เงินเดือนเท่านี้ แต่แบกความกดดันเป็นล้าน

จริงๆผมเป็นคนดอยครับ ดิ้นรนมาตั้งแต่เด็กจนมีชีวิตที่ดี แต่แล้วก็มีความโลภกู้เงินและเอารถที่บ้านไปเข้าไฟแนนซ์ และบางส่วนก็ยืมเขามา คิดว่าจะไปได้ดี แต่ก็ล้มไม่เป็นท่า  แก้ไขพยายามประคองตัวเองม

อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่ทำไมมันถึงพังและตันมากๆ กระทู้ก่อนหน้า เพิ่งเสียแม่ไป แต่ทำไมชีวิตมันเหมือนตายจากไปพร้อมกับแม่ เราเคยเป็นคนที่เก่ง เลี้ยงทั้งครอบครัว แต่พอไม่มีแม่แล้ว ชีวิตมันเหมือนไม่เหลืออ

ขอระบายตรง ๆ นะครับ ไม่ได้ต้องการคำปลอบใจสวย ๆ แต่อยากรู้ว่าผม “ใจร้าย” หรือ “ผมควรโกรธแบบนี้ได้” พ่อผมอายุ 49 ปี มีปัญหากับคนในที่ทำงาน แล้วตัดสินใจ ลาออกเอง ไม่ใช่โดนไล่ออก ไ

​กระทู้ครั้งก่อนเราเคยเล่าเรื่องเราไปบ้างครั้งนี้เราจะเล่าสั้น ๆ ถึงเรื่องวันนี้ว่าเราต้องตื่นมาช่วยแม่ตอนตีสี่ทุกวันไม่ว่าจะวันหยุดวันเสาร์วันอะไรก็ตามแต่ถ้่บางวันเราตื่นหรือลุกช้าจะโดนด่าวันนี้หนัดส

เราปีนี้อายุ 35 ปี จบป.ตรี สาขาบัญชี ปัจจุบันทำงานตำแหน่งพนักงานประจำห้องยา สัญญาจ้างจ้างเหมาบริการ รพ.ในอำเภอ ประมาณเกือบ 2 ปี โดยการสอบเข้าทำงาน ซึ่งวุฒิการศึกษาที่รับคือ ม.6 (เราใช้วุฒิ ปวช.) เพราะ

(1) ทำไมผู้ปกครองถึงทำเหมือนกับว่าเขาเหนื่อยเป็นแค่คนเดียวในบ้าน คือผมก็เป็นเด็กคนนึง อายุปีหน้าก็จะ18แล้วอยู่ในช่วงม.5-6ที่ต้องเตรียมตัวเพื่อเข้ามหาลัยซึ่งทางเลือกที่ผมเลือกคือการเข้าในรอบพอร์ต ซึ่ง

ดีครับพี่ทุกคนเห้อท้อแท้ ใช่ครับผมเกิดในครอบครัวที่ยากจนระดับหนึ่งดิ้นรนเองคงเปนคล้ายๆหล้ายครอบครัวครับผมชื่อBเปนลุกคนที่สองจากบรรดาพี่น้องสี่คนใช่ครับหนักกว่านั้นผมเป็นลูกชายคนเดียวยิ่งก่านั้นผมถูกย่

ไม่รู้ว่าคำว่า “เหนื่อย” ของแต่ละคนหน้าตาเหมือนกันไหม ของเรามันไม่ใช่เหนื่อยหนัก ไม่ได้มีดราม่าใหญ่โตอะไร แค่เป็นความเหนื่อยสะสมแบบตื่นมาก็รู้สึกว่า เออ…วันนี้ขอใช้ชีวิตเบาๆ หน่อยไ

ช่วงนี้นึกถึงทริปสั้นๆ ทริปหนึ่ง ที่ตอนนั้นไม่ได้คาดหวังอะไรเลย แค่อยากออกไปเปลี่ยนบรรยากาศ เหนื่อยนิดหน่อยจากชีวิตเดิมๆ แต่พอกลับมาถึงบ้าน กลับรู้สึกว่าสบายใจกว่าที่คิดไว้มาก เหมือนได้พักใจเงียบๆ โดย