ตอนนี้น้องดูพาร์ทแรก 47 ตอนจบแล้ว ภายใน 2 วัน
ตั้งแต่ครั้งนางเอกยังเป็น ชิงอิง ของฝ่าบาท จนขึ้นมาเป็นเสียนเฟย และจบภาคแรกด้วยการเป็นฮองเฮา
ละครดำเนินเรื่องด้วยพล็อตหลักคือการแก่งแย่งชิงดีในวังหลวง โดยมีความรักของพระนาง หรูอี้และฮ่องเต้มาเป็นตัวขับเคลื่อนเรื่อง
หรูอี้ นางเป็นนางเอกที่ต้องบอกว่าเป็นตัวละครสีขาว ขาวประมาณแดจังกึม ชอบตัวละครแบบนี้
ส่วนตัวไม่ค่อยชอบตัวละครที่เป็นสีเทา ดูแล้วไม่สนุก เหมือนแก่งแย่งชิงดีกัน ไม่มีใครดีไปกว่าใคร เลยไม่น่าเอาใจช่วย
แต่พอตัวละครเป็นสีขาวปุ๊บ เราเลือกข้างได้ เหมือนชีวิตทั้งชีวิตของตัวละคร มันซึมซับอยู่ในตัวเรา
เราอยากจะเอาใจช่วยให้ตัวละครฟันฝ่าอุปสรรค พบเจอกับสิ่งที่ดีงามในชีวิต
ไม่ว่าพระนางจะเจ็บปวด ระทมทุกข์ หรือสุขสมหวัง เราก็มีอารมณ์ร่วมไปกับพระนาง
เรื่องนี้นางเอกรักพระเอกก็คือฮ่องเต้มาก นางเชื่อมั่นมาตลอดว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอเพียงฮ่องเต้ไม่ปล่อยมือนางก็พอแล้ว
พระนางเสียนเฟย(หรูอี้) พระนางประคับประคองชีวิตตัวเองไม่ให้เข้าไปอยู่ในวังวนริษยา พระนางวางตัวดี ประพฤติตัวดี
แต่ความดีของพระนางมันก็ไม่ได้ทำให้พระนางมีชีวิตอย่างมีความสุขในวังหลวง วังที่รายล้อมไปด้วยผู้คนที่เห็นใครดีกว่าตัวเองไม่ได้
แต่สุดท้ายแล้ว คนที่ดีก็มักได้รับความช่วยเหลือจากคนที่ตัวเองเคยช่วยไว้ มันเหมือนน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่ากันและกัน
มันก็จะผ่านพ้นเรื่องราวต่างๆไปได้ พาร์ทแรกมันลงเอยด้วยความสุขที่ผ่านหยาดน้ำตาไม่รู้กี่ร้อยครั้งพันครั้ง แต่ก็จบลงด้วยดี
แต่จบแบบไม่ค่อยสะใจ เพราะว่าวันที่นางเอกได้รับการสถาปนาเป็นฮองเฮา ตัวร้ายต่างๆ ก็ตายไปหมดแล้ว
เหลือพระสนมเจียจากโชซอนอยู่คนเดียวที่เหลือรอด มันก็เหมือนฉากที่เรารอคอย วันที่หรูอี้ชนะทุกคนด้วยความดี
มันมีตัวร้ายได้เห็นอยู่แค่คนเดียว นอกนั้นก็เป็นฝั่งพวกนางเอกหมด
ถ้าดูตอน 1-47 เหมือนละครค่อยๆ ไต่ระดับ จาก 0 ขึ้นไปถึง 100 ทำให้เราเห็นถึงความสวยงามของความดีและความรัก
ความดีของหรูอี้ที่พระนางคิดดีทำดีกับทุกคน ความรักที่หรูอี้ พระนางมีความภักดีต่อฮ่องเต้มาตลอด
และฮ่องเต้ก็ทรงเชื่อใจและเชื่อมั่นในตัวพระนาง เอาชนะทุกอย่างได้ มันเลยเหมือนจุดที่เริ่มจาก 0 จนเต็ม 100
แต่.... ใช่จ้ะ มี "แต่"
แต่ในพาร์ท2 ตั้งแต่ตอน 48 ไปจนกระทั่งตอนอวสาน ตอนที่ 87 มันจะไม่ใช่แบบพาร์ทแรกแล้ว
ที่เริ่มจาก 0 ขึ้นไปถึง 100 แต่พาร์ทหลัง มันจะเป็นจาก 100 ค่อยๆไต่ระดับลงมาจนเหลือ 0
มันน่ากลัวมากนะพี่ ความรัก ความไว้เนื้อเชื่อใจ จาก 100 เหลือ 0 มันคือความหมดสิ้นเยื่อใยต่อกัน!!
แล้วยังจะศรัทธาในความรักอีกไหมล่ะ เอาตรงๆ ไม่ค่อยอยากดูเลย
สงสารนางเอก หรูอี้ พระนางผ่านอะไรมาเยอะมาก จนไม่อยากให้พระนางเจ็บปวดอีกแล้ว
แต่ถ้าตามประวัติศาสตร์ก็รู้อยู่แล้วว่าต้องจบไม่สวยแน่ สงสารพระนาง แค่พาร์ทแรกก็ดูไปตรอมใจไป จนน้ำตาจะหมดตัว
พาร์ทสองคงเป็นการดูละครที่เหนื่อยและต้องใช้พลังงานเยอะมากแน่ๆ กับสิ่งที่ฮองเฮาหรูอี้ หรือจักรพรรดินีจี้จะต้องเจอ!!
ความรักที่พระนางศรัทธาและภักดีต่อฮ่องเต้มาตลอด มันจะค่อยๆลดลง จนหมดสิ้นศรัทธาในรัก ไม่เหลืออีกต่อไป!!
แค่เห็นตัวอย่างพาร์ท2 ฮ่องเต้ตบหน้าหรูอี้ ก็จุกอกแล้วแม่ แทบไม่อยากดูเลย พระนางไม่เคยโดนฮ่องเต้ทำร้ายเลย แต่สุดท้ายก็....
"หรูอี้ จอมนางเคียงบัลลังก์" อยากทราบว่าถ้าดูเรื่องนี้จบจะยังศรัทธาในความรักอยู่ไหมจ๊ะพี่!!
ตั้งแต่ครั้งนางเอกยังเป็น ชิงอิง ของฝ่าบาท จนขึ้นมาเป็นเสียนเฟย และจบภาคแรกด้วยการเป็นฮองเฮา
ละครดำเนินเรื่องด้วยพล็อตหลักคือการแก่งแย่งชิงดีในวังหลวง โดยมีความรักของพระนาง หรูอี้และฮ่องเต้มาเป็นตัวขับเคลื่อนเรื่อง
หรูอี้ นางเป็นนางเอกที่ต้องบอกว่าเป็นตัวละครสีขาว ขาวประมาณแดจังกึม ชอบตัวละครแบบนี้
ส่วนตัวไม่ค่อยชอบตัวละครที่เป็นสีเทา ดูแล้วไม่สนุก เหมือนแก่งแย่งชิงดีกัน ไม่มีใครดีไปกว่าใคร เลยไม่น่าเอาใจช่วย
แต่พอตัวละครเป็นสีขาวปุ๊บ เราเลือกข้างได้ เหมือนชีวิตทั้งชีวิตของตัวละคร มันซึมซับอยู่ในตัวเรา
เราอยากจะเอาใจช่วยให้ตัวละครฟันฝ่าอุปสรรค พบเจอกับสิ่งที่ดีงามในชีวิต
ไม่ว่าพระนางจะเจ็บปวด ระทมทุกข์ หรือสุขสมหวัง เราก็มีอารมณ์ร่วมไปกับพระนาง
เรื่องนี้นางเอกรักพระเอกก็คือฮ่องเต้มาก นางเชื่อมั่นมาตลอดว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอเพียงฮ่องเต้ไม่ปล่อยมือนางก็พอแล้ว
พระนางเสียนเฟย(หรูอี้) พระนางประคับประคองชีวิตตัวเองไม่ให้เข้าไปอยู่ในวังวนริษยา พระนางวางตัวดี ประพฤติตัวดี
แต่ความดีของพระนางมันก็ไม่ได้ทำให้พระนางมีชีวิตอย่างมีความสุขในวังหลวง วังที่รายล้อมไปด้วยผู้คนที่เห็นใครดีกว่าตัวเองไม่ได้
แต่สุดท้ายแล้ว คนที่ดีก็มักได้รับความช่วยเหลือจากคนที่ตัวเองเคยช่วยไว้ มันเหมือนน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่ากันและกัน
มันก็จะผ่านพ้นเรื่องราวต่างๆไปได้ พาร์ทแรกมันลงเอยด้วยความสุขที่ผ่านหยาดน้ำตาไม่รู้กี่ร้อยครั้งพันครั้ง แต่ก็จบลงด้วยดี
แต่จบแบบไม่ค่อยสะใจ เพราะว่าวันที่นางเอกได้รับการสถาปนาเป็นฮองเฮา ตัวร้ายต่างๆ ก็ตายไปหมดแล้ว
เหลือพระสนมเจียจากโชซอนอยู่คนเดียวที่เหลือรอด มันก็เหมือนฉากที่เรารอคอย วันที่หรูอี้ชนะทุกคนด้วยความดี
มันมีตัวร้ายได้เห็นอยู่แค่คนเดียว นอกนั้นก็เป็นฝั่งพวกนางเอกหมด
ถ้าดูตอน 1-47 เหมือนละครค่อยๆ ไต่ระดับ จาก 0 ขึ้นไปถึง 100 ทำให้เราเห็นถึงความสวยงามของความดีและความรัก
ความดีของหรูอี้ที่พระนางคิดดีทำดีกับทุกคน ความรักที่หรูอี้ พระนางมีความภักดีต่อฮ่องเต้มาตลอด
และฮ่องเต้ก็ทรงเชื่อใจและเชื่อมั่นในตัวพระนาง เอาชนะทุกอย่างได้ มันเลยเหมือนจุดที่เริ่มจาก 0 จนเต็ม 100
แต่.... ใช่จ้ะ มี "แต่"
แต่ในพาร์ท2 ตั้งแต่ตอน 48 ไปจนกระทั่งตอนอวสาน ตอนที่ 87 มันจะไม่ใช่แบบพาร์ทแรกแล้ว
ที่เริ่มจาก 0 ขึ้นไปถึง 100 แต่พาร์ทหลัง มันจะเป็นจาก 100 ค่อยๆไต่ระดับลงมาจนเหลือ 0
มันน่ากลัวมากนะพี่ ความรัก ความไว้เนื้อเชื่อใจ จาก 100 เหลือ 0 มันคือความหมดสิ้นเยื่อใยต่อกัน!!
แล้วยังจะศรัทธาในความรักอีกไหมล่ะ เอาตรงๆ ไม่ค่อยอยากดูเลย
สงสารนางเอก หรูอี้ พระนางผ่านอะไรมาเยอะมาก จนไม่อยากให้พระนางเจ็บปวดอีกแล้ว
แต่ถ้าตามประวัติศาสตร์ก็รู้อยู่แล้วว่าต้องจบไม่สวยแน่ สงสารพระนาง แค่พาร์ทแรกก็ดูไปตรอมใจไป จนน้ำตาจะหมดตัว
พาร์ทสองคงเป็นการดูละครที่เหนื่อยและต้องใช้พลังงานเยอะมากแน่ๆ กับสิ่งที่ฮองเฮาหรูอี้ หรือจักรพรรดินีจี้จะต้องเจอ!!
ความรักที่พระนางศรัทธาและภักดีต่อฮ่องเต้มาตลอด มันจะค่อยๆลดลง จนหมดสิ้นศรัทธาในรัก ไม่เหลืออีกต่อไป!!
แค่เห็นตัวอย่างพาร์ท2 ฮ่องเต้ตบหน้าหรูอี้ ก็จุกอกแล้วแม่ แทบไม่อยากดูเลย พระนางไม่เคยโดนฮ่องเต้ทำร้ายเลย แต่สุดท้ายก็....