สวัสดีค่ะ เราจะเล่าพื้นฐานชีวิตเราคร่าวๆก่อนนะค่ะ เราเป็นคนที่ค่อนข้างจะต่อบทสนทนาไม่เก่ง ความสัมพันธ์กับคนในครอบครัวติดลบ รู้สึกว่าตัวเองมีกำเเพงเเละเส้นบางๆกลั้นอยู่ในทุกๆความสัมพันธ์ กับบางคนเราค่อนข้างเปิดกว้างมากๆกับการทำความรู้จัก เเต่มันก็เหมือนมีเส้นบางๆกลั้น เเละเราข้ามเส้นตรงนั้นไปไม่ได้

สิ่งที่เรารู้สึกลึกๆอยู่ข้างในก็คือ บางครั้งเราจะรู้สึกเหมือนเราอยู่คนเดียว ตัวคนเดียว ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยตัวเอง เเน่นอนว่าเรามีสิ่งที่เรียกว่ากลุ่มเพื่อนเเละเพื่อนสนิท เเต่บางครั้งเราก็ค่อนข้างจะไม่เเน่ใจว่าเราสนิทจริงไหม มันเหมือนบางครั้งเรารู้จักกัน เเต่บางครั้งเราก็ไม่รู้จักกัน บางครั้งเรารู้สึกว่าถ้าเราหายไปจากโลกใบนี้ เเน่นอนว่าจะไม่มีใครตามหาเรา เเต่เราไม่ได้คิดจะหายไปนะคะ เพราะเรายังต้องการตัวเองอยู่ เรายังอยากใช้ชีวิตต่อไปในทุกๆวัน เเละค่อยๆเติบโตขึ้นไปเจอสิ่งที่เรียกว่าพรมลิขิตของการมีชีวิต (ไม่ใช่ความรักนะ) 

เเต่ถึงเราจะใช้ชีวิตคนเดียวได้ เเละถึงเราจะคิดเเบบนั้น เเต่มันก็ยังรู้สึกว่ามีบางอย่างขาดหายค่ะ มันทำให้เรารู้สึกโหวงๆ ว่างเปล่าในบางครั้ง เราไม่รู้วิธีการที่จะจัดการกับความรู้สึกตรงนี้ยังไงดี เราอยากจัดการมันมากๆเพราะมันรบกวนจิตใจกับสมาธิเราจนไม่เป็นอันทำอะไรเลยในบางครั้ง