ควรทำอย่างไรดีคะ?

คือตั้งแต่ตอน ป.4 พ่อแม่ชอบทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ จนวันนึงแม่พาเราไปอยู่บ้านยายแต่ก็ไม่ได้ไกลกันมากหรอกค่ะเราเรียนที่นั่นไม่ถึง 1 เทอมเลยด้วยซ้ำเราเป็นคนขอให้แม่กลับมาอยู่ที่เดิมเพราะเราก็ไม่ค่อยคุ้นชินกับโรงเรียนนั้นมากเท่าไหร่ แต่มันก็เป็นอย่างเดิม เพราะพ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันอีกเราบอกเลยว่าตอน ป.4 เราก็เป็นคนที่เรียนเก่งมากเราพยายามทำเกรดให้พ่อแม่ภูมิใจแต่ท่านทั้งสองก็ดีใจเพียงช่วงเวลาสั้นๆเท่านั้นเองเราเองต้องคิดอยู่ทุกสันว่าพ่อแม่จัทิ้งเราเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แต่เราก็ยังมีปู่ที่คอยบอกคอยู่สอนอยู่คอยปลอบเราเราชอบวิ่งไปหาปู่ตอนที่ร้องไห้เราไม่รู้ว่าเราทำอะไรผิดในทุกๆ วันมันก็ต้องมีสักเรื่องที่แม่กลับบ้านมาก็ต้องมาพูดให้เรากับพี่เราฟังทุกทีบางครั้งพ่อฟังเสียงบ่นแม่ไม่ได้ก็จะด่าจะว่าตลอดเราพยามเข้มแข็งให้ได้มากที่สุดเราก็ไม่รู้ว่าวันไหนปู่เราจะไปตอนไหน เมื่อถึงวันนั้นเราคงต้องเหมือนตกนรกทั้งเป็นบางครั้งที่เราร้องไห้เพราะพ่อแม่เราด่าเราก็จะวิ่งไปที่นาเอาโทรศัพท์เปิดเพลงเบาๆฟัง การอยู่คนเดียวเงียบๆ ก็ดีเหมือนกันนะ เราไม่รู้เราควรทำอย่างไรเราเหมือนรู้สึกว่าเราไม่อยากรับรู้เรื่องพวกนี้ตั้งแต่เด็ก การฟังพ่อแม่ทะเลาะกันเหมือนจะเป็นเรื่องที่คุ้นชินแล้วก็ได้ มีช่วงเวลาหนึ่งที่เราอยากฆ่าตัวตายแต่เราก็ยังไม่รู้ว่าถ้าเราตายไปเราจะได้เกิดมาเป็นมนุษย์อีกหรือเปล่า เราเริ่มจะหมดหวังในทุกๆวันอยู่แล้วถ้าเราเลือกเกิดได้ก็คงดี