เพลงแห่งความคิดถึง


       
          ก ร ะ ดิ่ ง ล ม ~ แกว่งไกวในสายลม
          เงาตะวันเหลืองส้มเคลื่อนองศา
          เพลงแห่งความคิดถึงเดือนมีนา
          แสงสุดท้ายปลายฟ้าลาลับไป

          ฉันเริ่มหยิบปากกามาอีกครั้ง
          ความรู้สึกนั้นยังคงหวั่นไหว
          ความทรงจำสีจางเคยห่างไกล
          ค่อยค่อยเข้ามาใกล้หัวใจเรา

          ปีกของความคิดถึงโอบท้องฟ้า
          พัดปลิวฟุ้งทุ่งหญ้าอันเงียบเหงา
          คำ "คิดถึง" ออกเสียงเพียงแผ่วเบา
          หลุดขาดวิ่นแหว่งเว้าไปตามกาล

          นานเท่าใด? เราไม่ได้พบกัน
          ท่ามคืนฝันราตรีที่แสนหวาน
          เขียนซ้ำซ้ำคำเดิม เหมือนวันวาน
          ขอแค่เธอเปิดอ่าน อย่าผ่านเลย

                          “สีเมจิก”
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  แต่งกลอน กลอนรัก กลอนแปด (กลอน 8)
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่