ตามคำถามเลย คือเราอยากรู้ว่าคนเป็นพ่อเลี้ยง จะรักลูกที่ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเขามั้ย
เหมือนกรณีเรา เรากับเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ เรามีโอกาสอยู่พร้อมหน้าพน้อมตาแค่ตอนปิดเทอมเท่านั้น.. นอกนั้น อยู่กันคนละจังหวัด
เขาก็ทำงานส่งเงินค่าเทอม ค่าใช้จ่ายต่างๆให้เรานะ
แต่บางครั้งเราก็รู้สึก กลัวว่าเขาจะไม่เต็มใจสักเท่าไหร่
อีกอย่าง คือ เราก็เป็นสาวแล้วตอนนี้ จะจบปี4 แล้ว เราไม่เคยแสดงความรักต่อเขานะ เรากอดเขา แล้วเรารู้สึกแปลกๆอ่ะ ไม่รู้ว่าดูข่าวเยอะไปไหม
แต่เราก็ไม่ชอบมากๆ เวลาเขา ลูบหัว เรารู้สึกแบบ เรามีเส้นแบ่งอ่ะ
ประสบการณ์ครั้งนึง ตอนนั้น เราอยู่ ป5 เรารู้สึกเหมือน เขามาแอบดูเราอาบน้ำ เรารู้สึกเหมือนเห็นลูกกะตาตรงช่องว่างตรงประตูอ่ะ พอสายตามันสปาคกันอ่ะ เราก็ตกใจ พอเราดูดีๆอีกที มันก็ไม่มีแล้ว เราเลยไปแง้มประตูดูว่ามีใครอยู่แถวนั้น
ปรากฏ เราเห็นหลังของเขาากำลังเดินลับมุมบ้านไป ... เป็นไปได้มั้ยว่าจะเป้นนเขา หรือ เขาแค่บังเอิญเดินผ่านตรงนั้น...
เราไม่เคยพูดให้ใครฟังจนตอนนี้ เราตัดสินใจตั้งกระทู้นี้ เราแค่อยากระบาย แล้วก็ ถามเพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน
ว่าพ่อเลี้ยง เขารักลูกเลี้ยงจริงๆมั้ยคะ?
ต่อนะ เอาจริงๆหลังจากนั้น เราก็กลัวอ่ะ ไม่อยากให้เขากอดเราเวลา ต่างคนจะไปทำหน้าที่ตัวเอง แม้แต่แตะต้องตัวเราก็ไม่ชอบ เราหวงตัวมากจนดูออกอ่ะ แม้แต่ลูบหัวเรายัง ไม่สบายใจเลย
เราไม่กล้าพูดให้แม่ฟังด้วยซ้ำอ่ะ เราไม่สบายใจเวลา เราอยู่กันแค่ 2 คน กับเขา เราระแวงยังไงบอกไม่ถูก
แต่ถ้ามองอีกมุม เขาก็ทำงานหนักมาก เพื่อส่งตังให้เราได้เรียน.. แต่ถ้านึกถึงเรื่องในวัยเด็กเราก็อดจะคิดไม่ได้ว่า เขารักเราจริงๆมั้ย
อยากรู้ว่าใครเป็นลูกเลี้ยงบ้าง เรามีพ่อเลี้ยง เราอยากรู้ว่า เขารักลูกเลี้ยงจริงๆมั้ย
เหมือนกรณีเรา เรากับเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันนะ เรามีโอกาสอยู่พร้อมหน้าพน้อมตาแค่ตอนปิดเทอมเท่านั้น.. นอกนั้น อยู่กันคนละจังหวัด
เขาก็ทำงานส่งเงินค่าเทอม ค่าใช้จ่ายต่างๆให้เรานะ
แต่บางครั้งเราก็รู้สึก กลัวว่าเขาจะไม่เต็มใจสักเท่าไหร่
อีกอย่าง คือ เราก็เป็นสาวแล้วตอนนี้ จะจบปี4 แล้ว เราไม่เคยแสดงความรักต่อเขานะ เรากอดเขา แล้วเรารู้สึกแปลกๆอ่ะ ไม่รู้ว่าดูข่าวเยอะไปไหม
แต่เราก็ไม่ชอบมากๆ เวลาเขา ลูบหัว เรารู้สึกแบบ เรามีเส้นแบ่งอ่ะ
ประสบการณ์ครั้งนึง ตอนนั้น เราอยู่ ป5 เรารู้สึกเหมือน เขามาแอบดูเราอาบน้ำ เรารู้สึกเหมือนเห็นลูกกะตาตรงช่องว่างตรงประตูอ่ะ พอสายตามันสปาคกันอ่ะ เราก็ตกใจ พอเราดูดีๆอีกที มันก็ไม่มีแล้ว เราเลยไปแง้มประตูดูว่ามีใครอยู่แถวนั้น
ปรากฏ เราเห็นหลังของเขาากำลังเดินลับมุมบ้านไป ... เป็นไปได้มั้ยว่าจะเป้นนเขา หรือ เขาแค่บังเอิญเดินผ่านตรงนั้น...
เราไม่เคยพูดให้ใครฟังจนตอนนี้ เราตัดสินใจตั้งกระทู้นี้ เราแค่อยากระบาย แล้วก็ ถามเพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน
ว่าพ่อเลี้ยง เขารักลูกเลี้ยงจริงๆมั้ยคะ?
ต่อนะ เอาจริงๆหลังจากนั้น เราก็กลัวอ่ะ ไม่อยากให้เขากอดเราเวลา ต่างคนจะไปทำหน้าที่ตัวเอง แม้แต่แตะต้องตัวเราก็ไม่ชอบ เราหวงตัวมากจนดูออกอ่ะ แม้แต่ลูบหัวเรายัง ไม่สบายใจเลย
เราไม่กล้าพูดให้แม่ฟังด้วยซ้ำอ่ะ เราไม่สบายใจเวลา เราอยู่กันแค่ 2 คน กับเขา เราระแวงยังไงบอกไม่ถูก
แต่ถ้ามองอีกมุม เขาก็ทำงานหนักมาก เพื่อส่งตังให้เราได้เรียน.. แต่ถ้านึกถึงเรื่องในวัยเด็กเราก็อดจะคิดไม่ได้ว่า เขารักเราจริงๆมั้ย