กิเลส นี่มันละยากจริงๆ

พอกำหนดรู้ไป อาศัย อนุโลมตามไก็เห็นว่าธรรมทั้งหลายมันเป็นสภาพคู่ ต่อกันไปเรื่อยๆเป็นอนัตตา ก็กำหนดรู้ กำหนดรู้ยิ่ง กำหนดรู้ กำหนดรู้ยิ่ง จิตจึงเห็นว่าการกำหนดรู้เองก็เป็นตัวทุกข์ ต่อให้กำหนดรู้แค่ไห

.......................................ปุถุชน จะเพ่งโทษผู้อื่นอยู่เสมอ เพ่งโลภะ เพ่งโทสะ เพ่งโมหะ ใส่ผู้อื่นอยู่เสมอ .......................................... ไครเล่าเป็นผู้รู้ ไครเล่าเป็นผู้เสวย ก็

คือ การหลุดพ้นจากทุกข์ มันมีลำดับของมันอยู่ ใช่ไม๊ครับ แล้วกว่าจะถึงซึ่งพระโสดบัน บุคคลขึ้นไปนี้ ต้องหลุดพ้นเป็นลำดับขั้นก่อนไม่ อย่าง เช่น เราฝึกมาระยะนึงแล้ว ใช้เวลาทั้งหมด 10ปีนิดๆตามแนวทางดูจิตดูใ

ขอถวายความนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย --- กิเลส 10 (สภาพที่ทำให้จิตเศร้าหมอง — defilements) 1. โลภะ (ความอยากได้ — greed) 2. โทสะ (ความคิดประทุษร้าย — hatred) 3. โมหะ (ความหลง, ความไม่

ความเย็นกายเย็นจิต (Spiritually Cooled) ไม่ได้หมายถึงการหลีกหนีจากโลกภายนอก แต่เป็นการค้นพบสภาวะสงบภายในท่ามกลางความวุ่นวาย เป็นคำที่สรุปหลักธรรมสำคัญที่สุดข้อหนึ่งในพระพุทธศาสนา นั่นคือหลักการดับทุกข

ต้องอ่านในพระสูตรไหนครับ ขอบคุณครับ