พอดีเพิ่งจะดูรายการ YWY ss3 แล้วเห็นทีมแรกที่แสดง ที่ค่อนข้างอ้วน แต่สามารถแสดงโชวได้ดี ทั้งพร้อมเพรียงและส่งอารมณ์ให้คนดูได้ ตอนนั้นดันมีความคิดแวบเข้ามาในหัวว่า "คนหน้าตาดี กับ คนหน้าตาไม่ดี มันต่างกันตรงไหนบ้างวะ" พอคิดไปคิดมามีคำถามหลายคำถามผุดมาเรื่อยๆ จนถึงคำถามนึง
" คนหน้าตาดี ไม่พยายาม จริงเหรอ " เพราะตอนนี้เท่าที่ผมพอจะคิดได้ คนหน้าตาดีก็ต้องพยายามเหมือนกัน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เช่น
- หน้าตาดีเพราะดูแลตัวเอง เค้าเสียค่าใช้จ่ายและเวลาชีวิตไปเท่าไหร่ต่อวัน มันต่างอะไรกับเด็กที่อ่านหนังสือทุกวันวันละน้อยแต่ทำทุกวันไม่ขาด หรือคนที่ชอบทำอาหาร หรือชอบเต้นชอบกีฬา แล้วฝึกฝนทุกวันวันละน้อย จนมีแววจนมีคนต้องการ
- หน้าตาดีเพราะศัลยกรรม ก็ต้องเสียเงินและเสียเวลาพักฟื้น เพื่อจะได้โอกาส ที่ดีขึ้นในสังคม
- หน้าตาดีเพราะกรรมพันธุ์ มันต่างอะไรกํบเด็กที่มีพรสวรรค์ ที่อาจจะเรียนรู้ได้เร็ว แต่ถ้าไม่เรียนรู้ ก็ไม่มีความรู้/ทักษะอยู่ดี คนหน้าตาดีเพราะกรรมพันธุ์
ถ้าไม่รักษาความสะอาด ปล่อยเนื้อปล่อยตัว ก็หน้าตาแย่ได้เหมือนกัน
โอเค ความพยายามนี้มันอาจจะไม่ได้ส่งผลดีกับคนอื่นโดยตรง เช่น คนที่เรียนสายวิชาชีพ จะช่าง หมอ หรือพยาบาล เค้าก็มีความสามารถ
ในการแก้ปัญหาให้คนอื่นในสังคม แต่กับวงการกีฬาหล่ะ ??? คนเล่นเกม เล่นกีฬาเก่ง ไม่ได้มีความสามารถในการช่วยเหลือสังคมสักหน่อย
แต่พอเค้า "ดัง" แล้ว หรือ "ได้ดี" พอจะหาเลี้ยงตัวเองหรือครอบครัวได้ เค้าถึงจะมีศักยภาพในการช่วยเหลือคนอื่น เป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่น
หรือถ้าจะบอกว่า เพราะคนหน้าตาดี ไม่ได้มีความทรมาณหรือไม่อยากดูแลตัวเอง/แต่งหน้าเลย แล้วมันต่างอะไรกับคนที่อ่านหนังสือแล้วมีความสุข??
อีกอย่าง การคุมอาหาร รวมถึงค่าใช้จ่ายที่เค้าต้องเสีย มันไม่นับเป็นค่าเสียโอกาสอีกเหรอ
แต่ผมไม่แน่ใจว่าความคิดผมถูกไหม เลยตั้งกระทู้เผื่อจะเจอความคิดอื่นๆที่ผมไม่เคยคิดบ้าง
คิดว่ายังไงกันครับ หน้าตาดี>>ได้โอกาสดีกว่า>>>ยุติธรรมหรือเปล่า
หน้าตาดี=ไม่พยายาม หรือเปล่า???
เคยได้ยินคนพูดว่า คนหน้าตาดีมักได้โอกาสที่ดีกว่า ทั้งๆที่เค้าไม่พยายามเท่าคนอื่น คิดว่าสมเหตุสมผลไหมครับ
" คนหน้าตาดี ไม่พยายาม จริงเหรอ " เพราะตอนนี้เท่าที่ผมพอจะคิดได้ คนหน้าตาดีก็ต้องพยายามเหมือนกัน ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เช่น
- หน้าตาดีเพราะดูแลตัวเอง เค้าเสียค่าใช้จ่ายและเวลาชีวิตไปเท่าไหร่ต่อวัน มันต่างอะไรกับเด็กที่อ่านหนังสือทุกวันวันละน้อยแต่ทำทุกวันไม่ขาด หรือคนที่ชอบทำอาหาร หรือชอบเต้นชอบกีฬา แล้วฝึกฝนทุกวันวันละน้อย จนมีแววจนมีคนต้องการ
- หน้าตาดีเพราะศัลยกรรม ก็ต้องเสียเงินและเสียเวลาพักฟื้น เพื่อจะได้โอกาส ที่ดีขึ้นในสังคม
- หน้าตาดีเพราะกรรมพันธุ์ มันต่างอะไรกํบเด็กที่มีพรสวรรค์ ที่อาจจะเรียนรู้ได้เร็ว แต่ถ้าไม่เรียนรู้ ก็ไม่มีความรู้/ทักษะอยู่ดี คนหน้าตาดีเพราะกรรมพันธุ์
ถ้าไม่รักษาความสะอาด ปล่อยเนื้อปล่อยตัว ก็หน้าตาแย่ได้เหมือนกัน
โอเค ความพยายามนี้มันอาจจะไม่ได้ส่งผลดีกับคนอื่นโดยตรง เช่น คนที่เรียนสายวิชาชีพ จะช่าง หมอ หรือพยาบาล เค้าก็มีความสามารถ
ในการแก้ปัญหาให้คนอื่นในสังคม แต่กับวงการกีฬาหล่ะ ??? คนเล่นเกม เล่นกีฬาเก่ง ไม่ได้มีความสามารถในการช่วยเหลือสังคมสักหน่อย
แต่พอเค้า "ดัง" แล้ว หรือ "ได้ดี" พอจะหาเลี้ยงตัวเองหรือครอบครัวได้ เค้าถึงจะมีศักยภาพในการช่วยเหลือคนอื่น เป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่น
หรือถ้าจะบอกว่า เพราะคนหน้าตาดี ไม่ได้มีความทรมาณหรือไม่อยากดูแลตัวเอง/แต่งหน้าเลย แล้วมันต่างอะไรกับคนที่อ่านหนังสือแล้วมีความสุข??
อีกอย่าง การคุมอาหาร รวมถึงค่าใช้จ่ายที่เค้าต้องเสีย มันไม่นับเป็นค่าเสียโอกาสอีกเหรอ
แต่ผมไม่แน่ใจว่าความคิดผมถูกไหม เลยตั้งกระทู้เผื่อจะเจอความคิดอื่นๆที่ผมไม่เคยคิดบ้าง
คิดว่ายังไงกันครับ หน้าตาดี>>ได้โอกาสดีกว่า>>>ยุติธรรมหรือเปล่า
หน้าตาดี=ไม่พยายาม หรือเปล่า???