เป็นได้แค่เพื่อน ควรก้าวต่อหรือออกห่าง?

คือเกริ่นก่อนนะครับว่า สิ่งที่ผมจะลงรายละเอียดในวันนี้ ปัจจุบันก็ยังหาคำตอบไม่ได้ทั้งๆที่หาคำปรึกษามาหลายทางทั้งเพื่อน พี่และคนรู้จัก แต่ก็ยังรู้สึกว่ายังไม่ชัดเจนพอ เลยอยากลองหาคำตอบผ่านกระทู้พันทิปครับ

คือ 3 ปีก่อนผมแอบชอบเพื่อนผมคนนึงครับ ตอนนั้นเลยพยายามตีตัวเข้าหา พยายามทำให้ตัวเรามีบทบาทในขีวิตเขามาก ซึ่งตอนนั้นผมก็เพิ่งรู้ว่าเขาก็กำลังคบหากับอีกคนอยู่ แต่ด้วยความที่ว่าไม่อยากเป็นมือที่3 ผมเลยอยู่ในสถานะเพื่อนคอยให้คำปรึกษาเวลาเขาไมาสบายใจเรื่องแฟนคนนั้นของเขาครับ ผมทำดีกับเขาแบบนี้มาตลอด รอจนวันนึงเขาได้เลิกกับแฟนเขาครับ ซึ่งผมเลยคิดว่าจังหวะนั้นเองที่ผมควาสารภาพความรู้สึกออกไป ซึ่งพอบอกให้เขารู้ไปเขาบอกเขาก็รู้สึกดีกับผมครับ เลยลองคบกันดู ซึ่งตอนนั้นผมคบกับเขาได้แค่วันเดียงครับ ใช่ครับ แค่วันเดียว มาอีกวันเขามาบอกผมว่า เป็นเพื่อนกันมันดีอยู่แล้ว ผมรู้สึกดาวน์มากๆครับตอนนั้น แล้วผมรู้สึกได้เลยว่าคำที่เขาบอกว่าเป็นเพื่อนเนี่ยมันไม่เหมือนเดิมครับ เขากับผมรู้สึกสนิทกันน้อยลงกว่าเดิมมาก มากกว่าตอนที่ผมเป็นเพื่อนเขาตอนแรกอีกครับ พักหลังๆนี้เวลาไปสังสรรค์กันเขาก็มีบ่นบ้างครับว่า เมื่อไหร่จะมีคนรู้ใจ คนดูแล(ก็กูนี่ไงเล่า😔)ผมคิดในใจนะ ซึ่งปัจจุบันนี้ผมกลับมาสนิทกับเขาอีกครั้งและผมยังรู้สึกกับเขาเหมือนเดิม (ปัจจุบันเขาก็ยังไม่ได้คบใคร) ซึ่งช่วงนี้ดูเหมือนว่าเขาก็ตอบรับสิ่งที่ผมทำให้หลายๆอย่าง
 คำถามในตอนนี้ผมคือ ผมควรเดินหน้าลองอีกครั้ง หรือหยุดอยู่แค่นี้ครับ