เจอแบบนี้ทำไง

ตอนนี้รู้สึกเบื่อที่บ้านมากทั้งสิ่งแวดล้อมทั้งคนในบ้าน ต้องบอกก่อนว่าบ้านเราเริ่มต้นจากบ้านที่มีฐานะและกลายมาเป็นฐานะค่อนข้างต่ำมีหนี้สิน พ่อแม่ทำนา เผ่าถ่านและรับจ้างทั่วไปบ้างเพื่อที่จะหาเงินมาใช้จ่ายในครอบครัวและยังต้องส่งให้พี่สาวที่เรียนมหาลัยตอนนี้เราจะจบม.ปลายแล้วแต่พอเห็นสภาพครอบครัวเป็นแบบนี้ก็ทำให้คิดหนักอยู่ว่าจะไปต่อไหมพ่อแม่ก็แก่ขึ้นทุกๆปีและทำงานหนักขึ้นเรื่ิอยๆ หลังจากที่พี่สาวไปเรียนมหาลัยเราก็เป็นเหมือนลูกคนเดียวที่ต้องดูแลพ่อแม่(พี่สาวก็กลับมาบ้านปกติแต่นานๆมากจะมาครั้ง)ทำงานบ้านให้ไปช่วยที่ทุ่งบ้าง เราโตมาด้วยการที่ปู่ย่าเลี้ยงไม่ค่อยสนิทกับพ่อแม่เพราะทั้งสองต้องไปทำงานตอนที่เรายังเด็ก พื้นฐานแม่เป็นคนที่ค่อนข้างเข้มงวดกับเราและพี่ตั้งแต่เด็กสมัยประถมหลังเลิกเรียนทุกๆวันพอกลับถึงบ้านแม่ก็จะมอบหน้าที่ให้ทำงานบ้านกับพี่ไม่ค่อยได้ออกไปเล่นเหมือนคนอื่น พอมาถึงช่วงอายุประมาณ15 แม่เริ่มจะเล่าเรื่องหรือปัญหาต่างๆในครอบครัวที่เกิดขึ้นให้ฟัง (แม่เป็นคนอบรมาสั่งสอนเราเสมอไม่เคยบกพร่อง)บางทีพอเรารู้เรื่องบางอย่างมันทำให้เรารู้สึกเปลี่ยนไปเช่นถ้าพูดถึงสมัยแม่มาเป็นสะใภ้ย่าใหม่ๆก็จะเล่าให้ฟังว่าย่าค่อนไม่ถูกกัน มันเลยทำให้บางทีเรามองย่าในมุมใหม่หลังจากนั้นแม่ก็จะเล่าเรื่องต่างๆมากมายจนทำให้เราเริ่มเป็นคนที่ค่อนข้างแข็งกร้าวเริ่มมีปากเสียง ท่าทางต่อต้าน พฤติกรรมที่เปลี่ยนไป ส่วนพ่อจะเป็นคนที่ดุแต่ก็มีมุมใจดีแต่ไม่พูดไม่แสดงออกมากมายแต่บางครั้งเวลาที่แกพูดคำพูดจะไม่ค่อยเข้าหูคนเสมอจนทำให้เราไม่รู้จักตัวตนของพ่อเลยว่าเป็นคนแบบไหนรู้สึกอะไรแต่พ่อจะเป็นคนที่เชื่อฟังปู่กับย่ามากต่อให้ถูกเปรียบเทียบกับน้องตัวเองเสมอพ่อจะยอมเสียสละทุกอย่างที่เป็นของตัวเองให้กับน้องเพียงเพราะปู่กับย่าขอจนมันทำให้เรามองว่าปู่กับย่ารักลูกไม่เท่ากัน แม่บอกว่าพ่อรักเรากับพี่สาวมากๆแม่รักเราแค่ไหนพ่อจะรักมากกว่าทั้งห่วงทั้งหวง ส่วนพี่สาวเราจะเป็นคนที่จิตใจอ่อนไหวง่ายเป็นคนที่ค่อนข้างไม่ทันโลกถูกคนอื่นเอาเปรียบเสมอแต่ก็ยอม รักน้องมากๆ ดูแลดีตลอด เราจะสงสารมากเวลาพี่โดนดุ บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าที่พี่เป็นคนแบบนี้อาจเพราะเจอเรื่องราวต่างๆมาเยอะจนทำให้เป็นแบบนี้แต่พี่สาวเราเป็นคนเรียนเก่ง เป็นตัวอย่างที่ดีได้เลย ช่วงหลังมานี้เรารู้สึกว่าพ่อจะกินเหล้า เบียร์ และดูดบุหรี่มากกว่าปกติ เราเข้าใจว่าพ่อคงจะมีเรื่องเครียดหรือทำให้คิดมากแต่หลายครั้งที่พอเราถามหรือชวนคุยเกี่ยวกับเรื่ิองครอบครัวหรือถามว่าแกเป็นอะไรที่ปัญหาอะไรคิดมากเรื่องไหนไหม แกก็จะเบี่ยงประเด็นไม่พูด มันยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่และเหตุการณ์ที่กระทบจิตใจเราที่สุดคือวันนั้น วันที่หมู่บ้านมีงานบวชแล้วเขาเชิญพ่อไปร่วมงานและไปช่วยงานแกก็กินเหล้าจนเมา ตอนนั้นเป็นเวลาช่วงค่ำเราอยู่ในครัวกับแม่และพ่อกับแม่เริ่มมีปากเสียงกันเรื่องที่พ่อไปช่วยงานบวชแม่บอกไปอยู่ให้เขาใช้ทั้งๆที่ญาติพี่น้องเจ้าของงานไม่มีใครทำ พ่อเมานอนอยู่ใต้ถุนยุ้งข้าวแม่เดินเขาไปและมีปากเสียงกันจนกระทั่งมีการลงมือทุบตีกันเราวิ่งเข้าไปห้ามพ่อคว้างรีโมทตกพื้นจนแตกแม่ก็ทั้งหยิกและทุบตีวินาทีนั้นคือเราพยายามดึงพ่อออกมาทั้งห้องร้องและบอกให้ทั้งคู่หยุดจนมีย่าข้างบ้านมาห้ามช่วย พ่อร้องไห้หนักมากเราก็เข้าใจทั้งคู่นะแม่ก็ไม่อยากให้พ่อทำงานหนักส่วนพ่อที่ถูกทำแบบนี้แกก็น้อยใจทั้งร้องไห้ทั้งพูดว่าบางทีแม่เป็นคนบอกว่าแกไม่ช่วยงานชาวบ้านเขา พอแกไปช่วยก็ยังบ่นอีก เหตุการณ์นี้มันทำให้เราร้องไห้นานมากตอนแรกคิดถึงพี่สาวอยากโทรไปเล่าให้ฟังแต่ก็คิดได้ว่าพี่สาวยิ่งเป็นคนอ่อนไหวพอเจอเรื่องแบบนี้อาจทำให้รู้สึกไม่ดีไปมากกว่าเดิมจึงเลือกที่จะไม่บอก หลังจากที่มีเหตุการณ์แบบนี้พ่อกับแม่จะไม่คุยกันมันทำให้เราลำบากใจในฐานะที่เป็นลูกที่เป็นคนกลางของบ้าน แม่ก็จะเล่าเรื่องในมุมของแม่ส่วนพ่อจะเป็นคนที่ไม่พูดเหมือนเดิม เป็นคนเอาแต่ใจ พูดจาด้วยคำที่รุนแรงบางครั้งมีขึ้นกูบ้าง หลังจากเหตุการณ์วันนั้นมันทำให้เรารู้สึกแย่กับครอบครัวไม่อยากรับรู้ปัญหาที่แม่เล่าแต่บางครั้งก็คิดว่าถ้าเราฟังมันคงทำให้แม่ลดความเครียดความอึดอัดในใจได้บ้าง มันก็อาจจะทำให้เราทุกข์ใจบ้างก็เถอะ บางทีเวลาแม่เล่าอะไรให้ฟังเราจะมีความรู้สึกชินชาเหมือนมันเป็นเรื่องที่เราได้ยินจนไม่เหมือนเป็นปัญหาเหมือนเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นในครอบครัว แม่ชอบถามว่าแม่ทำแบบนี้คิดว่าแม่เป็นคนไม่ดีไหม? สิ่งที่แม่ทำมันร้ายแรงมากไหม?  เราก็จะตอบแม่ไปเสมอว่ามันไม่มีอะไรที่ใครทำไปแล้วถูกไปหมดและไม่มีอะไรที่ทำไปแล้วผิดไปหมด    จนมาถึงตอนนี้เราไม่อยากรับรู้อะไรเลยอยากอยู่เฉยๆ รีบเรียนให้จบม.ปลายแล้วถ้าเรียนต่อก็ไปอยู่ที่หอเร็วๆ ไม่อยากอยู่บ้านไม่อยากเจอปัญหา เราควรทำยังไงให้บ้านเรามีความสุขคะ?  ควรทำยังไงให้พ่อดื่มเหล้าหรือดูดบุหรี่น้อยลง?  ทำยังไงให้บ้านมันเป็นบ้าน?...