สวัสดีค่ะ หนูอายุ 26 ปีนะคะ ทำงานมา 3 ปีกว่าๆแล้ว ไม่มีปัญหาเรื่องเงิน ไม่มีปัญหาเรื่องแฟน ไม่มีภาระอะไรค่ะ

แต่ตอนนี้หนูรู้สีกเครียด และมันเป็นความเครียดที่นอกจากแฟนแล้วก็ไม่สามารถคุยกับใครได้อีก (กับแม่ก็คุยไม่ได้ เพราะแม่ไม่เก็ทค่ะ)
ก่อนหน้านี้ได้ discuss กับแฟนไปแล้ว ซึ่งสิ่งที่แฟนพูดให้กำลังใจและแนะนำมามันดีมากนะคะ แต่เหมือนมันยังไม่สุด ยังอยากรู้มุมมองคนอื่นๆอีกค่ะ

คือหลังเรียนจบมา หนูได้ทำงานที่เราอยากทำ ใช้ชีวิตอย่างดีมาโดยตลอด ตั้งแต่ตอนเรียนค่ะ
แต่ช่วงหลังๆมานี้ หนูรู้สึกไม่ค่อย stable ค่ะ ลองนั่งคิดสิ่งที่ตัวเองกลัวในตอนนี้ และถอดความคิดออกมาได้ตามนี้ค่ะ

1. กลัวในเรื่องความสามารถของตัวเองค่ะ
จู่ๆหนูก็รู้สึกกลัวว่าจริงๆแล้ว ตัวเองอาจจะไม่ได้เป็นคนเก่ง แบบที่ทั้งตัวหนูเองเคยคิด และที่คนอื่นชื่นชมมาตลอด
รู้สึกกลัวว่าถึงวันนึงตัวเองอาจจะไม่ใช่คนที่ productive เหมือนตอนนี้ กลัวตัวเองไม่มีประโยชน์ สร้างประโยชน์ให้ใครไม่ได้อีก
กลัวจะเก่งตามโลกไม่ทัน กลัวว่าจะไม่สามารถพัฒนา skill ตัวเองให้ทันกับความต้องการของโลกที่มันเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วได้
และท้ายที่สุดก็จะกลายเป็นคนที่ไร้ค่าในโลกอนาคต ซึ่งข้อนี้มันบั่นทอน self esteem ของหนูมากเลยค่ะ

2. กลัวจะวางแผนชีวิต โดยเฉพาะเรื่องการเงิน ผิดพลาด
กลัวว่าจะวางแผนชีวิตตัวเองผิดพลาด กลัวว่าทุกอย่างที่ตัดสินใจทำในตอนนี้มันจะผิดพลาดจนทำให้เราต้องลำบากในอนาคต
ตอนเด็กมากๆคุณแม่เคยตัดสินใจผิดพลาดแล้วทำให้สองคนแม่ลูกต้องลำบากกันมากๆ (แต่ตอนนี้ผ่านมาหมดแล้ว และคุณแม่สบายแล้วนะคะ)
แต่หนูก็ยังฝังใจกับความลำบากนั้น เลยทำให้เริ่มทำงานเก็บเงินตั้งแต่ตอนเรียนมาจนถึงตอนนี้ ซึ่งมันควรจะ safe ในระดับนึงแล้ว
แต่ก็ยังคงกลัวว่า สักวันอาจจะมีความผิดพลาดเล็กๆน้อยๆเกิดขึ้นโดยที่หนูไม่ทันคิด แล้วมันทำให้ทุกอย่างที่อดทนทำมามันสูญเปล่าหมดเลย
กลัวจะต้องกลับไปลำบากเหมือนตอนเด็กๆ กลัวว่าอยากกินอะไรก็ไม่ได้กิน อยากซื้ออะไรก็ไม่ได้ซื้อ อยากไปไหนก็ไม่ได้ไป ชีวิตไม่มีทางเลือก
ซึ่งจริงๆแล้วตอนนี้ไม่ได้ใกล้เคียงกับที่กล่าวมาเลยนะคะ แต่มันกลัวว่าสักวันจะเป็นแบบนั้นค่ะ กลัวขึ้นสมองเลย ไม่อยากเป็นแบบนี้อีกแล้วค่ะ

3. รู้สึกว่าตัวเองไม่ deserve รางวัลหรือคำชม
ทุกวันนี้เวลาทำโปรเจคอะไรสักอย่างสำเร็จ แล้วบอสชม หรืออย่างปีที่แล้วได้รับโอกาสไป conference ในต่างประเทศ และกลับมาก็ได้โปรโมท
ณ ตอนนั้นคือแฮปปี้มากเลยนะคะ คือได้ทำในสิ่งที่ชอบ ที่อยากทำมาตั้งแต่ตอนเรียน และทำมันได้ดีจนได้รับคำชมและได้โปรโมท
แต่ ณ ตอนนี้ หนูกลับแอบคิดอยู่ลึกๆ ว่าตัวเองอาจจะไม่ deserve คำชมและสิ่งดีๆที่ได้รับมาทั้งหมดนั้นก็ได้ ซึ่งหนูไม่โอเคที่ตัวเองเป็นแบบนี้มากๆ

ขอเรียนก่อนว่าหนูไม่ได้กำลังเบื่องานนะคะ มันคืองานที่หนูอยากทำและชอบมากๆ แต่หนูแค่กลัวและเอาแต่คิดว่าตัวเองอาจจะยังไม่เก่งพอ ไม่ดีพอ
และไอ้ความไม่เก่งพอ ไม่ดีพอ มันอาจจะทำให้หนูต้องตกต่ำลง หรือกลายเป็นคนที่ไม่ได้อยู่ใน position ที่ดี แบบที่เป็นอยู่ในตอนนี้ค่ะ

ท่านใดเคยมีประสบการณ์แบบนี้ตอนเด็กๆ แล้วก้าวผ่านมันมาได้ หรือท่านไหนอยากแนะนำ สั่งสอน หรือให้ข้อคิดที่พอจะช่วยดึงสติหนูได้บ้าง
หนูรบกวนช่วยหน่อยนะคะ ไม่อยากปล่อยให้สภาพจิตใจแบบนี้มันบั่นทอนตัวเองไปไกลกว่านี้แล้วค่ะ น้อมรับทุกคำแนะนำนะคะ ขอบพระคุณมากค่ะ

*** ขออนุญาต tag การวางแผนการเงิน และ พนักงานบริษัท เนื่องจากคิดว่าน่าจะมีคนที่ relate กับปัญหาพวกนี้ได้ค่ะ ***