มีแม่ที่คิดแต่จะได้ทุกอย่าง

คือตอนนี้เราอึดอัดมากทำอะไรพูดอะไรไม่ได้เลยแม่เราจะเอาแต่ได้ช่วงที่ผ่านมาเป็นช่วงโควิดเราจบมาใหม่ๆหางานยากมากไม่มีงานทำอยู่เกือบปีปกติเราจะซื้อของให้แม่ทุกๆวันเกิดและปีใหม่เพราะถ้าไม่ซื้อให้คือแม่จะโกรธค่ะ ซึ่งสมัยเรียนเราได้เงินเป็นรายวันถ้าวันไหนไปเรียนก็ได้ตังวันไหนไม่ไปหรือปิดเทอมคือไม่ได้เลยด้วยความที่เราไม่มีแล้วจริงๆเราบอกแม่วันเกิดปีใหม่ปีนี้ไม่ให้นะไม่มีจริงๆเราคิดว่าแม่จะเข้าใจแต่มันกลับพูดว่าไม่มีก็ต้องหามาให้ได้คือเราไม่เข้าใจเลยลูกไม่มีอะทำไมไม่เข้าใจก่อนหน้านี้แม่เราเคยพูดว่าถ้าเราทำงานจะไม่ยุ่งกับเงินเดือนเราเลยแต่ตอนนี้แม่เรากลับมาบอกว่าจะเอาครึ่งนึงซึ่งเงินเดือนเราได้น้อยมากๆไม่พอยังจะให้เลี้ยงข้าวบ่อยๆออกไปหาร้านข้างนอกกินมื้อละเป็นพันจะให้ซื้อกระเป๋าซื้อไรให้ตลอดแล้วเรื่องนํ้ามันรถคือเราจะเติมให้เต็มถังตลอดแต่เวลาเราจะใช้รถนํ้ามันไม่เคยมีพอเราบอกเราต้องใช้ก็ด่าว่าทีเราเอาไปใช้ละก็ไม่เคยว่าแต่เขาชอบเติมทีละ2-3ร้อยเรานอยแม่มากเรารู้สึกเหมือนเป็นทาสไม่ได้เป็นลูกเขาเขื่อทุกคนยกเว้นเราชอบเปรียบเทียบกับลูกคนอื่นเหมือนเราไม่มีอะไรดีแม่ไม่เคยรู้เลยว่าเราผ่านอะไรมาบ้างเหนื่อยแค่ไหนแล้วอีกอย่างแม่ชอบมาหอมมากอดเราค่ะทุกคนอาจคิดว่ามันก็ดีแล้วนิแต่ประเด็นคือชอบบังคับให้เราไปหอมไปกอดพอทำก็ชอบจับนู้นจับนี้แล้วบอกไม่เห็นเป็นไรเลยเห็นมาตั้งแต่เล็กๆทำไมจะทำไม่ได้คือกลายเป็นเราไม่ขอบการหอมการกอดเลยเกลียดสุดๆแล้วจะให้ทำแทบทุกวันคือไม่อยากจะทนทุกอย่างแล้วแต่ชีวิตมันก็ต้องเดินไปข้างหน้าได้แต่ทนจริงๆ ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยแค่อยากมาระบายเฉยๆค่ะ YY