มีวํธีจัดการความรู้สึกตัวเองกับแฟนที่อยู่ไกลไหมครับ

ต้องบอกก่อนนะครับว่าเรื่องนี้ไม่มีมือที่ 3 4 5 แน่นอน !!!

ผมกับแฟนเราคบกันเข้าปีที่ 5 แล้วครับ เราอายุเท่ากัน เค้ารับราชการอยู่ทางใต้อาศัยอยู่บ้านพักข้าราชการ ผมอยู่บ้านและทำงานเอกชนอยู่ทางเหนือ เราเจอกันเดือนละครั้งหรือ 2 เดือนครั้ง แล้วแต่ว่าเค้าจะว่างมาหาผมมั้ย ปกติผมไม่ค่อยได้ไปหาครับแฟนผมจะมาบ้านผมมากกว่า ผมเคยคุยกับเค้าเรื่องแต่งงานแต่เค้าก็ไม่อยากแต่ง ผมเลยเสนอให้ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่บ้านผมเลยไม่ต้องแต่งก็ได้เพราะพ่อแม่ผมก็รักเขาเหมือนลูกสาวอยู่แล้ว แต่เค้าก็ยังปฏิเสธลากแม่น้ำทั้งห้ามา ไม่อยากเปลี่ยนที่ทำงานบ้าง ไม่อยากเริ่มงานใหม่บ้าง สารพัดเหตุผล ลึกๆในใจผมก็ไม่รู้ว่าต้องรอเค้าไปอีกนานแค่ไหน เค้าไม่มีคำตอบให้ผมในเรื่องนี้เลย ซึ่งผมก็เข้าใจเค้ามาตลอดที่คบกัน ต่างคนต่างทำงานถึงเวลาเจอเราก็ใช้เวลาด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน แต่มาถึงตอนนี้ความรู้สึกผมมันเริ่มเปลี่ยน ผมเริ่มเบื่อความห่างไกล ผมเบื่อที่เวลาว่างเราไม่ตรงกัน เวลาผมเหนื่อยผมแค่อยากกอดเขา ผมพยายามคุยกับเค้าเหมือนเดิมถึงแม้ว่าบางทีไม่มีเวลาโทรคุยกันเลย เค้าไม่เคยเปลี่ยนไปเลยครับเสมอต้นเสมอปลายมาตลอด แต่ผมกลัวว่าวันนึงผมจะไม่ทนกับสถานะแบบนี้ เพื่อนๆมีวิธีจัดการกับตัวเองยังไงบ้างครับ