สวัสดีค่ะ เราคบกับแฟนเรามาตั้งแต่ม.6 จนตอนนี้ เราเรียนจบ ทำงานมาได้2ปีแล้ว(เรากับแฟนอายุ 24 เท่ากัน)
แต่แฟนเรายังว่างงานอยู่ คือเราไม่รู้จะเริ่มยังไงดี ตั้งแต่คบกันมา เวลาไปไหนมาไหน เราหาร2ตลอดตั้งแต่เรียนแต่เราก็ไม่ได้คิดว่าจะให้เค้ามาเลี้ยงอยู่แล้ว จนมาถึงตอนเรียนมหาลัย เราเรียนอยู่ ม.เดียวกัน แต่คนละสาขา แฟนเราเค้าไม่ค่อยตั้งใจเรียนจนโดนไทน์ตอนปี3 แล้วแฟนเราก็เริ่มเรียนใหม่ แต่เป็นปวส. จะได้เรียนจบพร้อมเราในอีก 2ปี พอเราเรียนจบ แฟนเราก็ยังไม่จบเพราะติด F อยู่ 2วิชา ก็ยังทำงานไม่ได้ จนเราเรียนจบปี4 พอดีและมีงานทำแล้ว ทางบ้านแฟนเราก็ประสบปัญหาเรื่องเงินพอดี แฟนเราขอเงินจากครอบครัวไม่ค่อยได้ เราคบกันมาเรื่อยๆ จนเราไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน 3 ครั้ง เป็นเราที่ออกเกือบทุกอย่างตั้งแต่ค่าที่พักยันค่ารถที่ไป แต่เราก็เข้าใจแฟนว่า เค้ายังไม่มีงานทำ พอแฟนเราเรียนจบปวส. ในช่วงซัมเมอร์ ว่างงานมาเกือบ3 เดือนจนได้งานทำ แฟนเราเป็นไม่ค่อยจริงจังกับชีวิตเท่าไหร่ ทำงานทดลองงานได้ 3 เดือนก็ไม่ได้บรรจุ เพราะไปนอนหลับให้เจ้านายเห็น หลังจากที่แฟนเราเรียนจบมา แฟนเราไม่เคยซัพพอทอะไรเราได้เลย เป็นเราที่คอยซัพพอทเค้าและช่วยเหลือเค้า จนเราเหนื่อยมากๆที่จะประคองความสัมพันธ์ของเรา ตอนนี้แฟนเราว่างงาน ไม่มีงานทำ อยู่บ้านเลี้ยงหลานให้พี่สาว เพราะพี่สาวไม่ได้กลับบ้านมาเป็นครึ่งปีแล้ว พอเราถามว่าทำไมไม่หางานทำ แฟนเราก็จะอ้างตลอดว่า เลี้ยงหลาน มันมาถึงจุดที่เราคิดว่า แฟนเราไม่คิดจะทำงาน หรือว่ากระตือรือร้นเลย จบมา 2 ปีแล้ว เราไม่เคยได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเลย เพราะแฟนเรามีภาระ บ้านเราห่างกับแฟนแค่ 20 โล แต่เดือนๆนึงเราเจอกันแค่ 1-2ครั้ง ครั้งละ 3 4 ชั่วโมง เราเหนื่อยมาก จนเปิดใจคุยกับแฟนว่า ให้ลุกมาสู้ข้างๆเราได้แล้ว เราอดทนต่อไปไม่/หวแล้ว เค้ากลับบอกว่า"สู้พื่อตัวเองเถอะ เราไม่มีอนาคต ทำให้แกเหนื่อยปล่าวๆ" จนเรารู้สึกว่าเค้าคงไม่พร้อมที่จะมีเรา ในอนาคตของเค้าคงยังไม่อยากมีเรา เราเลยอยากถามเพื่อนๆว่า เราผิดไหมคะ ถ้าเราจะเดินออกมาจากเค้า เราจะดูเป็นคนเห็นแก่ตัวไหม?? เราเรียนเรียงคำพูดไม่ค่อยถูก ถ้าอ่านแล้วงง หรือว่าผิดพลาดอะไรขออภัยด้วยนะคะ
คบกับแฟนมา 6 ปี ยังย่ำอยู่กับที่ ??
แต่แฟนเรายังว่างงานอยู่ คือเราไม่รู้จะเริ่มยังไงดี ตั้งแต่คบกันมา เวลาไปไหนมาไหน เราหาร2ตลอดตั้งแต่เรียนแต่เราก็ไม่ได้คิดว่าจะให้เค้ามาเลี้ยงอยู่แล้ว จนมาถึงตอนเรียนมหาลัย เราเรียนอยู่ ม.เดียวกัน แต่คนละสาขา แฟนเราเค้าไม่ค่อยตั้งใจเรียนจนโดนไทน์ตอนปี3 แล้วแฟนเราก็เริ่มเรียนใหม่ แต่เป็นปวส. จะได้เรียนจบพร้อมเราในอีก 2ปี พอเราเรียนจบ แฟนเราก็ยังไม่จบเพราะติด F อยู่ 2วิชา ก็ยังทำงานไม่ได้ จนเราเรียนจบปี4 พอดีและมีงานทำแล้ว ทางบ้านแฟนเราก็ประสบปัญหาเรื่องเงินพอดี แฟนเราขอเงินจากครอบครัวไม่ค่อยได้ เราคบกันมาเรื่อยๆ จนเราไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน 3 ครั้ง เป็นเราที่ออกเกือบทุกอย่างตั้งแต่ค่าที่พักยันค่ารถที่ไป แต่เราก็เข้าใจแฟนว่า เค้ายังไม่มีงานทำ พอแฟนเราเรียนจบปวส. ในช่วงซัมเมอร์ ว่างงานมาเกือบ3 เดือนจนได้งานทำ แฟนเราเป็นไม่ค่อยจริงจังกับชีวิตเท่าไหร่ ทำงานทดลองงานได้ 3 เดือนก็ไม่ได้บรรจุ เพราะไปนอนหลับให้เจ้านายเห็น หลังจากที่แฟนเราเรียนจบมา แฟนเราไม่เคยซัพพอทอะไรเราได้เลย เป็นเราที่คอยซัพพอทเค้าและช่วยเหลือเค้า จนเราเหนื่อยมากๆที่จะประคองความสัมพันธ์ของเรา ตอนนี้แฟนเราว่างงาน ไม่มีงานทำ อยู่บ้านเลี้ยงหลานให้พี่สาว เพราะพี่สาวไม่ได้กลับบ้านมาเป็นครึ่งปีแล้ว พอเราถามว่าทำไมไม่หางานทำ แฟนเราก็จะอ้างตลอดว่า เลี้ยงหลาน มันมาถึงจุดที่เราคิดว่า แฟนเราไม่คิดจะทำงาน หรือว่ากระตือรือร้นเลย จบมา 2 ปีแล้ว เราไม่เคยได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเลย เพราะแฟนเรามีภาระ บ้านเราห่างกับแฟนแค่ 20 โล แต่เดือนๆนึงเราเจอกันแค่ 1-2ครั้ง ครั้งละ 3 4 ชั่วโมง เราเหนื่อยมาก จนเปิดใจคุยกับแฟนว่า ให้ลุกมาสู้ข้างๆเราได้แล้ว เราอดทนต่อไปไม่/หวแล้ว เค้ากลับบอกว่า"สู้พื่อตัวเองเถอะ เราไม่มีอนาคต ทำให้แกเหนื่อยปล่าวๆ" จนเรารู้สึกว่าเค้าคงไม่พร้อมที่จะมีเรา ในอนาคตของเค้าคงยังไม่อยากมีเรา เราเลยอยากถามเพื่อนๆว่า เราผิดไหมคะ ถ้าเราจะเดินออกมาจากเค้า เราจะดูเป็นคนเห็นแก่ตัวไหม?? เราเรียนเรียงคำพูดไม่ค่อยถูก ถ้าอ่านแล้วงง หรือว่าผิดพลาดอะไรขออภัยด้วยนะคะ