หนูเป็นเด็กต่างจังหวัดค่ะเคยเรียนกรุงเทพมา6ปีแล้วกลับมาเรียนที่บ้านเกิด(ต่างจังหวัด)คือหนูชอบเรียนวิชาอังกฤษมากหนูมีความฝันอยากไปเรียนต่างประเทศแต่ด้วยฐานะที่บ้านหนูไม่ได้มีถึงขนาดนั้นก็เลยต้องหาความรู้ที่ไทยไปก่อนแต่เรื่องมีอยู่ว่าหนูนั่งหลังห้องค่ะครูภาษาอังกฤษก็เข้ามาสอน(เป็นครูไทยนะคะ)ครูเค้าก็สอนเรื่องการอ่านและแนะนำตัวพอครูถามหนูก็ตอบแต่ครูเหมือนไม่สนใจหนูแต่เค้ามองหนูค่ะแต่พอคนข้างหน้าตอบครูเค้าก็ชมคนนั้นตอนแรกที่ครูไม่สนใจหนูก็ไม่ได้อะไรค่ะหนูคิดว่าครูคงไม่ได้ยินแล้วไม่เห็นแต่ไม่ได้ยินน่าจะไม่ใช่หรอกค่ะเพราะหนูเป็นคนที่เสียงดังค่ะเวลาพูดครูถามหนูก้จะตอบแบบตะโกนตลอดค่ะ(ถ้าไม่มีมารยาทก็ขอโทษนะคะคือหนูนั่งหลังด้วยค่ะ)มีคำถามนึงครูถามขึ้นมาว่าใครเคยไปกรุงเทพหรือเรียนกรุงเทพมั้ยหนูก็ตอบคนเดียวในห้องว่าหนูเคยแต่ครูไม่สนใจที่หนูพูดเลยกลับเปลี่ยนคำถามความรู้สึกหนูตอนนั้นมันรู้สึกเฟลและอายค่ะพอหนูรู้สึกแบบนี้หนูเลยรู้สึกไม่อยากเรียนหนูเลยสนใจอย่างอื่นมากกว่าพอหนูสนใจสิ่งอื่นครูก็เรียกหนูแล้วให้หนูยืนแล้วให้ตอบคำถามหนูก็ตอบได้แต่ดูจากหน้าครูเหมือนครูไม่ค่อยภูมิใจเท่าไหร่เหมือนก่อนที่ครูจะถามครูคงคิดว่าหนูคงตอบไม่ได้หนูเลยมีความรู้สึกไม่อยากเรียนเลยค่ะหนูไม่รู้หนูทำไรผิดเพราะหนูเป็นเด็กหลังห้องรึป่าว
เคยชอบวิชานึงมั้ยคะแต่เป็นเพราะครูเลยทำให้เราไม่อยากเรียน