ทำไมแม่ถึงต้องยุ่งกับชีวิตเราในทุกเรื่องหรอคะ

คือ เราเป็นเด็กที่เรียบร้อย ค่อนข้างว่าง่ายค่ะ เรียนก็ค่อนข้างดีเลยด้วย พอขึ้นมัธยม เข้า รร.ดังในเมืองได้ แล้วเขาก็ยุ่งกับเรามากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่ให้เรียนพิเศษนะคะ แต่คอยจ้ำจี้จ้ำไชเรื่องอื่นๆ เช่น ให้ไปทำยูทูป ให้ไปสตรีม แต่ต้องเรียนดีด้วย เอาเราไปอวดหรือโชว์งี้ ซึ่งเราก็อึดอัดอะค่ะ แล้วเราก็ร็ด้วยว่าเรามันไม่ได้ขนาดนั้นอะ บางทีก็ต้องเอาตัวรอดกับคำโกหกพวกนั้นอะ พอทำไม่ได้ก็โดนต่อว่า มันเหนื่อยอะ แล้วเงินบางวันก็ให้บางวันก็ไม่ให้ ไม่เข้าใจ บางครั้งเรากินแล้วก็ให้กินอีก แต่บางครั้งก็ไม่ให้กินเลย จะเอายังไงกันแน่ พอเรากิจกรรมมาก ก็ไม่อยากให้ไป แต่พออยู่บ้านใช้เวลากับตัวเองก็บ่นว่าขี้เกียจ ไม่มีประโยชณ์ เล่นเกมอยู่ได้ และนี่คือสิ้งที่ไม่เข้ามากที่สุด ตอนเราพยายามทำอะไรแล้วมันออกมาไม่ดี เขาก็จะบอกว่าเสียเวลา ทำไปทำไม แต่พอไม่ลองพยายามแล้วอะ เขาก็มาว่าเราว่า ทำไมไม่พยายามให้มากกว่านี้.. คือมันเหนื่อยนะ บางที่หนูก็ทำไม่ได้จริงๆ อะ บางทีเราก็จริงจัง แต่เขากลับทำเป็นเล่นๆ กับเรา
คือที่พูดมาทั้งหมดคืออยากรู้ว่า แม่ทุกคนเขาเป็นอย่างงี้กันหรอคะ แล้วเราโดนคนเดียวรึเปล่า มีทางแก้ไขเขามั้ย หรือมันไม่มีอะไร ปกติ หรือต้องแก้ที่เราคะ ? มันไม่มีความสุขอะค่ะ