ขอระบายหน่อยค่ะ
ตั้งแต่เริ่มทำงานจนปัจจุบันที่ออกงานมาเพื่อพักผ่อนรู้สึกว่าเหนื่อยกว่าไปทำงานอีก เราอายุ24 ปี ออกจากงานประจำเพื่อมาหาความสงบที่บ้านเกิดโดยอาศัยอยู่ร่วมกันกับพี่สาว เราแชร์ค่าน้ำค่าไฟ ส่วนเรื่องกินเรื่องอยู่แยกกันค่ะ เพราะเราเป็นคนกินข้าวไม่ตามเวลาเหมือนชาวบ้านคือกินตามอารมณ์ตัวเองกว่าจะลงมากับข้าวอะไรก็หมดละ เลยกินแยกดีกว่า พี่สาวเรามีครอบครัวมีลูก2คนส่วนแฟนทำงานต่างจังหวัด พี่เราไม่ได้ทำงานอยู่บ้านเฉยๆไม่ได้ทำอะไร เริ่มเรื่องไปอยู่แรกๆเราก็ทำความเข้าใจแหละบ้านมีเด็กมันจะเสียงดังเราก็ไม่อะไรหาวาดรูปงานดิเรกเราเวลา พี่สาวเราจะไม่ชอบอยู่บ้านแปปๆก็ไปข้างบ้านปล่อยลูกไว้กับเรา เราเป็นคนไม่ได้เกลียดแต่ก็ไม่ได้ชอบรู้สึกเฉยๆมากกว่า คือเราจะวาดรูปหาอะไรทำแปปๆ เราก็ต้องมาดูเพราะหลานร้องคือพี่สาวเราไม่อยู่บ้านคือปล่อยไว้เลยเพราะคิดว่าเราอยู่บ้านเลยจะไปไหนก็ได้ต้องใช้คำนี้ คนนึงเข้าโรงเรียนละส่วนอีกคน7-8 ขวบ แรกๆไม่เท่าไรหลังมานี้เรียกเราตื่นตอนเช้าไปส่งหลานไปโรงเรียนด้วยเหตุผลว่าต้องดูตัวเล็กแบบนั้นแบบนี้คือเรากลับมาจากส่งหลานพี่เราก็นั่งดูมือถือปล่อยหลานตัวเล็กคลานไปไหนต่อไหนก็ไม่รู้ คือเหมือนให้เรามาดูแลเด็กให้ อาบน้ำ เอานอน ทำทุกอย่าง ตอนเช้า-เย็น ไปรับไปส่งหลานคนโต ส่วนพี่เราไม่ได้ทำอะไร เน้นนะคะไม่ได้ทำอะไรเลย งานบ้านเราก็ช่วยเสื้อผ้าเวลาเราซักคือต้องซักของหลานไปด้วยละพี่เราใส่ทีคือใส่เสื้อผ้าเปลืองมากอาทิตย์นึงเกือบ 2 ตะกร้าคือให้เราช่วยแบบนิดๆหน่อยๆช่วยดูได้ไม่ว่าแต่นี้เหมือนเราออกงานมาดูหลานเวลาส่วนตัวจะวาดรูปหาอะไรทำงานอดิเรกของเราไม่มีเวลาเลย ตื่นมาไปส่งหลานกลับมาดูหลานคนเล็กเอาอาบน้ำเอานอน คือแทนที่พี่เราจะเกรงใจเราไม่ค่ะเห็นเราช่วยดูให้ก็ปล่อยให้เราเลยส่วนตัวพี่เราติดหนังละครปล่อยลูกแบบไม่สนใจเราเคยปล่อยแบบจะดูลูกตัวเองมั้ยสรุปไม่ดู พอหลานเปื้อนก็เรียกเราเอาหลานไปอาบน้ำเราเอาเรื่องนี้ไปพูดหลายรอบก็เหมือนเดิม เราเลยไม่สนใจเราก็ปล่อย ทีนี้มาเรื่องเงิน พี่เราใช้เงินเปลืองมากใช้แบบไม่คิดว่าพรุ่งนี้จะมีเงินใช้มั้ยแล้วไม่มีเงิน นางก็มาขอยืมเราก่อนเราสงสารหลานเลยให้ยืมไป3000รอสามีนางโอนเงินมาให้ เราก็ไม่ได้ท้วงไม่ได้อะไร จนแฟนพี่สาวโอนเงินมาให้ก็นิ่งเงียบไม่พูดอะไรแล้วไปซื้อของเพิ่มจากที่มีอยู่แล้วเราก็ไม่ว่ากลับมาก็นิ่ง จนผ่านมาหลายวันเราก็บอกพี่เราต้องใช้เงิน พี่เราก็บอกใช้หมดแล้ว เราก็เดือดสิเราทะเลาะกับพี่เราสรุปเงินไม่ได้คืน พี่เราก็ทำเป็นไม่สนใจ เราก็ใจแข็งเลยไม่สนไม่อะไรให้เขาจักการชีวิตของเขาเองพอไม่มีคนช่วยดูหลานพี่เราก็โมโหลูกที่ไม่ได้ดั่งใจบ่นลูกทั้งวัน ลูกร้องก็บ่นก็ด่าไปเรื่อย คือเขาทำให้เราได้ยินเราก็ไม่สนใจพี่เราโทรไปบอกแม่ว่าตั้งแต่เรามาเราเป็นภาระมากอะไรไม่ช่วยสักอย่าง แม่ก็โทรมาถามเรา เราก็เล่าให้ฟังแม่บอกให้เราออกมาอยู่ห้องเช่าเหมือนเดิม เรานี้เซ็งเลยถ้ารู้ว่าไปละต้องเสียสุขภาพจิตเสียเงินเราไม่ไปตั้งแต่ทีแรกก็ดี พ่อเราโทรมาถามเราว่าเรื่องบ้านจะอยู่กับพี่จะเอาไงเราบอกให้มันอยู่คนเดียวไปเลย เราเข็ดอยู่กับคนแบบนี้โมโห😤😤😤
พี่ที่แสนดี
ตั้งแต่เริ่มทำงานจนปัจจุบันที่ออกงานมาเพื่อพักผ่อนรู้สึกว่าเหนื่อยกว่าไปทำงานอีก เราอายุ24 ปี ออกจากงานประจำเพื่อมาหาความสงบที่บ้านเกิดโดยอาศัยอยู่ร่วมกันกับพี่สาว เราแชร์ค่าน้ำค่าไฟ ส่วนเรื่องกินเรื่องอยู่แยกกันค่ะ เพราะเราเป็นคนกินข้าวไม่ตามเวลาเหมือนชาวบ้านคือกินตามอารมณ์ตัวเองกว่าจะลงมากับข้าวอะไรก็หมดละ เลยกินแยกดีกว่า พี่สาวเรามีครอบครัวมีลูก2คนส่วนแฟนทำงานต่างจังหวัด พี่เราไม่ได้ทำงานอยู่บ้านเฉยๆไม่ได้ทำอะไร เริ่มเรื่องไปอยู่แรกๆเราก็ทำความเข้าใจแหละบ้านมีเด็กมันจะเสียงดังเราก็ไม่อะไรหาวาดรูปงานดิเรกเราเวลา พี่สาวเราจะไม่ชอบอยู่บ้านแปปๆก็ไปข้างบ้านปล่อยลูกไว้กับเรา เราเป็นคนไม่ได้เกลียดแต่ก็ไม่ได้ชอบรู้สึกเฉยๆมากกว่า คือเราจะวาดรูปหาอะไรทำแปปๆ เราก็ต้องมาดูเพราะหลานร้องคือพี่สาวเราไม่อยู่บ้านคือปล่อยไว้เลยเพราะคิดว่าเราอยู่บ้านเลยจะไปไหนก็ได้ต้องใช้คำนี้ คนนึงเข้าโรงเรียนละส่วนอีกคน7-8 ขวบ แรกๆไม่เท่าไรหลังมานี้เรียกเราตื่นตอนเช้าไปส่งหลานไปโรงเรียนด้วยเหตุผลว่าต้องดูตัวเล็กแบบนั้นแบบนี้คือเรากลับมาจากส่งหลานพี่เราก็นั่งดูมือถือปล่อยหลานตัวเล็กคลานไปไหนต่อไหนก็ไม่รู้ คือเหมือนให้เรามาดูแลเด็กให้ อาบน้ำ เอานอน ทำทุกอย่าง ตอนเช้า-เย็น ไปรับไปส่งหลานคนโต ส่วนพี่เราไม่ได้ทำอะไร เน้นนะคะไม่ได้ทำอะไรเลย งานบ้านเราก็ช่วยเสื้อผ้าเวลาเราซักคือต้องซักของหลานไปด้วยละพี่เราใส่ทีคือใส่เสื้อผ้าเปลืองมากอาทิตย์นึงเกือบ 2 ตะกร้าคือให้เราช่วยแบบนิดๆหน่อยๆช่วยดูได้ไม่ว่าแต่นี้เหมือนเราออกงานมาดูหลานเวลาส่วนตัวจะวาดรูปหาอะไรทำงานอดิเรกของเราไม่มีเวลาเลย ตื่นมาไปส่งหลานกลับมาดูหลานคนเล็กเอาอาบน้ำเอานอน คือแทนที่พี่เราจะเกรงใจเราไม่ค่ะเห็นเราช่วยดูให้ก็ปล่อยให้เราเลยส่วนตัวพี่เราติดหนังละครปล่อยลูกแบบไม่สนใจเราเคยปล่อยแบบจะดูลูกตัวเองมั้ยสรุปไม่ดู พอหลานเปื้อนก็เรียกเราเอาหลานไปอาบน้ำเราเอาเรื่องนี้ไปพูดหลายรอบก็เหมือนเดิม เราเลยไม่สนใจเราก็ปล่อย ทีนี้มาเรื่องเงิน พี่เราใช้เงินเปลืองมากใช้แบบไม่คิดว่าพรุ่งนี้จะมีเงินใช้มั้ยแล้วไม่มีเงิน นางก็มาขอยืมเราก่อนเราสงสารหลานเลยให้ยืมไป3000รอสามีนางโอนเงินมาให้ เราก็ไม่ได้ท้วงไม่ได้อะไร จนแฟนพี่สาวโอนเงินมาให้ก็นิ่งเงียบไม่พูดอะไรแล้วไปซื้อของเพิ่มจากที่มีอยู่แล้วเราก็ไม่ว่ากลับมาก็นิ่ง จนผ่านมาหลายวันเราก็บอกพี่เราต้องใช้เงิน พี่เราก็บอกใช้หมดแล้ว เราก็เดือดสิเราทะเลาะกับพี่เราสรุปเงินไม่ได้คืน พี่เราก็ทำเป็นไม่สนใจ เราก็ใจแข็งเลยไม่สนไม่อะไรให้เขาจักการชีวิตของเขาเองพอไม่มีคนช่วยดูหลานพี่เราก็โมโหลูกที่ไม่ได้ดั่งใจบ่นลูกทั้งวัน ลูกร้องก็บ่นก็ด่าไปเรื่อย คือเขาทำให้เราได้ยินเราก็ไม่สนใจพี่เราโทรไปบอกแม่ว่าตั้งแต่เรามาเราเป็นภาระมากอะไรไม่ช่วยสักอย่าง แม่ก็โทรมาถามเรา เราก็เล่าให้ฟังแม่บอกให้เราออกมาอยู่ห้องเช่าเหมือนเดิม เรานี้เซ็งเลยถ้ารู้ว่าไปละต้องเสียสุขภาพจิตเสียเงินเราไม่ไปตั้งแต่ทีแรกก็ดี พ่อเราโทรมาถามเราว่าเรื่องบ้านจะอยู่กับพี่จะเอาไงเราบอกให้มันอยู่คนเดียวไปเลย เราเข็ดอยู่กับคนแบบนี้โมโห😤😤😤