เดิมเราทำงานเป็นฝ่ายขาย เป็นธุรกิจครอบครัว ทำมาประมาณ 4 ปี ในระยะเวลาที่ทำงานไม่มีประกันสังคม ไม่มีค่าคอมมิดชั่น แต่เงินเดือน 20,000.-
งานที่ทำจะเป็นงานที่คุยรายละเอียดงานลูกค้าแล้วเสนองานที่ตอบโจทย์ ออกใบเสนอราคา ออกบิล ออกคู่มือ พาลูกค้าไปดูหรือเทสเครื่อง ส่งเครื่อง ยกเครื่อง เตรียมเครื่อง แพ็คเครื่อง และอื่นๆ ที่เราทำไม่มีเป็นแผนกใดแผนกนึง ต้องทำได้หมด งานที่ทำจะมีเป็น 2 ระบบ เป็นงานเลี่ยงภาษี (เงินเข้าร้าน) และงานเสียภาษี (เงินเข้าเจ้าของธุรกิจ) งานที่ทำเป็นที่เราคิดว่าจากมันยากและหนัก กลายเป็นเรื่องที่ง่ายและสบาย กับงานเราเต็ม 100 เพราะขนาดนอกเวลางานนายโทรมาสั่งงานเราก็ทำให้ได้ (งานของเราที่ได้รับจากนายส่วนใหญ่เป็นงานเร่งด่วน) เราก็สามารถทำให้ได้เพราะเป็นหน้าที่ ผลตอบแทนสุดท้ายคืนเงินเดือน เพื่อนๆหลายคนมักบอกกันว่า เราโง่ยอมให้เค้ากด งานแบบนี้ออกมาเหอะทำทุกสิ่งอย่างเหมือนธุรกิจตัวเองได้ไง แต่เราก็เมินคำพูด เพราะเงินเดือนที่ได้มันสามารถเลี้ยงตัวเรา ส่งเสียให้คนที่บ้านได้ โดยไม่เคยเดือนร้อนพวกเค้าเลย ถึงจะเหนื่อยกาย แต่สบายใจที่เป็นภาระคนที่บ้านอะเนอะ จนมาถึงจุดเกือบสิ้นสุด ตรงที่ปีที่แล้ว โควิด-19 ระบาด ลูกค้าที่สั่งซื้ออาจจะน้อยลง แต่ในฐานะพนักงานขาย กำไรที่ได้จากลูกค้ามีเข้ามาตลอดทั้งปี 63 ลูกค้าเรามาเงียบช่วง 3 เดือนหลัง ( ต.ค - ธ.ค ) จากกำไรที่ได้/เดือน แสนอัพ ของเราเหลือแค่หมื่น แต่ เซลล์ท่านอื่นก็ขายยอดได้
จนช่วงได้เงินเดือนสุดท้ายของปี (ไม่มีโบนัส) เราเลยสงสัยว่าทำไมถึงไม่มีพี่ที่ร้านอีกคนเลยโทรขอกับเฮีย ทางเฮียแจ้งมาว่าช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดียอดขายต่ำเกินกว่ากำหนด ถ้ายอดขายได้ 150,000.-/เดือน อาจจะคุยกันได้ เหตุผลเฮียเราเข้าใจเพราะกำไรที่ได้ไปไม่ถึงเฮีย ลูกค้าที่ขายส่วนใหญ่ไม่รับภาษี เงินถึงเข้าร้าน แต่ไม่เข้าใจที่ร้านไม่จ่ายโบนัส พอได้คุยกับเจ้าของร้านก็ปัดผ่านไปถือว่าไม่เอามาคิดมากให้บั่นทอนใจ ทำงานต่อกันยาก
***แล้วมาช่วงที่เรามีปัญหาไม่สบายใจจึงขอลาออก เราขึ้นไปขอลาออก ทางร้านไม่อนุมัติให้ออก และไม่เซ็นใบลาออกให้อีกฉบับ แต่ให้เป็นการลาพักร้อน 15 วัน เผื่อให้สบายใจและกลับมาคิดทบทวนวนการออก เราไม่ได้ตอบไปว่าจะออกเลย แต่เป็นการรับสิทธิของการลาพักร้อนมา เราลากลับมาโดยเครียเอกสารงานลูกค้าที่สามารถตอบต่อได้ในช่วงที่ไม่อยู่ และงานที่กำลังจะขายออกเป็นช่วงงบเดือนเมษายน แต่ฝากงานไว้ พอเรากลับมาพักที่บ้าน ผ่านไปเพียง 2 วัน วันพฤหัสเราโดนออกจากกลุ่มร้าน โดยไม่ทราบสาเหตุ วันศุกร์เราเลยโทรกลับไปที่เจ้าของร้าน โดนตัดสายทิ้ง และไม่ได้ติดต่อกลับมา (เราก็คิดว่างานยุ่งรึป่าวช่วงนี้) วันเสาร์เราคุยกับคนที่บ้านว่าเราจะกลับไปทำงานวันจันทร์ แต่คนที่บ้านบอกว่า เค้าไล่ออกแล้วแบบนี้กลับไปทำไม เราเลยสงสัยว่าไล่ออกจากสาเหตุอะไร จึงได้มีการคุยกับลูกเจ้าของร้านเรื่องการออกจากกลุ่มร้าน เพราะสาเหตุอะไร กลับได้คำตอบที่ว่า ก็เราบอกว่าลาออก เราเลยถามกลับไปว่า เรายังไม่ได้ให้คำตอบเพราะที่คุยกันวันนั้นคือเราขอลาออกจาก แต่เจ้าของร้านกับเฮียไม่ให้ออก แต่ให้เป็นการลาพักร้อนไปแทน แล้วกลับมาลุยงานกันต่อ เราถึงคิดแค่มาพักร้อน และลายังไม่ถึง 2 วัน กับโดนที่ร้านไล่ออกจากกลุ่ม เพราะพ้นจากการเป็นพนักงาน คนนอกก็ไม่สามารถรับรู้เรื่องงาน
**(เราเลยอยากรู้ว่าสามารถทำอะไรได้บ้างจากเหตุการณ์นี้)** 🙏🏻
ลาออก หรือ ไล่ออก ?
งานที่ทำจะเป็นงานที่คุยรายละเอียดงานลูกค้าแล้วเสนองานที่ตอบโจทย์ ออกใบเสนอราคา ออกบิล ออกคู่มือ พาลูกค้าไปดูหรือเทสเครื่อง ส่งเครื่อง ยกเครื่อง เตรียมเครื่อง แพ็คเครื่อง และอื่นๆ ที่เราทำไม่มีเป็นแผนกใดแผนกนึง ต้องทำได้หมด งานที่ทำจะมีเป็น 2 ระบบ เป็นงานเลี่ยงภาษี (เงินเข้าร้าน) และงานเสียภาษี (เงินเข้าเจ้าของธุรกิจ) งานที่ทำเป็นที่เราคิดว่าจากมันยากและหนัก กลายเป็นเรื่องที่ง่ายและสบาย กับงานเราเต็ม 100 เพราะขนาดนอกเวลางานนายโทรมาสั่งงานเราก็ทำให้ได้ (งานของเราที่ได้รับจากนายส่วนใหญ่เป็นงานเร่งด่วน) เราก็สามารถทำให้ได้เพราะเป็นหน้าที่ ผลตอบแทนสุดท้ายคืนเงินเดือน เพื่อนๆหลายคนมักบอกกันว่า เราโง่ยอมให้เค้ากด งานแบบนี้ออกมาเหอะทำทุกสิ่งอย่างเหมือนธุรกิจตัวเองได้ไง แต่เราก็เมินคำพูด เพราะเงินเดือนที่ได้มันสามารถเลี้ยงตัวเรา ส่งเสียให้คนที่บ้านได้ โดยไม่เคยเดือนร้อนพวกเค้าเลย ถึงจะเหนื่อยกาย แต่สบายใจที่เป็นภาระคนที่บ้านอะเนอะ จนมาถึงจุดเกือบสิ้นสุด ตรงที่ปีที่แล้ว โควิด-19 ระบาด ลูกค้าที่สั่งซื้ออาจจะน้อยลง แต่ในฐานะพนักงานขาย กำไรที่ได้จากลูกค้ามีเข้ามาตลอดทั้งปี 63 ลูกค้าเรามาเงียบช่วง 3 เดือนหลัง ( ต.ค - ธ.ค ) จากกำไรที่ได้/เดือน แสนอัพ ของเราเหลือแค่หมื่น แต่ เซลล์ท่านอื่นก็ขายยอดได้
จนช่วงได้เงินเดือนสุดท้ายของปี (ไม่มีโบนัส) เราเลยสงสัยว่าทำไมถึงไม่มีพี่ที่ร้านอีกคนเลยโทรขอกับเฮีย ทางเฮียแจ้งมาว่าช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดียอดขายต่ำเกินกว่ากำหนด ถ้ายอดขายได้ 150,000.-/เดือน อาจจะคุยกันได้ เหตุผลเฮียเราเข้าใจเพราะกำไรที่ได้ไปไม่ถึงเฮีย ลูกค้าที่ขายส่วนใหญ่ไม่รับภาษี เงินถึงเข้าร้าน แต่ไม่เข้าใจที่ร้านไม่จ่ายโบนัส พอได้คุยกับเจ้าของร้านก็ปัดผ่านไปถือว่าไม่เอามาคิดมากให้บั่นทอนใจ ทำงานต่อกันยาก
***แล้วมาช่วงที่เรามีปัญหาไม่สบายใจจึงขอลาออก เราขึ้นไปขอลาออก ทางร้านไม่อนุมัติให้ออก และไม่เซ็นใบลาออกให้อีกฉบับ แต่ให้เป็นการลาพักร้อน 15 วัน เผื่อให้สบายใจและกลับมาคิดทบทวนวนการออก เราไม่ได้ตอบไปว่าจะออกเลย แต่เป็นการรับสิทธิของการลาพักร้อนมา เราลากลับมาโดยเครียเอกสารงานลูกค้าที่สามารถตอบต่อได้ในช่วงที่ไม่อยู่ และงานที่กำลังจะขายออกเป็นช่วงงบเดือนเมษายน แต่ฝากงานไว้ พอเรากลับมาพักที่บ้าน ผ่านไปเพียง 2 วัน วันพฤหัสเราโดนออกจากกลุ่มร้าน โดยไม่ทราบสาเหตุ วันศุกร์เราเลยโทรกลับไปที่เจ้าของร้าน โดนตัดสายทิ้ง และไม่ได้ติดต่อกลับมา (เราก็คิดว่างานยุ่งรึป่าวช่วงนี้) วันเสาร์เราคุยกับคนที่บ้านว่าเราจะกลับไปทำงานวันจันทร์ แต่คนที่บ้านบอกว่า เค้าไล่ออกแล้วแบบนี้กลับไปทำไม เราเลยสงสัยว่าไล่ออกจากสาเหตุอะไร จึงได้มีการคุยกับลูกเจ้าของร้านเรื่องการออกจากกลุ่มร้าน เพราะสาเหตุอะไร กลับได้คำตอบที่ว่า ก็เราบอกว่าลาออก เราเลยถามกลับไปว่า เรายังไม่ได้ให้คำตอบเพราะที่คุยกันวันนั้นคือเราขอลาออกจาก แต่เจ้าของร้านกับเฮียไม่ให้ออก แต่ให้เป็นการลาพักร้อนไปแทน แล้วกลับมาลุยงานกันต่อ เราถึงคิดแค่มาพักร้อน และลายังไม่ถึง 2 วัน กับโดนที่ร้านไล่ออกจากกลุ่ม เพราะพ้นจากการเป็นพนักงาน คนนอกก็ไม่สามารถรับรู้เรื่องงาน
**(เราเลยอยากรู้ว่าสามารถทำอะไรได้บ้างจากเหตุการณ์นี้)** 🙏🏻