สวัสดีครับ วันนี้ผมมีเรื่องจะมาแบ่งปันและจะมาถามเพื่อนๆครับว่าเคยเจอประสบการณ์แบบผมรึป่าวครับ
ผมมีเพื่อนสนิทคนนึงเขาชื่อย่อว่า ซ. คือผมกับซ. คนนี้เราสนิทกันมากๆๆๆๆๆๆๆ สนิทมาตั้งแต่เด็กๆแล้วจนโตเป็นวัยรุ่นก็สนิทกันมากยิ่งขึ้น เราไปไหนไปด้วยกัน และ เล่าเรื่องทุกอย่างต่อกันไม่เก็บเป็นความลับ และถ้ามีเรื่องตลกเกิดขึ้นเราก็จะพูดวนซ้ำๆทุกๆวัน
เอาหละเกริ่นคร่าวๆเรียบร้อยผมจะเข้าตัวเรื่องเลยครับ ช่วงท้ายปี 2019 ประมาณ ตุลาคม ถึง ธันวาคม ผมสนิทกับเขามากๆ ถึงเขาจะอยู่ภูเก็ต แต่ ผม อยู่กรุงเทพ เราก็ยังคุยด้วยกัน ตลอดเวลา และ เล่นเกม pubg กันเกือบทุกวัน หลังผมซ้อมมวยเสร็จกลับถึงห้อง ถ้าจะดูดบุหรี่ ก็ video call ดูดพร้อมเขา แล้วก็หัวเราะกัน จน กระทั่งวัน ที่ 24 ธันวา ผม บอกเขาว่าจะกลับ ภูเก็ต เขาบอกเขาดีใจมาก และ พอ ผมกลับไปถึงเราก็เที่ยวกันทุกวัน จน ผมต้องกลับ กทม วันที่ 5 มค 2020 เพื่อ เรียนต่อ และผมบอกว่าเดี๋ยวกลับมาใหม่ เดือนหน้าเขาบอก โอเค ใน ขณะที่ผมยังอยู่กทม เราก็ยังคุยกันเหมือนเดิมตามปกติไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง และ พอถึงเวลา ปิดเทอม ครั้งนี้เขาขับรถมอไซค์มารับที่สนามบิน ผมก็ตลกและสนุกมากๆ ในช่วงเวลานี้ผมใช้เวลาที่อยู่บ้าน กับเขามากที่สุดเราจะไปเที่ยวกัน ยกเว้นเวลา มี ผญ 5555555
เวลาผ่านไป ถึงเดือน มีนาคม ผม บอกเขา "เฮ้ยก่อนกูกลับ ไปทำใบขับขี่กันดีกว่า" เขาก็บอกโอเคเราก็ไปทำใบขับขี่กันแต่เขาดันลืมบัตรประชาชนเอาไว้ ผมจึงไปทำคนเดียวแต่เขาก็ยังมานั่งเป็นเพื่อน หลังจากทำใบขับขี่เสร็จ 9 มีนาคม 2020 เป็นวันที่ผมต้องกลับ กทม เพราะถึงเวลาเปิดเทอม มหาลัย เขาเลยขับรถไปส่งผมที่สนามบิน ใครจะไปรู้ว่าวันนั้นเป็นวัน สุดท้ายที่จะได้เห็น เขา
หลังจากกลับมากทมได้ไม่นาน ก็ยังติดต่อกับเขาอยู่ ไม่ว่าจะวันไหนก็คุยกับเขาตลอด จนวันหนึ่ง เกือบๆ ปลายเดือน มีนาคม เนื่องจากที่ โรงเรียนมัธยม สอบเสร็จพอดี เขาจึงกลับบ้านเกิด ที่ ระนอง แล้วผมก็ต้องหลับ ภูเก็ต เพราะ โควิดระบาด ทำให้เราสองคนไม่เจอกันอีก แต่ก็ยังคุยกันอยู่ทางfacebook ทุกๆวัน เล่นเกมด้วยกัน สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เวลาผ่านไปจนวันี่ 2 มิถุนายน 2563 มาถึง อยู่ดีๆเขาก็หายไปเลย ไม่บอกอะไรทั้งสิ้น ทักทางไหนไปก็ไม่ตอบ เฟสไม่ออน ไลน์หาย โทรศัพท์โทร ไม่ได้ ขนาดวันที่ 1 ยังคุยกันปกติ ผมจึงโทรไปถามญาติอีกคนที่อยู่ระนองกับเขาว่า ไอซ. อยู่ไหน เขาบอก ไปทำงานในสวน ผมจึงไม่ค่อยเอะใจอะไรมาก จนเวลาผ่านไปนานมากๆ ถึงวันที่ 20 มิถุนายน เห็นเขาออนเฟส ผม เลยทักไป แต่เขาไม่ตอบ ผมงงมากๆ ว่าผมทำอะไรผิด หรือ เกิดอะไรขึ้นกับเขา ผมจึงถามฐาติอีกที เขาบอกว่า โทรศัพท์มันพัง ผมจึงไม่เอะใจอะไรมากเหมือนเดิม
ผมงานยุ่งมากจึงไม่ได้ทักไปแต่ก็ยังเช็คอยู่ว่าออนไลน์ไหมแต่ก็ไม่ออนจนถึง เดือน ธันวาคม รู้สึก คิดถึงเขา จึงไปทำใบขับขี่รถยนต์กะว่าจะขับไปหาเขาแต่ก็ไม่พร้อมสักที และ บวกกับตอนแม่เขามาภูเก็ต แม่เขาก็บอกว่าซ. ไม่อยากเจอใคร ผม ก็งงไปใหญ่ว่าทำอะไรผิด
ตอนนี้ผ่านมา 1ปี แล้วที่ไม่ได้เจอหน้ามัน อีก 3เดือนก็ครบรอบ 1ปีที่ขาดการติดต่อจากซ.
ถ้าอ่านอยู่กูแค่อยากบอกว่า กูคิดถึง ช่วยตอบเฟสกลับด้วย
เพื่อนสนิทอยู่ดีๆก็หาย จากไป
ผมมีเพื่อนสนิทคนนึงเขาชื่อย่อว่า ซ. คือผมกับซ. คนนี้เราสนิทกันมากๆๆๆๆๆๆๆ สนิทมาตั้งแต่เด็กๆแล้วจนโตเป็นวัยรุ่นก็สนิทกันมากยิ่งขึ้น เราไปไหนไปด้วยกัน และ เล่าเรื่องทุกอย่างต่อกันไม่เก็บเป็นความลับ และถ้ามีเรื่องตลกเกิดขึ้นเราก็จะพูดวนซ้ำๆทุกๆวัน
เอาหละเกริ่นคร่าวๆเรียบร้อยผมจะเข้าตัวเรื่องเลยครับ ช่วงท้ายปี 2019 ประมาณ ตุลาคม ถึง ธันวาคม ผมสนิทกับเขามากๆ ถึงเขาจะอยู่ภูเก็ต แต่ ผม อยู่กรุงเทพ เราก็ยังคุยด้วยกัน ตลอดเวลา และ เล่นเกม pubg กันเกือบทุกวัน หลังผมซ้อมมวยเสร็จกลับถึงห้อง ถ้าจะดูดบุหรี่ ก็ video call ดูดพร้อมเขา แล้วก็หัวเราะกัน จน กระทั่งวัน ที่ 24 ธันวา ผม บอกเขาว่าจะกลับ ภูเก็ต เขาบอกเขาดีใจมาก และ พอ ผมกลับไปถึงเราก็เที่ยวกันทุกวัน จน ผมต้องกลับ กทม วันที่ 5 มค 2020 เพื่อ เรียนต่อ และผมบอกว่าเดี๋ยวกลับมาใหม่ เดือนหน้าเขาบอก โอเค ใน ขณะที่ผมยังอยู่กทม เราก็ยังคุยกันเหมือนเดิมตามปกติไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง และ พอถึงเวลา ปิดเทอม ครั้งนี้เขาขับรถมอไซค์มารับที่สนามบิน ผมก็ตลกและสนุกมากๆ ในช่วงเวลานี้ผมใช้เวลาที่อยู่บ้าน กับเขามากที่สุดเราจะไปเที่ยวกัน ยกเว้นเวลา มี ผญ 5555555
เวลาผ่านไป ถึงเดือน มีนาคม ผม บอกเขา "เฮ้ยก่อนกูกลับ ไปทำใบขับขี่กันดีกว่า" เขาก็บอกโอเคเราก็ไปทำใบขับขี่กันแต่เขาดันลืมบัตรประชาชนเอาไว้ ผมจึงไปทำคนเดียวแต่เขาก็ยังมานั่งเป็นเพื่อน หลังจากทำใบขับขี่เสร็จ 9 มีนาคม 2020 เป็นวันที่ผมต้องกลับ กทม เพราะถึงเวลาเปิดเทอม มหาลัย เขาเลยขับรถไปส่งผมที่สนามบิน ใครจะไปรู้ว่าวันนั้นเป็นวัน สุดท้ายที่จะได้เห็น เขา
หลังจากกลับมากทมได้ไม่นาน ก็ยังติดต่อกับเขาอยู่ ไม่ว่าจะวันไหนก็คุยกับเขาตลอด จนวันหนึ่ง เกือบๆ ปลายเดือน มีนาคม เนื่องจากที่ โรงเรียนมัธยม สอบเสร็จพอดี เขาจึงกลับบ้านเกิด ที่ ระนอง แล้วผมก็ต้องหลับ ภูเก็ต เพราะ โควิดระบาด ทำให้เราสองคนไม่เจอกันอีก แต่ก็ยังคุยกันอยู่ทางfacebook ทุกๆวัน เล่นเกมด้วยกัน สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เวลาผ่านไปจนวันี่ 2 มิถุนายน 2563 มาถึง อยู่ดีๆเขาก็หายไปเลย ไม่บอกอะไรทั้งสิ้น ทักทางไหนไปก็ไม่ตอบ เฟสไม่ออน ไลน์หาย โทรศัพท์โทร ไม่ได้ ขนาดวันที่ 1 ยังคุยกันปกติ ผมจึงโทรไปถามญาติอีกคนที่อยู่ระนองกับเขาว่า ไอซ. อยู่ไหน เขาบอก ไปทำงานในสวน ผมจึงไม่ค่อยเอะใจอะไรมาก จนเวลาผ่านไปนานมากๆ ถึงวันที่ 20 มิถุนายน เห็นเขาออนเฟส ผม เลยทักไป แต่เขาไม่ตอบ ผมงงมากๆ ว่าผมทำอะไรผิด หรือ เกิดอะไรขึ้นกับเขา ผมจึงถามฐาติอีกที เขาบอกว่า โทรศัพท์มันพัง ผมจึงไม่เอะใจอะไรมากเหมือนเดิม
ผมงานยุ่งมากจึงไม่ได้ทักไปแต่ก็ยังเช็คอยู่ว่าออนไลน์ไหมแต่ก็ไม่ออนจนถึง เดือน ธันวาคม รู้สึก คิดถึงเขา จึงไปทำใบขับขี่รถยนต์กะว่าจะขับไปหาเขาแต่ก็ไม่พร้อมสักที และ บวกกับตอนแม่เขามาภูเก็ต แม่เขาก็บอกว่าซ. ไม่อยากเจอใคร ผม ก็งงไปใหญ่ว่าทำอะไรผิด
ตอนนี้ผ่านมา 1ปี แล้วที่ไม่ได้เจอหน้ามัน อีก 3เดือนก็ครบรอบ 1ปีที่ขาดการติดต่อจากซ.
ถ้าอ่านอยู่กูแค่อยากบอกว่า กูคิดถึง ช่วยตอบเฟสกลับด้วย