เกิดมาไม่เคยกินร้านนี้ กินครั้งแรกก็เด๋อๆ

ตามหัวกท.เลยค่ะ ของจขกท. เวลากินข้าวเหนียว กับอาหารอิสาน ถ้ากินคนเดียวที่บ้านก็ใช้มือเลย พวกข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง หมูย่าง ... ในซอยบ้านร้านข้าวเหนียว ของทอดต่างๆ จะให้ส้อมพลาสติกสีขาว มาอันนึง เป็

จขกท. เป็นคนที่คว้าอะไร หยิบอะไรมาได้ แค่ดูแล้วสะอาด ปลอดภัย คือใช้กินได้หมด ไม่สนว่าตะเกียบจะเขย่ง สั้นยาวไม่เท่ากัน คีบได้เป็นพอ ช้อนส้อม หนักเบาไม่เท่ากันก็ไม่สน ดัมเบลฉันก็ยกมาแล้ว แค่นี้สบายมากถ้

สำหรับผม ใช้มือจับฉีกกินเลย มีดส้อมไม่ต้อง ได้รสชาติสะใจดี แบบได้อารมณ์กินไก่อร่อยๆ(ล้างมือให้สะอาดก่อนนะครับ)

ฉันตั้งกท.นี้เหรอ ปกติฉันไม่ใช้คำว่าทาน นี้เบลอขนาดไหนเนี้ย ตามหัวกท. ค่ะ คุณให้ความสำคัญเรื่อง ช้อนส้อม เรื่องตะเกียบ กันไหมคะ ว่าต้องเข้าคู่กัน ลายเดียวกัน น้ำหนักสมดุลกัน จขกท. ไปทานข้าวกับ เพื่อ

วันนี้ขอกลับมาเล่าเรื่องเบาๆ แต่ดันติดอยู่ในหัวแปลกๆ ครับ คือเมื่อคืนเลิกงานดึกมาก เหนื่อยจนไม่มีแรงจะสั่งข้าวหรือเดินไปซื้ออะไรทั้งนั้น สุดท้ายเลยหยิบ “มาม่า” รสต้มยำกุ้งที่กองอยู่บนชั้น

ใครไปงานหนังสือหรืองานอะไรก็แล้วแต่ที่ศูนย์สิริกิตแล้วแวะทานข้าวอย่าลืมดูช้อนส้อมให้ดีนะคะ คือวันนี้เราแวะทานข้าว ตอนที่หยิบช้อนส้อมคือไม่ได้ดูเลย จนมานั่ง ตอนจะกินละเห็นส้อมคือมันเป็นคราบ คราบที่มีข

จขกท. เป็นคนที่กินข้าวไวมาก ฉายา กินข้าวเหมือนชกมวย 3 นาทีหมด เพื่อนชอบบอก แบบติดตลกว่า ตอนเรียนก็กดดันฉัน เธอคือตัวฆ่าค่าเฉลี่ย min max เพื่อน(จขกท. จะสอบได้เต็ม หรือเกือบเต็มตลอด พอเทียบกะเพื่อนบาง