สวัสดีค่ะ เราอยากระบายมากคือเราอยู่กับยายแล้วก็ตาเลี้ยง
เราจะเล่าตั้งแต่ต้นเลยนะคะ คือยายเรามีสามีใหม่ซึ่งตอนยายเรากับเขาคบกันตอนนั้นเรายังไม่ย้ายมาอยู่กับยาย ต่อมาเราย้ายมาอยู่กับยายตอนป.5
ซึ่งเหตุการณ์ก็ปกติทุกอย่างจนถึงตอนที่เราอยู่ม.1 ตอนนั้นเราจำได้ว่าเป็นงานโรงเรียนและเราเป็นนางรำต้องรีบไปแต่งหน้าที่โรงเรียน และตอนนั้นยายเราไม่ว่างไปส่งเราตอนตี4
ตาเลี้ยงเราเลยไปส่งแทน พอถึงโรงเรียนเขาก็จอดรถแล้วพอเราจะลงจากรถเขาก็บอกว่าขอตากอดหน่อย ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไรเพราะปกติที่อยู่ด้วยกันหลายปีก็ไม่ได้มีที่ท่าว่าจะทำอะไรเรา และราก็คิดว่าเป็นการกอดแบบตาหลาน เราก็โน้มตัวไปจากนั้นเขาก็พยายามไซต์คอเรา และเอามืออีกข้างจับหน้าอกเรา ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ถูกเราเลยผลักเขาและวิ่งลงจากรถ
ตอนนั้นเราตกใจมากไม่รู้จะทำตัวยังไง พอตกเย็นเขาก็มารับเราปกติแต่เราไม่กล้าไปกับเขาเลยบอกให้เพื่อนไปบอกเขาว่าเราไม่กลับเดี๋ยวกลับเอง เขาก็ไม่ยอมไปไหนจนเย็นมากแล้วเราเลยตัดสินใจกลับกับเขา เราขึ้นรถมาได้สักพักตาเราก็ยื่นโทรศัพท์ขอเราให้ (เราลืมบอกว่าตอนที่เราวิ่งลงจากรถเราลืมโทรศัพท์ไว้นะคะ) เขาบอกว่าแบตโทรศัพท์เรามันเสื่อมเดี๋ยววันหลังจะพาไปเปลี่ยนนะเราก็ได้แต่นั่งเงียบๆ และเขาก็ยื่นเงินมาให้เรา200บ.บอกเราว่าเก็บไว้กินขนม ซึ่งปกติเขาไม่เคยให้เลยค่ะ เราคิดว่าต้องเอามาปิดปากไม่ให้เราบอกใครเราก็ได้แต่เงียบเพราะไม่อยากคุยกับเขา เรารับเงินมาแล้วพอถึงบ้านเรารอจังหวะที่เขาออกไปนอกบ้านแล้วบอกยายตอนนั้นมันยากที่จะพูดมากค่ะ เราร้องไห้หนักมากไม่อยากอยู่ที่นั้นแล้ว ยายเราก็บอกว่าให้ย้ายกลับไปอยู่กับแม่ก่อนเดี๋ยวยายจะคุยให้ ใจจริงเราอยากให้เขาแจ้งตำรวจมากค่ะ ตอนนั้นเรื่องนี้สำหรับเด็กคนนึงมันไม่ใช่เรื่องเล็กเลยนะคะ และหลังจากนั้นเราก็ย้ายมาอยู่กับแม่ เราดีใจมาก แต่พอย้ายมาได้2ปี เราก็จำเป็นต้องย้ายไปอยู่กับยายเพราะแม่เราไปทำงานต่อหลายที่ถ้าจะเอาเราไปมันก็ลำบาก เราย้ายมาเหตุการณ์ก็ปกติเราไม่ได้คุยกับตาคนนั้นสักคำเดียวแต่เหมือนเขาจะพยายามคุยกับเรามากกว่าเราก็ไม่สนใจ เราไม่เข้าใจว่าทำไมยายถึงไม่เลิกกับเขาแต่ยายก็ดูแลเราดีนะคะ คอยบอกให้เราระวังตอนนี้เราอยู่มา4ปีแล้วค่ะ แต่เรารู้สึกว่าเราอึดอัดมาก เรารู้สึกเกลียดเขาเรากังวลว่าเขาจะมาทำกับเราอีกรอบ กระทู้นี้เราอยากระบายไม่รู้ว่าทุกคนจะเข้าใจที่เราพิมพ์ไหม แต่อยากให้ทุกคนรับฟังเราหน่อยนะคะ เราไม่ไหวแล้วจริงๆ
ทำยังไดีคะเราไม่อยากอยู่กับตาเลี้ยงที่เคยจะทำเรื่องอย่างว่ากับเราค่ะ
เราจะเล่าตั้งแต่ต้นเลยนะคะ คือยายเรามีสามีใหม่ซึ่งตอนยายเรากับเขาคบกันตอนนั้นเรายังไม่ย้ายมาอยู่กับยาย ต่อมาเราย้ายมาอยู่กับยายตอนป.5
ซึ่งเหตุการณ์ก็ปกติทุกอย่างจนถึงตอนที่เราอยู่ม.1 ตอนนั้นเราจำได้ว่าเป็นงานโรงเรียนและเราเป็นนางรำต้องรีบไปแต่งหน้าที่โรงเรียน และตอนนั้นยายเราไม่ว่างไปส่งเราตอนตี4
ตาเลี้ยงเราเลยไปส่งแทน พอถึงโรงเรียนเขาก็จอดรถแล้วพอเราจะลงจากรถเขาก็บอกว่าขอตากอดหน่อย ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไรเพราะปกติที่อยู่ด้วยกันหลายปีก็ไม่ได้มีที่ท่าว่าจะทำอะไรเรา และราก็คิดว่าเป็นการกอดแบบตาหลาน เราก็โน้มตัวไปจากนั้นเขาก็พยายามไซต์คอเรา และเอามืออีกข้างจับหน้าอกเรา ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ถูกเราเลยผลักเขาและวิ่งลงจากรถ
ตอนนั้นเราตกใจมากไม่รู้จะทำตัวยังไง พอตกเย็นเขาก็มารับเราปกติแต่เราไม่กล้าไปกับเขาเลยบอกให้เพื่อนไปบอกเขาว่าเราไม่กลับเดี๋ยวกลับเอง เขาก็ไม่ยอมไปไหนจนเย็นมากแล้วเราเลยตัดสินใจกลับกับเขา เราขึ้นรถมาได้สักพักตาเราก็ยื่นโทรศัพท์ขอเราให้ (เราลืมบอกว่าตอนที่เราวิ่งลงจากรถเราลืมโทรศัพท์ไว้นะคะ) เขาบอกว่าแบตโทรศัพท์เรามันเสื่อมเดี๋ยววันหลังจะพาไปเปลี่ยนนะเราก็ได้แต่นั่งเงียบๆ และเขาก็ยื่นเงินมาให้เรา200บ.บอกเราว่าเก็บไว้กินขนม ซึ่งปกติเขาไม่เคยให้เลยค่ะ เราคิดว่าต้องเอามาปิดปากไม่ให้เราบอกใครเราก็ได้แต่เงียบเพราะไม่อยากคุยกับเขา เรารับเงินมาแล้วพอถึงบ้านเรารอจังหวะที่เขาออกไปนอกบ้านแล้วบอกยายตอนนั้นมันยากที่จะพูดมากค่ะ เราร้องไห้หนักมากไม่อยากอยู่ที่นั้นแล้ว ยายเราก็บอกว่าให้ย้ายกลับไปอยู่กับแม่ก่อนเดี๋ยวยายจะคุยให้ ใจจริงเราอยากให้เขาแจ้งตำรวจมากค่ะ ตอนนั้นเรื่องนี้สำหรับเด็กคนนึงมันไม่ใช่เรื่องเล็กเลยนะคะ และหลังจากนั้นเราก็ย้ายมาอยู่กับแม่ เราดีใจมาก แต่พอย้ายมาได้2ปี เราก็จำเป็นต้องย้ายไปอยู่กับยายเพราะแม่เราไปทำงานต่อหลายที่ถ้าจะเอาเราไปมันก็ลำบาก เราย้ายมาเหตุการณ์ก็ปกติเราไม่ได้คุยกับตาคนนั้นสักคำเดียวแต่เหมือนเขาจะพยายามคุยกับเรามากกว่าเราก็ไม่สนใจ เราไม่เข้าใจว่าทำไมยายถึงไม่เลิกกับเขาแต่ยายก็ดูแลเราดีนะคะ คอยบอกให้เราระวังตอนนี้เราอยู่มา4ปีแล้วค่ะ แต่เรารู้สึกว่าเราอึดอัดมาก เรารู้สึกเกลียดเขาเรากังวลว่าเขาจะมาทำกับเราอีกรอบ กระทู้นี้เราอยากระบายไม่รู้ว่าทุกคนจะเข้าใจที่เราพิมพ์ไหม แต่อยากให้ทุกคนรับฟังเราหน่อยนะคะ เราไม่ไหวแล้วจริงๆ