ผมเป็นผู้ชายธรรมดาๆคนนึงวัย20ต้นๆ ผมเคยมีแฟนแค่คนเดียว เลิกกันไป5-6ปีแล้ว ระหว่างนั้นผมก็มีจีบ มีคุยกับผญมาบ้างนะครับแต่ก็ไม่ได้หวือหวาอะไรมากไม่ได้รู้สึกพิเศษ จนกระทั่งได้มาเจอผู้หญิงคนหนึ่ง ผมเจอที่ทำงานของตัวเอง รู้สึกได้ทันทีว่าเค้ามีสเน่ห์ รู้สึกว่าน่ารักสำหรับเรามาก เราได้คุยกัน ซึ่งหลายๆอย่างเราข้ากันได้ดี เป็นคัวเองกันทั้งคู่ เค้าบอกเค้าไม่ชอบที่ผมมองผญ ผมก็พยายามไม่มองซึ่งก็ทำได้ ผมก็ไล่อันเฟรนด์ ผญ ในเฟส ในไอจีเรื่อยๆ
ผมห่วงความรู้สึกเค้าทผมแคร์เค้า ผมทำอะไรหลายอย่างให้เค้าโดยที่เค้าไม่ได้ขอ เช่น การที่เค้าไปดื่มกับเพื่อน แล้วผมนั่งรอที่ทำงานจนกว่าเค้าจะกลับบ้าน
เช่น การที่เค้ามีรอยช้ำได้ง่าย ผมก็หาซื้อยามาทาให้ เวลาเค้าเครียด ผมอยากเครียดแทนเค้า อยากให้เค้ารู้ว่าเค้าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวเค้ายังมีผมอยู่
ผมเคยคิดว่าผมจะโกรธเค้าแต่ไม่ใช่เลย มันเป็นความรู้สึกที่เป็นห่วงมากกว่า ที่ว่าคิดว่าจะโกรธคือการที่เค้าไปเที่ยวแล้วไม่ดูแลตัวเองเมา
แต่ผมไม่โกรธเลย ผมกลับกังวลใจว่าเค้าาจะถึงบ้านหรือยัง นอนหลับยัง แต่พอรู้ว่าเค้าถึงบ้านอาบน้ำแล้ว ผมหายห่วงเลย ผมทำอะไรมักจะนึกถึงเค้าเป็นคนแรก ที่สำคัญที่สุดไม่ว่าเรื่องอะไรตัวเรารู้สึกได้เลยว่าเค้าเป็นที่1สำหรับเรา นี่ใช่ไหมครับ ความรัก
นี่ผมกำลังรักผู้หญิงคนนึงแบบไม่มีเงื่อนไขใช่ไหมครับ
ผมห่วงความรู้สึกเค้าทผมแคร์เค้า ผมทำอะไรหลายอย่างให้เค้าโดยที่เค้าไม่ได้ขอ เช่น การที่เค้าไปดื่มกับเพื่อน แล้วผมนั่งรอที่ทำงานจนกว่าเค้าจะกลับบ้าน
เช่น การที่เค้ามีรอยช้ำได้ง่าย ผมก็หาซื้อยามาทาให้ เวลาเค้าเครียด ผมอยากเครียดแทนเค้า อยากให้เค้ารู้ว่าเค้าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวเค้ายังมีผมอยู่
ผมเคยคิดว่าผมจะโกรธเค้าแต่ไม่ใช่เลย มันเป็นความรู้สึกที่เป็นห่วงมากกว่า ที่ว่าคิดว่าจะโกรธคือการที่เค้าไปเที่ยวแล้วไม่ดูแลตัวเองเมา
แต่ผมไม่โกรธเลย ผมกลับกังวลใจว่าเค้าาจะถึงบ้านหรือยัง นอนหลับยัง แต่พอรู้ว่าเค้าถึงบ้านอาบน้ำแล้ว ผมหายห่วงเลย ผมทำอะไรมักจะนึกถึงเค้าเป็นคนแรก ที่สำคัญที่สุดไม่ว่าเรื่องอะไรตัวเรารู้สึกได้เลยว่าเค้าเป็นที่1สำหรับเรา นี่ใช่ไหมครับ ความรัก