เรื่องของเด็กๆ...?

เมื่อวันศุกร์ผมไปประชุมผู้ปกครองมาครับ  (ปกติป้าจะไปให้ตลอดเพราะมีลูกเรียนอยู่ที่เดียวกัน  แต่วันนี้ผมไปเอง)
  ไปถึงก่อนเวลานิดนึงเพราะอยากไปแอบดูลูกด้วย  ก็...
อืม...ตั้งใจเรียนดี(รึเห็นพ่อไปแอบดูก็ไม่รู้นะ😅 ถูกครู
แซวพอหอมปากหอมคอ  ก็ขำดีครับ)
ตอนมานั่งรอก็มีเด็กผู้หญิง
เข้ามาทัก  :ลุง   ลุงเป็นพ่อของพี่..(ชื่อลูกชายผม)เหรอคะ :  ผมก็  จ้ะ  งงๆแต่ก็ตอบ  :หนูเป็นแฟนกับพี่เขาค่ะ : ผมก็เฮ้ย! (ในใจนะครับ😁) จ้องดูยายหนูคนนั้นอีกที    หนูอยู่ป.ไหนแล้ว  :ป.3ค่ะ จะขึ้นป.4แล้ว
หนูเรียนเก่งด้วย :
ผมก็ โอ้...ลูกสะใภ้เรียนเก่ง
ดีใจจัง  คิดขำๆนะ😆
:คบกันแบบเพื่อนไปก่อนดีไม๊ลูก  ไว้จบม.3หรือม.6
ค่อยเป็นแฟนกันก็ยังทันนะ : แต่หนูคุยกับพี่เค้าแล้ว
พี่บอกว่าได้   พ่อก็สตั๊นไปแป๊บนึงแต่ไม่ยอมแพ้นะครับ555  :แต่ตอนนี้พี่เค้ายังทำอะไรไม่เป็นเลย...ไว้
ลุงสอนพี่เค้าหุงข้าวทำกับข้าวก่อนดีไหม   ไว้ทำเป็น ค่อยเป็นแฟนกัน  เค้าจะได้ทำให้หนูกินไง:
เด็กหญิงทำตาคิด แต่ก็พยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย
รู้ไช่ไหมครับว่าตอนเย็นจะมีคนโดนจัดการ1อัตรา😅
แต่พอถาม เจ้าตัวกลับปฏิเสธเสียงแข็ง  ไม่เคยบอกสักหน่อยว่าเป็น...หึย..
แน่ะ!มีโมโหกลบเกลื่อน

หนู..ไม่เคยคุยด้วยสักหนเลยจริงๆนะ จะไปเป็นแฟนได้ไง หนูไม่ชอบผู้หญิง
ได้ยินแบบนี้ พ่อจบชีวิตเอ๊ย
จบข่าวเลย
เด็กเดี๋ยวนี้ชัดเจนดีนะครับ
ชอบก็บอกชอบ  เล่นเอาพ่ออายม้วน