ครูสมัยผมเรียน
ครูยกยอเด็กเก่ง ไม่สนใจเด็กไม่รู้ ครูไม่รับรู้ถึงความรู้สึกของเด็กที่ไม่เก่งเลยครับ ว่าเขาอยากได้รับความรักจากครูที่สอนเขามากแค่ไหน
ครูไม่ชอบใคร ก็ไม่สนใจ
(ลองคิดอีกแง่มุมนะครับ เป็นครู ไม่ชอบเด็กคนนี้ เขาจะต้องทำให้ใครไม่ชอบอีกแน่ และทำไมเด็กคนนี้ถึงมีพฤติกรรมแบบนี้ ลองคิดสักครู่ไหมครับ เด็กจะเปลี่ยนพฤติกรรมที่ไม่ดีไปถ้าเราให้ความรักเขานะครับ การไม่สนใจ ไม่ใช่ทางที่ดีในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเด็กครับ)
เด็กเก่ง นี่ศิษย์ฉันฉันสอนฉันเก่งที่สุดภูมใจศิษย์คนนี้
เด็กไม่เก่ง มันไม่ตั้งใจ มันไม่ฟัง โง่เกินเยียวยา เด็กไม่เก่งก็ศิษย์ครูเหมือนกันอยู่ห้องเดียวกัน เด็กเก่งไม่เหมือนกันครับ ถ้าจะบอกว่าครูเก่ง ที่สอนเด็กเก่ง ครูคงไม่เก่งที่สอนเด็กไม่เก่ง ใช่ไหมล่ะครับ ถ้าเด็กไม่ตั้งใจ เราควรจะทำยังไงให้เขาตั้งใจละครับ เขาอาจต้องการสิ่งที่น่าสนใจ ครูขึ้นชื่อว่าแม่พิมพ์ของชาติ พิมพ์คนให้เก่งเป็นคนดี แม่พิมพ์ของชาติ ย่อมมากกว่า การสอนหนังสือ ให้เก่งแต่วิชาการ ต้องควบคู่ระหว่างวิชาการ กับคุณธรรมชีวิต ให้ความรักความสนใจ ุถ้าเก่งแต่วิชาการ แต่ไร้การใช้ชีวิตและคุณธรรมที่ดี จะเป็นคนที่ดีในสังคมได้ยังไงกันล่ะครับ
ลองคิดดูนะครับ ว่าการตะคอก กับการพูดดีๆ คุณต้องการหัวหน้าแบบไหน ถ้าหัวหน้าคุณตะคอกใส่คุณ หัวหน้าคุณก็เคยเป็นเด็ก ถ้าหากคุณคือครูของหัวหน้าคุณ คุณจะสอนเขาอย่างไรให้ตอนนี้เขาจะได้พูดดีๆกับคุณ มันจะติดตัวเด็กๆไป จนถึงอนาคต
คนที่เขาเป็นครู ควรจะเป็นกลางไม่ใช่นี่ศิษย์รักเรียนเก่งเป็นหน้าเป็นตาให้ฉัน ฉันรักเทิดทูลสุดดวงใจ เด็กไม่เก่งนอกจากจะไม่ช่วยแล้วยังเจอถ้อยคำ หักกำลังใจ เธอนี่ใช้ไม่ได้ ทำหน้าตาเหนื่อย ถอนหายใจแล้วไล่ให้ไปไกลๆ แทนที่จะสอน
ไม่โทษการศึกษา แต่โทษค่านิยมที่ว่า เป็นครูสบาย คนที่ไม่ได้มีจิตใจที่จะเป็นครูเลยมาเป็นครู เพราะอยากสบาย(ครูไม่ได้สบายอย่างที่คิด) เด็กๆหลายคนเลยต้องเจอแบบนี้
ผมไม่ได้มีเจตนาจะดูหมิ่นวิชาชีพครู ไม่ได้มุ่งร้ายหรือตำหนิคุณครูนะครับ เพียงแต่ผมต้องการที่จะเป็นสื่อกลางในความรู้สึกของเด็กๆ จะมีเด็กคนไหนกล้าพูดความรู้สึกตรงๆกับครูบ้างละครับ เขาก็กลัวโดนดุโดนว่า
และผมเป็นคนหนึ่งที่เจอมาแบบนี้ทุกกรณี ครูบางคนหางานผมไม่เจอ ให้ ร. ผมบ้างก็มี พอแก้ให้ 3.5 ทั้งที่งานส่งครบ สอบเกือบเต็ม ครูบอกน่าเกลียดนะ แก้ ร. เป็น เกรด 4 ผมไม่ได้ส่งงานไม่ครบ นะครับ คนที่ต้องรับผิดชอบ คือครูที่หางานผมไม่เจอ แต่กลัวตัวเองถูกว่า ให้ผม 3.5 ครูแบบนี้ ใช้ได้ที่ไหน ไม่ยอมรับข้อผิดพลาดของตนเอง สำหรับผม ผมให้อภัยทุกสิ่งทุกอย่าง และหวังว่าจะไม่มีเด็กคนไหนพบเจอแบบผมอีก
อยากให้คุณครูได้ลองพิจารณา บทความแทนความรู้สึกเด็กๆนะครับ
การเป็นครูต้องทุ่มเทไม่ได้มีหน้าที่แค่สอนวิชาความรู้ เพราะเด็กเหมือนผ้าขาวที่กำลังมีความคิดเป็นของตัวเอง พวกเขาต้องการคำสอนสั่งจากคุณครูที่อยู่กับพวกเขาตลอดทั้งวันให้คำแนะนำ เพื่อไม่ให้ไปในทางที่ผิดนะครับให้ความรัก ให้สมกับที่พ่อแม่ของเด็กไว้ใจให้ ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นครูให้ความรู้และอบรมสั่งสอนลูกของพวกเขานะครับ ครูกำลังเล่นอยู่ในละครชีวิตของเด็กทุกคน และอยู่ในความทรงจำของเด็กนะครับ มาสร้างความทรงจำดีๆให้กับเด็กๆกันเถอะครับ
แสดงความเคารพคุณครูผู้มีจิตใจเมตตาผู้ที่อบรมสั่งสอนขัดเกลา เด็กให้เป็นคนดี มีจิตใจรักเด็กเป็น กลางและมีจิตใจที่รักต่อวิชาชีพครูครับ ขอบคุณที่มาเป็นครูสอนสั่งคนให้พร้อมอยู่ในสังคมและร่วมสร้างให้สังคมน่าอยู่ขึ้นครับ
ครูควรเป็นแบบไหน ? ถ้าอยากรู้ นี่คือคำพูดแทนความรู้สึกของเด็กครับ
ครูยกยอเด็กเก่ง ไม่สนใจเด็กไม่รู้ ครูไม่รับรู้ถึงความรู้สึกของเด็กที่ไม่เก่งเลยครับ ว่าเขาอยากได้รับความรักจากครูที่สอนเขามากแค่ไหน
ครูไม่ชอบใคร ก็ไม่สนใจ
(ลองคิดอีกแง่มุมนะครับ เป็นครู ไม่ชอบเด็กคนนี้ เขาจะต้องทำให้ใครไม่ชอบอีกแน่ และทำไมเด็กคนนี้ถึงมีพฤติกรรมแบบนี้ ลองคิดสักครู่ไหมครับ เด็กจะเปลี่ยนพฤติกรรมที่ไม่ดีไปถ้าเราให้ความรักเขานะครับ การไม่สนใจ ไม่ใช่ทางที่ดีในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเด็กครับ)
เด็กเก่ง นี่ศิษย์ฉันฉันสอนฉันเก่งที่สุดภูมใจศิษย์คนนี้
เด็กไม่เก่ง มันไม่ตั้งใจ มันไม่ฟัง โง่เกินเยียวยา เด็กไม่เก่งก็ศิษย์ครูเหมือนกันอยู่ห้องเดียวกัน เด็กเก่งไม่เหมือนกันครับ ถ้าจะบอกว่าครูเก่ง ที่สอนเด็กเก่ง ครูคงไม่เก่งที่สอนเด็กไม่เก่ง ใช่ไหมล่ะครับ ถ้าเด็กไม่ตั้งใจ เราควรจะทำยังไงให้เขาตั้งใจละครับ เขาอาจต้องการสิ่งที่น่าสนใจ ครูขึ้นชื่อว่าแม่พิมพ์ของชาติ พิมพ์คนให้เก่งเป็นคนดี แม่พิมพ์ของชาติ ย่อมมากกว่า การสอนหนังสือ ให้เก่งแต่วิชาการ ต้องควบคู่ระหว่างวิชาการ กับคุณธรรมชีวิต ให้ความรักความสนใจ ุถ้าเก่งแต่วิชาการ แต่ไร้การใช้ชีวิตและคุณธรรมที่ดี จะเป็นคนที่ดีในสังคมได้ยังไงกันล่ะครับ
ลองคิดดูนะครับ ว่าการตะคอก กับการพูดดีๆ คุณต้องการหัวหน้าแบบไหน ถ้าหัวหน้าคุณตะคอกใส่คุณ หัวหน้าคุณก็เคยเป็นเด็ก ถ้าหากคุณคือครูของหัวหน้าคุณ คุณจะสอนเขาอย่างไรให้ตอนนี้เขาจะได้พูดดีๆกับคุณ มันจะติดตัวเด็กๆไป จนถึงอนาคต
คนที่เขาเป็นครู ควรจะเป็นกลางไม่ใช่นี่ศิษย์รักเรียนเก่งเป็นหน้าเป็นตาให้ฉัน ฉันรักเทิดทูลสุดดวงใจ เด็กไม่เก่งนอกจากจะไม่ช่วยแล้วยังเจอถ้อยคำ หักกำลังใจ เธอนี่ใช้ไม่ได้ ทำหน้าตาเหนื่อย ถอนหายใจแล้วไล่ให้ไปไกลๆ แทนที่จะสอน
ไม่โทษการศึกษา แต่โทษค่านิยมที่ว่า เป็นครูสบาย คนที่ไม่ได้มีจิตใจที่จะเป็นครูเลยมาเป็นครู เพราะอยากสบาย(ครูไม่ได้สบายอย่างที่คิด) เด็กๆหลายคนเลยต้องเจอแบบนี้
ผมไม่ได้มีเจตนาจะดูหมิ่นวิชาชีพครู ไม่ได้มุ่งร้ายหรือตำหนิคุณครูนะครับ เพียงแต่ผมต้องการที่จะเป็นสื่อกลางในความรู้สึกของเด็กๆ จะมีเด็กคนไหนกล้าพูดความรู้สึกตรงๆกับครูบ้างละครับ เขาก็กลัวโดนดุโดนว่า
และผมเป็นคนหนึ่งที่เจอมาแบบนี้ทุกกรณี ครูบางคนหางานผมไม่เจอ ให้ ร. ผมบ้างก็มี พอแก้ให้ 3.5 ทั้งที่งานส่งครบ สอบเกือบเต็ม ครูบอกน่าเกลียดนะ แก้ ร. เป็น เกรด 4 ผมไม่ได้ส่งงานไม่ครบ นะครับ คนที่ต้องรับผิดชอบ คือครูที่หางานผมไม่เจอ แต่กลัวตัวเองถูกว่า ให้ผม 3.5 ครูแบบนี้ ใช้ได้ที่ไหน ไม่ยอมรับข้อผิดพลาดของตนเอง สำหรับผม ผมให้อภัยทุกสิ่งทุกอย่าง และหวังว่าจะไม่มีเด็กคนไหนพบเจอแบบผมอีก
อยากให้คุณครูได้ลองพิจารณา บทความแทนความรู้สึกเด็กๆนะครับ
การเป็นครูต้องทุ่มเทไม่ได้มีหน้าที่แค่สอนวิชาความรู้ เพราะเด็กเหมือนผ้าขาวที่กำลังมีความคิดเป็นของตัวเอง พวกเขาต้องการคำสอนสั่งจากคุณครูที่อยู่กับพวกเขาตลอดทั้งวันให้คำแนะนำ เพื่อไม่ให้ไปในทางที่ผิดนะครับให้ความรัก ให้สมกับที่พ่อแม่ของเด็กไว้ใจให้ ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นครูให้ความรู้และอบรมสั่งสอนลูกของพวกเขานะครับ ครูกำลังเล่นอยู่ในละครชีวิตของเด็กทุกคน และอยู่ในความทรงจำของเด็กนะครับ มาสร้างความทรงจำดีๆให้กับเด็กๆกันเถอะครับ
แสดงความเคารพคุณครูผู้มีจิตใจเมตตาผู้ที่อบรมสั่งสอนขัดเกลา เด็กให้เป็นคนดี มีจิตใจรักเด็กเป็น กลางและมีจิตใจที่รักต่อวิชาชีพครูครับ ขอบคุณที่มาเป็นครูสอนสั่งคนให้พร้อมอยู่ในสังคมและร่วมสร้างให้สังคมน่าอยู่ขึ้นครับ