได้เสริมจากการติดต่อจากช่างติดเหล็กดัด มุ้งลวด ทาสี เป็นค่าแนะนำลูกค้า ฉันจึงไม่เดือนร้อนเรื่องเงินเลยจนกระทั่งแฟนเรียนจบค่ะ เขาไม่เคยมีประสบการณ์การทำงานเลย ฉันจึงได้พาเขาไปหางานค่ะ ด้วยความที่แฟนเป็นคนเจ้าชู้มากฉันจึงออกจากงานเพื่อไปทำงานกับแฟนค่ะ แต่ก็ไม่สามารถหยุดเขาได้ไม่ว่าจะเปลี่ยนงานย้ายบ้านกี่ครั้ง ฉันทนได้ค่ะเพื่อลูก วันนึงแฟนโดนข้อหาพยายามฆ่าค่ะเพราะไปกินเลี้ยงงานบวชบ้านเพื่อน เขาเป็นคนรักเพื่อนตามประสาเด็กช่างค่ะเขาจึงกลายเป็นแพะไปเลย ช่วงแรกเพื่อนๆก็เรี่ยไรเงินช่วยค่าทนายค่ะแต่ก็ไม่พอ ทางบ้านเขาก็ไม่มีเขาบอกให้ฉันช่วยลำพังตัวฉันก็ช่วยได้ แต่จะให้ครอบครัวต้องมาลำบากกู้หนี้ยืมสินช่วยมันก็ไม่ใช่ ฝั่งญาติแฟนรวมทั้งพี่ชายแฟนก็ยุให้เลิกกันค่ะ เพราะฉันไม่ช่วยเขาจึงหนีไปอยู่กับญาติเขาค่ะ ทิ้งฉันอยู่กับพ่อแม่แฟนกับลูกแฟนและพี่ชายเขา ปกติเราจะช่วยกันเรื่องค่าบ้านน้ำไฟคนละครึ่งกับพ่อแฟนค่ะ เราเช่าเป็นทาวน์เฮ้าส์อยู่ แต่พอแฟนไม่อยู่ฉันก็หนักคนเดียวไหนจะลูกอีกรายได้ก็ไม่มาก แถมเบื่องานอีกต่างหาก แม่แฟนบอกเดี๋ยวก็กลับมาซึ่งเป็นเดือนแล้ว ฉันตัดสินใจพาลูกหนีค่ะ เพราะอึดอัดมาก ที่ต้องหาเงินคนเดียวแถมพี่ชายแฟนก็ไม่ทำอะไรวันๆพาแต่กิ๊กมานอนตากแอร์ที่บ้าน ฉันมาอยู่กับน้องสาวที่มีนบุรีค่ะซึ่งตอนนั้นแม่ได้มาอยู่ด้วย ลูกฉันได้3ขวบค่ะฉันจึงต้องให้ลูกเข้าเรียนแม่จึงพาลูกฉันกลับต่างจังหวัดด้วย น้องสาวฉันพาไปทำงานร้านอาหารค่ะเพราะน้องเป็นเด็กดริ้งค์ที่นั่น ฉันไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่น้องเลยแนะนำให้ไปร้องเพลงค่ะซึ่งตัวฉันชอบร้องเพลงอยู่แล้ว เป็นประสบการณ์ชีวิตกลางคืนครั้งแรกของฉันเลยค่ะ ฉันเจอลูกค้ามากมายแต่เป็นนักร้องไม่มีค่าแรงต้องหามาลัยเองจึงเลือกลูกค้าได้ค่ะ บางวันได้เยอะบางวันได้น้อยฉันก็เก็บส่งให้ลูกค่ะ จนลูกปิดเทอมแม่ได้พามาหาฉันไม่ทราบมาก่อนเลยว่าปู่กับย่าของลูกโทรคุยกับแม่ว่าเขาจะมารับ ด้วยความที่ใจเราดีเขาขอลูกไปนอนด้วยฉันจึงให้ไปและฉันก็น้องเสียใจเพราะติดต่อลูกไม่ได้อีกเลยเขาย้ายที่อยู่ ฉันกลับมาทำงานด้วยใจที่สลาย มีนักร้องในร้านเข้ามาจีบฉันในตอนนั้นฉันเพียงต้องการให้เขาเยียวยาจิตใจเลยไม่ได้คิดไต่ตรองในความเป็นอยู่ของเขาให้ดี ฉันคบกับเขาได้เพียง3เดือนในระหว่างที่คบกันเขาก็ดูแลฉันดีฉันตอบแทนเขาโดยซื้อของให้เขาตลอดไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้ารองเท้านาฬิกาเพราะฉันหาเงินได้ฉันจึงใช้ง่าย โดยไม่รู้ตัวเลยว่าเขาอยู่กับเราเพราะเงินช่วงนั้นฉันมีลูกค้าเยอะมากมาคล้องมาลัย จนวันที่ลูกเขาปิดเทอมเขาบอกว่าแม่ของลูกจะพาลูกมาเล่นด้วยฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่พอมาถึงเขาก็หายไปเลยติดต่อไม่ได้ ฉันจึงรู้ว่าเขายังไม่ได้เลิกกับเมียของเขาแค่แยกกันอยู่ เขาตกลงกับเมียเขาว่าได้เงินจากฉันเพื่อส่งให้เมียและลูกเขาใช้ ฉันจุกจนพูดไม่ออก ฉันกลับมาร้องเพลงปกติเขาก็กลับมาฉันไม่อยากยุ่งกับเขาแล้วเขาจึงแสดงตัวในร้านที่ฉันทำงาน ลูกค้าก็เลยหายหมด ฉันเริ่มรายได้น้อยลงฉันให้เขาเลิกยุ่งกับฉันวันสุดท้ายที่ฉันเจอเขาคือวันที่เขามาเก็บของที่ฉันซื้อให้เขาไปหมดทุกชิ้น ฉันเปิดเจอรูปในเฟสเป็นเขาถ่ายกับครอบครัวซึ่งทุกอย่างเป็นในตัวเขาเป็นของที่ซื้อให้หมด ฉันได้แต่ทำใจและใช้ชีวิตต่อไปอย่างลำบากเพราะไม่มีลูกค้าเลย ฉันตัดสินใจขนของกลับบ้านเพราะไม่มีเงินจ่ายค่าห้อง จ้างรถขนทั้งที่มีเงินติดตัวเพียง2,000บาทฉันไม่คิดเลยว่าจะต้องกลับมาพึ่งพาพ่อแม่อีกครั้งแต่กลับกลายเป็นว่าพ่อแม่ฉันก็ไม่มี แม่พาฉันไปกู้เงินเพื่อมาจ่ายค่าเหมารถมาเป็นเงิน5,000บาทสายตาที่เจ้าหนี้มองฉันรับรู้ได้ถึงการดุถูก ฉันตัดสินใจจะไปหางานทำอีกครั้งทั้งที่แม่ไม่อยากให้ไป แต่ฉันอยู่ไม่ได้โดยที่ไม่มีเงิน ฉันขับรถจักรยานยนต์มาจอดไว้ที่ขนส่งแล้วใช้บัตรสวัสดิการคนจนนั่งรถทัวร์มาลงนวนคร แล้วหาสมัครงานอีกครั้งฉันมาถึงตี4ทั้งที่มีเงินติดตัวเพียง200บาทฉันล้างหน้าล้างตาในโรงพยาบาลการุณเวชเพื่อไปสมัครงาน พอได้งานฉันจึงต้องหาที่พัก ฉันมีสมบัติอยู่2ชิ้น คือกล้องถ่ายรูปกับโทรศัพท์ ฉันตัดสินใจเอาไปจำนำเพื่อเป็นค่าเช่าห้อง ได้เงินมา3,500บาท ฉันหาห้องที่ถูกที่สุดอยู่ซอยนครชัย เดือนละ1,000บาท ฉันเหลือเงิน2,500ฉันต้องใช้ให้ถึงเดือน ก่อนเริ่มงานจึงต้องตรวจสุขภาพก่อนค่าตรวจ300บาท ค่าชุดพนักงานรองเท้าอีก700 กว่าจะได้ทำงานฉันเหลือเงินเพียง1,500บาทเฉลี่ยต้องใช้วันละ50บาท ฉันทำงานโรงงานวันละ12ชม.ฉันกินอาหารมื้อละ20วันละ2มื้อคือก่อนทำงานและช่วงพักเบรค ส่วนอีก10บาทฉันเก็บไว้กินตอนเลิกงาน ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ลำบากที่สุดในชีวิตเท่าที่ฉันจำได้ เพราะไม่มีใครช่วยฉันได้เลยแม้กระครอบครัวญาติพี่น้องลำบากกันหมด วันไหนเข้ากะดึกออกกะมาเจอแสงแดดส่องทั้งง่วงทั้งหิวฉันต้องเลือนะหว่างนั่งวินกลับห้องเพราะห้องอยู่ท้ายซอยเป็นกิโลหรือซื้อข้าวเหนียวกับหมูยอกินดี😢 ฉันจำความลำบากนั้นได้ไม่เคยลืม สิ้นปีฉันได้กลับมาบ้านตอนนั้นยายเลิกกับตาเพราะทะเลาะกันหนักมาก ยายจึงให้ฉันพาไปหาน้าและพักอยู่ที่นั่นก่อน ฉันออกมาหางานใหม่โดยเลือกเส้นทางกลางคืนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เพราะฉันผ่านอะไรมาเยอะพอตัว ฉันตั้งใจว่าหลังจากนี้จะทำเพื่อครอบครัว ฉันมาร้องเพลงที่สวนอาหารแห่งหนึ่งในเมืองปทุมธานี ได้วันละ300,400,500,700,900,1,300บ้างฉันเก็บออมและประหยัดสุดๆ ตั้งใจส่งให้พ่อแม่เดือนละ2,000 ยายบอกให้เช่าห้องอยู่จะได้ไม่รบกวนน้าฉันได้ห้องตรงข้ามห้องน้าพอดี ตอนนั้นมีคนแนะนำตาคนใหม่ให้ยายพอยายถูกชะตาจึงไปอยู่กับตาเลยเขาให้คนมาผูกแขกด้วยเงิน20,000 ฉันจึงอยู่ห้องเพียงลำพัง ตอนนั้นฉันมีภาระคือค่างวดรถจักรยานยนต์ซึ่งดีเลย์อยู่3เดือน ฉันกำลังเก็บเงินจ่ายให้เป็นปัจจุบัน เพราะฉันไม่ชอบการเป็นหนี้ที่สุดเพราะได้ยินมาตั้งแต่เกิด ฉันทำงานร้องเพลงมาได้1เดือนแล้วฉันได้แต่เฝ้าสงสัยว่าทำไมคนอื่นถึงได้กันเยอะจัง บางวันได้ถึงหมื่นก็มี ฉันก็เกิดความโลภอยากได้บ้าง ฉันเริ่มมีลูกค้ามาติดพันอยู่4-5คนฉันเริ่มให้ความสำคัญคนที่ทุ่มเทให้เยอะกว่าและดูความถี่ของการมา และก็มีลูกค้ารายนึงที่มาได้ทุกวันเวลาเดิมมาคล้องวันละ10พวงทุกวัน วันนึงฉันได้บังเอิญให้เขามาส่งที่ห้องเพราะแท็กซี่นานมากก็ไม่มา ฉันไม่เคยโกหกลูกค้าเรื่องความเป็นอยู่เลยจึงกล้าให้เขามาดูที่ห้อง ซึ่งห้องฉันไม่มีอะไรเลย แล้วเขาจึงกลับไปด้วยความเชื่อใจ .....
เรารักเขาหรือแค่รักตัวเอง?