สวัสดีค่ะ
ก็คำถามเดียวกับหัวข้อกระทู้เลยค่ะ
พอดีจขกทมีสอบพูดวิชาภาษาอังกฤษที่มหาลัยแล้วมันก็มีคำถามประมาณนี้อยู่ค่ะ
ตัวจขกทเองก็เจอคำถามนี้มาหลายรอบแล้วตั้งแต่เรียนมัธยมปลาย
พอมานั่งๆนึกกับตัวเองแล้ว ชีวิตที่ผ่านมามันก็ไม่ได้มีใครเป็นโรลโมเดลอ่าค่ะ
ตอนเด็กๆก็ตอบมั่วๆไปไม่ได้ใส่ใจ แต่พอมาตอนนี้มันก็อดคิดไม่ได้ว่า
"..เออ หรือว่าชีวิตเราต้องมีบุคคลต้นแบบหรอ..ทำไมเขาถามกันเยอะจัง"
คือมันไม่แปลกใช่ไหมคะที่เราไม่ได้ยึดถือใครเป็นแบบอย่างในชีวิตเลย ;----;
ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นนะคะ
เราจำเป็นต้องมีบุคคลต้นแบบในการใช้ชีวิตด้วยหรอคะ?
ก็คำถามเดียวกับหัวข้อกระทู้เลยค่ะ
พอดีจขกทมีสอบพูดวิชาภาษาอังกฤษที่มหาลัยแล้วมันก็มีคำถามประมาณนี้อยู่ค่ะ
ตัวจขกทเองก็เจอคำถามนี้มาหลายรอบแล้วตั้งแต่เรียนมัธยมปลาย
พอมานั่งๆนึกกับตัวเองแล้ว ชีวิตที่ผ่านมามันก็ไม่ได้มีใครเป็นโรลโมเดลอ่าค่ะ
ตอนเด็กๆก็ตอบมั่วๆไปไม่ได้ใส่ใจ แต่พอมาตอนนี้มันก็อดคิดไม่ได้ว่า
"..เออ หรือว่าชีวิตเราต้องมีบุคคลต้นแบบหรอ..ทำไมเขาถามกันเยอะจัง"
คือมันไม่แปลกใช่ไหมคะที่เราไม่ได้ยึดถือใครเป็นแบบอย่างในชีวิตเลย ;----;
ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นนะคะ