สวัสดีครับ คือผมชอบเพื่อนที่เป็นรูทเมทอาจเพราะอยู่ด้วยกันช่วยเหลือกันตลอดหรือปล่าวไม่รู้ ตอนแรกผมกะจะบอกเขาสักวันในช่วงวันวาเลนไทน์ แต่มาตอนต้นเดือนกุมภาเรากลับรู้ว่าเขามีคนคุยที่เขาค่อนข้างจริงจัง คือพอผมรู้ผมคิดได้แค่ว่าถ้าผมไม่บอกไปผมไม่มีวันที่จะเป็นแฟนเขาแน่ๆเลยบอกไปวันนั้น ตัวเขาเองก็ไม่ได้ว่าอะไรนะครับ แต่พอหลังจากวันนั้นตัวผมเองกลับรู้สึกไม่ไหวตลอดเพราะต้องเห็นเขาคุยกับคนคุยทุกๆวัน ยิ่งตอนที่เขาไปนอนที่พักของคนคุยเขา ผมยิ่งรู้สึกดาวน์มาก เขาก็บอกผมนะครับว่าถ้าไม่ไหวก็ไปได้นะ แต่พออยู่ไปมาเขากลับบอกว่าเขาไม่รู้เหมือนกันถ้าผมไปจริงเขาจะทำยังไง ผมก็ถามเขานะครับว่ารู้สึกกับผมยังไงเขาก็ตอบว่าไม่รู้ และอีกอย่างเขากับผมก็ต้องอยู่หอด้วยกันอีกในเทอมหน้า
  อาจเพราะผมช่วยเขาเยอะมากจริงๆโดยเฉพาะเรื่องเรียนผมก็ช่วยติวให้ ช่วยการบ้านทุกอย่าง เขาเลยไม่อยากให้ผมไปมั้งครับ ทุกครั้งที่ผมจะปล่อยก็มีความคิดตลอดว่าถ้าเขาไม่มีผมเขาเรียนไม่ไหวแน่ๆ คือผมก็รักเขาจริงๆจึงไม่อยากให้เขาโดนรีไทร์อย่างน้อยก็ในฐานะเพื่อน ตอนที่อยู่กับเขาผมบอกตรงๆว่ามีความสุขมากแต่ก็รู้สึกผิดที่อยากได้เขาเป็นแฟนทั้งที่เขาก็มีคนคุยแล้ว ในใจมีแต่คิดให้เขาทั้งสองเลิกกันเขาจะได้มองเห็นผมสักที

 ผมเลยคิดตัดสินใจจบปัญหาว่าถ้าเปิดเทอมใหม่เมื่อไหร่แล้วความสัมพันธ์ผมกับเขายังเป็นแบบนี้อยู่ผมจะพยายามเมินเฉยไม่ช่วยเขายกเว้นจำเป็นจริงๆ จะพยายามไม่ไปไหนกับเขา ผมอยากเซฟตนเองมากเพราะรู้สึกไม่ไหวขึ้นทุกวันกับการเจอแบบนี้ซ้ำๆทุกวันขนาดแค่เดือนเดียวก็เหนื่อยมากครับ แต่ผมไม่รู้ว่าผมควรทำแบบนี้จริงรึเปล่าเพราะผมกลัวว่าเขาจะเรียนไม่ไหว ช่วยแนะนำผมทีนะครับว่าผมสิ่งที่ผมคิดถูกรึเปล่าหรือผมควรทำยังไงดี