ตอนนี้จขกท.อายุ19กำลังจะ20ปี เรียนอยู่ปวส.2 มีแฟน พ่อแม่รับรู้แต่ไม่ค่อยชอบเเฟนคนนี้เท่าไหร่ (น่าจะอารมณ์หวงลูกสาวเพราะเป็นลูกคนเดียว) พ่อกับแม่ไม่ชอบให้อยู่ใกล้กับแฟน ไม่ให้จับมือไม่ให้อยู่ใกล้กันไม่ชอบให้หยอกล้อกัน ส่วนตัวเป็นคนตลก เฮฮา ร่าเริงและมีเพื่อนผู้ชายอยู่แล้วตั้งแต่ปวช.1 เลยคิดว่าการโดนตัว การหยอกเล่นเป็นเรื่องปกติ เรื่องมีอยู่ว่า เรารู้ว่าพ่อแม่ไม่ชอบให้เราอยู่ใกล้แฟน มากสุดได้แค่แตะตัวกัน แต่เรากับแฟนก็จะหยอกล้อเล่นถึงตัวกันตลอด วันนึงแม่มาเห็นแฟนนั่งทับขาเรา คือเรานั่งอยู่ที่ขั้นบันไดแล้วแฟนมานั่งทันขาเรา แต่นั่งไม่เต็มก้นแล้วก็นั่งแค่ข้างเดียว แม่มาเห็นเลยโกรธเรา เรากับแฟนก็ขอโทษแม่ทันที แต่แม่ไม่รับไหว้และไม่รับคำขอโทษ พร้อมกับพูดว่าอยากทำไรก็ทำ โตแล้วนิ แล้วก็เดินหนี จะพยายามจะพูดอธิบายเท่าไหร่แม่ก็ไม่ฟัง เดินหนีตลอด ไม่ก็หนีขึ้นไปนอน อยากรู้ว่าสิ่งที่เราทำมันผิดมากมั้ยคะ การที่เราหยอกล้อกับแฟนแบบนี้ ปล.มีครั้งนึงแม่เห็นแฟนกอดเรา แต่ครั้งนั้นเเม่ฟังเรา ว่ามันคือการหยอกล้อกัน แล้วเราก็สัญญากับแม่ว่าเราจะตั้งใจเรียนและทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด ปล.เราเป็นนักเรียนทุนตั้งแต่ม.1-ม.3 พอเข้าปวช.ก็เป็นนักเรียนเรียนดี ดีเด่นตั้งแต่ปวช.1-ปวช.3 ไม่เคยเรียนตก เกรดเฉลี่ยไม่เคยต่ำกว่า3.5