ชีวิตเหมือนขาดๆหายๆอะไรไปซักอย่าง มันหน่วงๆเหมือนจะร้องไห้ เหมือนอะไรขาดหายไป

เราเป็นเเบบนี้มาซักพักแล้วอะค่ะไออาการเหมือนอะไรขาดหายไปจากชีวิตสักอย่างนึง เเล้วก็รู้สึกหน่วงเหมือนจะร้องไห้อยู่ตลอดเวลาเมื่อนึกถึง เเต่สิ่งที่นึกถึงในที่นี้เราไม่รู้ว่านึกถึงอะไร หรือสิ่งที่ขาดหายไป ไม่รู้ว่ามันคืออาการแบบไหน ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ได้เป็นคนขาดความอบอุ่นอะไรครอบครัวก็ไม่ได้อะไรขนาดนั้น ไม่มีความสุขเลยค่ะตั้งเเต่เป็นเเบบนี้มา หมดแพชชั่นในการใช้ชีวิตไปหมด

ขอผู้รู้เรื่องจิตวิทยา มาตอบกระทู้เราหน่อยนะคะ ไม่ไหวจริงๆ🥺
ปล. อ่านเเล้ว งง ก็ขอโทษนะคะพึ่งหัดเขียนกระทู้🙏🏻
ปล. 2 ก่อนหน้านี้เราดูละครพื้นบ้านเรื่องพระสุธนมโนราห์มาอะค่ะเเล้วก็ดูจนจบ พอจบก็เกิดอาการเเบบข้างบน ที่เขียนไป ซึ่งก่อนหน้านี้ก็เป็นมาอยู่เเล้ว แต่มันไม่หนักขนาดนี้อะค่ะ อีกอย่างเราสนใจเรื่องป่าหิมพานต์เเละกินนรี มากในข่วงนี้เเล้วก็เกิดอยากไปที่นั่นมากๆ มากซะจนอยากคลุกกับนวนิยายเรื่องนี้ทั้งวันเลยค่ะอยากรู้ว่ามันคืออาการอะไรหรอคะ สอบถามผู้รู้ทีค่ะ🥺🥺