สติปัฏฐาน​4

ล่าสุดก็ยังมิวายมีคนบอกหลักสติปัฏฐาน​4เป็นแค่หลักธรรม​เป็นแค่กรรมฐานตัวเลือกทางเลือกในการภาวนาตามกรรมฐานต่างๆ40ข้อแถมยังมีคนบางคนว่าหลักสติปัฏฐาน​4ทรงตรัสสอนเฉพาะคนบางกลุ่มขนาดจขกทยกมาว่าไม่ได้ทรงสอนแ

คือพูดถึงประเด็นเรื่องวิปัสสนาหรือการเจริญสติ​(สติปัฏฐาน)​ให้เห็นไตรลักษณ์​ของสภาวะ​ธรรม​ที่เป็นปรมัตถ์​ซึ่งๆหน้าเนี่ยสงสัยว่าสติความระลึกได้กับสัมปชัญญะ​ความรู้​ตัว​ทั่วพร้อม​เนี่ยจริงๆแล้วมันต่างกัน

อยากถามผู้รู้ทุกท่านว่าตกลงสรุปว่าการภาวนาในการทำที่สุดแห่งทุกข์โดยละกิเลสอาสวะอวิชชาบรรลุถึงมรรคผลนิพพานตกลงใช้หลักสติปัฏฐาน​4หรือหลักใช้สมองนึกคิดพิจารณา​ธรรม​แบบจินตามยปัญญากันแน่แบบไหนคือวิปัสสนาห

เมื่อเห็นได้จะทราบจิตชัด

คนปฏิบัติหลายๆท่าน ต้องมีอาการ“ติดขัดสภาวะธรรม” กันทุกคน ติดไม่ใช่ติดใจ แต่คือไปต่อไม่ได้ แรกๆใหม่ๆรู้อะไรขึ้นมาเมื่อไร จิตก็จะว่าง เบา โล่งไปหมด เหมือนไม่มีเหตุผลที่มา มันดูเหมือนจะบังเอ

อยากถามผู้รู้ที่เป็นนักปฏิบัติทุกๆท่านว่าที่ครูบาอาจารย์สายปฏิบัติท่านมักจะสอนว่าตอนจะเป็นพระอรหันต์ถึงจะปล่อยวางวิญญาณขันธ์ได้คืออะไรครับหมายถึงจิตผู้รู้หรือเปล่าครับครับ

ความจริงที่ช่องว่างจักรวาลไม่มีอยู่จริงตามที่ตาเห็น แตมันมีสิ่งอื่นๆแทรกอยู่เช่น สสารมืด เพื่อให้ระบบตั้งอยู่ได้ จิตก็เช่นกัน ในความว่างไม่มีอะไร จะมีความหนาแน่นของจิตอยู่ภายใน ทำให้จากนิโรธเปลี่ยนเป

ตัวตนเกิดจากความเห็นผิดของจิต (ทิฐิ) เมื่อตัวตนดับไป หายไป ความเป็นจิตแท้จริงก็ยังคงอยู่ แต่นักตำราเถรวาทจะเข้าใจผิดมหันต์ ที่บอกว่าการพิจารณาจิตมันไม่ถูกต้อง เพราะจิตมันดับไป มันไม่เที่ยง นั่นเป็น