เรื่องสั้น เอ็นวายกู NYKU: New York Kitchen University ตอนที่ 26: คนจนเล่นหวย คนรวยเล่นหุ้น

 
          ช่วงนี้ด้วยความรุนแรงของเจ้า COVID19 ที่ยังคงอึมครึมไปทั่วทั้งอเมริกา ไม่ต้องพูดถึงนิวยอร์ก ที่ยังคงตรึงมาตรการอย่างเคร่งครัด ร้านก็ยุ่งมั่งไม่ยุ่งมั่ง บางคนตารางงานหายไปแบบชั่วคราว คราวล่ะหลายวัน บางคนหายไปแบบประจำ เป็นเดือนเป็นปีเลยก็มี อ้าว กูเองนี่หว่า! 555 แต่พวกเราพี่น้องคนไทยก็ยังคงทนอยู่กันไป ก็มันไม่รู้จะไปไหนอ่ะนะ อยู่เมืองไทยได้แค่คนละครึ่ง อยู่ที่นี่อาจจะลูกผีลูกคน แต่อย่างน้อยก็ยังได้เต็ม ๆ เมื่อตารางงานมันหายไป รายได้ก็น้อยลง พี่น้องทุกคนก็พยายามหารายได้เสริมให้มีเงินเข้ามาจุนเจือ ให้พออยู่พอกินได้ล่ะนะ พี่น้องหลายคนก็เลยหันมามองหาการลงทุนที่ไม่ต้องใช้เงินมากมายนัก ตามแต่เงินออมที่พอมีอยู่บ้าง จะ $5, $50, $500, หรือจะ $5,000, $50,000 ก็ว่ากันไป ตามแต่กำลังศรัทธา
 
          คนจนเล่นหวย คนรวยเล่นหุ้น สมัยเป็นเด็กได้ยินประโยคนี้บ่อย ๆ หมายความว่า คนจนนั้น ชอบที่จะเล่นหวย เพราะรวยง่าย แค่เลือกเบอร์ที่ชอบ รอเสี่ยงดวงว่าจะโชคดีพอหรือไม่ ซึ่งส่วนใหญ่ก็เสียทุกทีซิน่า! ส่วนพวกชนชั้นที่มีรายได้ มีการศึกษาขึ้นมาหน่อย ก็จะเล่นหุ้น มันต้องมีการศึกษาค่าต่าง ๆ ดูกราฟแนวโน้ม ดูพื้นฐานบริษัท ดูอีกสารพัดอย่าง ก่อนจะตัดสินใจลงทุน ไม่ใช่ว่าอาศัยดวงอย่างเดียว แต่วันนี้ผมไม่ได้จะมาเล่าเรื่องเล่นหวยให้ฟัง จะมาเล่าเรื่องอย่างหลังนั่นคือ ‘การเล่นหุ้น’

          สาเหตุที่ช่วงนี้การตลาดหุ้นมัน Hot ซะเหลือเกิน ไม่ว่าจะที่อเมริกา หรือที่บ้านเรา ก็เกิดจากการที่รัฐบาลออกนโยบายหรือมาตรการสนับสนุนเศรษฐกิจต่าง ๆ อย่างของพี่ไทยเราก็ เงิน 3,000, ลดค่าน้ำค่าไฟ, คนละครึ่ง, เราไม่ทิ้งกัน ที่เพิ่งมาสด ๆ ร้อน ๆ ก็ ‘เราชนะ’ แล้วใครแพ้ล่ะ? ประชาชนไง! 555 ประเทศพี่เบิ้มอย่างอเมริกา เขาก็แจกกันนะ แถมเจกแบบหลายหมื่นเหรียญแล้ว เดี๋ยวก็ $600, $1200, มีแจกทุกสัปดาห์ แจกจนตอนนี้ แบงก์ดอลล่าห์จะเป็นแบงก์กงเต๊กแล้วว๊อย... เมื่อลุงแซมเอาเงินตีหัว แจกเงินจนมันแทบจะเต็มโอ่ง เต็มตู้เสื้อผ้าไปหมดแล้ว จะฝากธนาคารก็ได้ดอกเบี้ยเท่าขี้มด หวยก็เลยมาออกที่ตลาดหุ้น เกิดเป็นปรากฏการณ์ที่ว่า เศรษฐกิจย่ำแย่ทั่วโลกแต่ตลาดหุ้นโตระเบิดระเบ้อ เพื่อนพี่น้องทั้งหลายต่างก็เข้ามาเวียนว่ายกันในวัฏจักรนี้ เข้า Facebook ที เห็นหน้า Feed เพื่อน ๆ แชร์กันเหลือเกิน ตัวนี้ขึ้นไป 500% ทุนพันนึง วันนี้บวกไปหลายพันเหรียญแล้ว เดี๋ยวก็พวก Crypto, Bitcoin อีก New High, New High อยู่นั่นแหละ โพสกันทีไร ยิ้มรวยกันทุกคน! ไม่ใช่อะไรนะ เห็นแล้วมันอิจฉาว๊อยยย! 555 แต่ผมเชื่อว่า คนเล่นหุ้นทุกคน ไม่ใช่ทุกคนจะประสบความสำเร็จ ได้กำไรกันทุกคนหรอกนะ มีคนได้ มันก็ต้องมีคนเสีย ไม่อย่างนั้น ตลาดก็พังพอดี แค่เวลาเจ็บนั้น เขาไม่โชว์ออกมาแค่นั้นเอง มันก็เลยเกิดเป็นเรื่องราวของเซียนหุ้นในตอนนี้ไงล่ะ

          เมื่อสัปดาห์ก่อนช่วยจัดการเรื่องเงินช่วยเหลือผู้ว่างงานให้น้องรดาไปแล้ว นึกว่าจะหมดทุกข์หมดโศก แต่ไหงได้ ตื่นเช้าวันต่อมาก็มาเจอน้องรุ่ง รูมเมทอีกคน นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นแทน เกริ่นก่อนว่า น้องรุ่งแกเป็นน้องสาวน่ารัก ผมสั้นบ็อบเท แนวทอมบอย วัยสามสิบต้น ๆ จะสามสิบเท่าไหร่ ผมก็ไม่รู้ เพราะรุ่งเคยบอกว่า หากยังไม่อยากตาย อย่าเผือกถามอายุผู้สาว! 555 ผมเจอน้องรุ่งตามที่อโคจรมาตั้งแต่แกยังละอ่อน มานิวยอร์กใหม่ ๆ มีทักทายกันบ้างตามประสา เวลาน้องรุ่งแกมีคำถามเรื่องเกี่ยวกับพวกอุปกรณ์กล้อง สงสัยว่าจะถ่ายรูปแบบนี้ยังไง ก็ช่วยอธิบายให้น้องไป แต่วันนี้น้องรุ่งมาแปลก เพราะนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นตั้งแต่เช้าตรู่อย่างที่ผมไม่เคยเห็น
 
          “แฮ่!” ผมชะโงกหน้า ทำเสียงตกใจใส่รุ่ง
          “ว้าย! ประยุทธ์!” รุ่งแกล้งตกใจ ทำเป็นร้องอุทาน
          “โห เล่นแรงนะ ผู้นำประเทศเลยนะรุ่ง ว่าแต่ทำไรอยู่อ่ะ เช้า ๆ แบบนี้” ผมถาม พลางเปิดกาต้มน้ำ เตรียมชงกาแฟตามปรกติ เห็นข้างหน้านางมีคอมวางอยู่กับกระดาษโพยที่เขียนตัวเลข กับภาษาอังกฤษอะไรโย้เย้ ๆ เต็มไปหมด
          “เล่นหวยเหรอ มังกรฟ้าเปล่าเนี่ย” ผมแอบเผือก
          “มังกรฟ้าไรพี่ พี่โต้นี่เล่นแต่หวยซินะ ระดับหนูแล้ว มันต้องเล่นหุ้น” รุ่งตอบ ผมเลิ่กคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินคำว่า ‘เล่นหุ้น’
          “นี่หนูตื่นมาดูกราฟหุ้นกับเช็คข่าว ก่อนตลาดเปิด งานไม่มี เงินไม่มา เล่นหุ้นนี่แหละทางออก เวิร์คสุด! เรียกหนูว่า วอร์รุ่ง บัฟเฟตต์” น้องรุ่งเล่าแบบไฟแรงค่อด ๆ ฉายาตั้งเองนี้ก็มาจากคุณปู่ Warren Buffett อ่านว่า วอร์เร็น บัฟเฟตต์ นักลงทุนระดับตำนานขึ้นหิ้ง เห็นน้องมันไฟแรงขนาดนี้ ผมก็ได้แต่ยืนยิ้มต้มกาแฟไปพลาง ๆ หลังจากนั้นผมก็จะเห็นรุ่งอยู่กับหน้าจอคอมแทบจะทุกวันที่ตลาดเปิดทำการ วัน ๆ ก็ท่องพวกคำศัพท์ รายงานการเงิน จริงจังซะอย่างกับจะสอบเอาปริญญา เดี๋ยวก็ P/E, EPS, Equity, ROE, ท่องเข้าไปพวกอี ๆ เนี่ย
          “หนูเน้นถือนาน ๆ เลยต้องพยายามหาพวกที่พื้นฐานดี ๆ” รุ่งบอกสีหน้าจริงจัง ผมได้แต่รับคำ แต่มันยังไม่จบแค่นี้ เพราะไม่กี่วันต่อมาผมเจอไอ้โจ้นั่งอยู่กับน้องวอร์รุ่ง บัฟเฟตต์ สีหน้าจริงจังมาก นี่ไปโดนเค้าป้ายตัวไหนมา ถึงถูกพาเข้าวงการกันง่าย ๆ แบบนี้
          “ผม โจ้ โซรอสครับ” โจ้บอก เดี๋ยว ๆ นี่เพิ่งนั่งเล่นหุ้นได้สองวัน มีฉายาแล้ว? โจ้ โซรอส มาจากลุง George Soros อ่านว่า จอร์จ โซรอส อีกนักลงทุนระดับตำนาน คนที่ปั่นค่าเงินบาทจนพังช่วงต้มยำกุ้งนั่นแหละ โจ้ชอบฉายานี้มาก เพราะว่าโจ้เป็นแบบสายดุเดือด เล่นแบบรายชั่วโมง ซื้อมาขายไปวันนั้นเลย กินกำไรส่วนต่างเอา
          “เล่น Option ซิ ได้เงินเร็วดี” โจ้เล่า ก่อนจะอธิบายต่อว่า มันคือ การเก็งกำไรระยะสั้น จากความผันผวนของราคาตลาดและความน่าจะเป็น นี่อธิบายอะไรวะเนี่ย กูนึกว่าฟังอภิปรายไม่ไว้วางใจ ยิ่งฟังยิ่งงง

          ห้องนั่งเล่นบ้านเรากลายเป็น EHSE; ElmHurst Stock Exchange หรือตลาดหุ้น Elmhurst ไปเรียบร้อย นี่ก็ไปก็อปมาจาก NYSE; New York Stock Exchange หรือตลาดหุ้นนิวยอร์กนั่นแหละ วัน ๆ โจ้กับน้องรุ่งก็นั่งถกกันเรื่องหุ้นตลอด เดี๋ยวก็ตัวนี้ตัวโน้น ถึงขนาดไปซื้อกระดาน Whiteboard มาวางแผนกันว่าจะเล่นตัวไหนยังไง ดู Trend เป็นจริงเป็นจังขนาด!
          “พี่โจ้ ตัวนี้ ๆ Volume มาเยอะแล้ว รีบขึ้นยานเร็วพี่ จะไปแล้วนะ” รุ่งบอกโจ้
          “ตัวนี้เข้าตอนนี้ก็ดอยอ่ะน้อง ถ้าไม่ย่อ พี่ยอมตกยานดีกว่า” โจ้ตอบ พวกศัพท์แสงอะไรที่เขาใช้กัน วอร์รุ่ง บัฟเฟตต์ กับ โจ้ โซรอส ก็พามาหมด เดี๋ยวก็ขายหมู เดี๋ยวจะไปดาวอังคาร DD แอ็คชั่นนี่เหลือรับประทานทั้งคู่ 555 

          แรก ๆ ผมเองก็ดีใจเห็นน้องมันเล่นได้เงินมาเป็นรายได้เสริม บางทีก็มีนั่งลุ้นโจ้เล่น Option บ้าง ลุ้นกันเยี่ยวเหนียว มารู้ทีหลังว่าเล่นหลักร้อย แต่นั่งลุ้นตัวเกร็งเหมือนหลักหมื่น
          “พี่โต้ ไม่มาเล่นหุ้นด้วยกันเหรอ” รุ่งถาม ผมยิ้ม ก่อนจะเปิดมือถือโชว์ให้ดูว่า ผมเองก็ไปเปิด account เล่นหุ้นมาแล้ว
          “เรียกพี่ว่า ปีโต้ ลินซ์ ขอเข้าวงการด้วยนะครัช" ผมบอก แกล้งตั้งฉายาตัวเองมั่ง เดี๋ยวไม่เข้าพวก 555 Peter Lynch อ่านว่า ปีเตอร์ ลินซ์ หนึ่งในนักลงทุนระดับตำนานอีกคน รุ่งกับโจ้มองหน้ากันก่อนจะตอบว่าไม่รู้จัก เอิ่ม...

          ยังไม่มีบทสรุปว่า ผลประกอบการของพวกเราทั้งสามคนจะเป็นอย่างไร เพราะถ้าเจ็บก็สัญญาว่าจะไม่มาบอก 555 และที่เล่ามานี้ ไม่ได้จะมาชวนให้พี่น้องทุกคนซื้อหวยหรือเล่นหุ้นกันนะครับ แค่อยากจะบอกว่า การลงทุนนั้นมันมีความเสี่ยง ตามสถิติแล้ว คนที่ได้รับกำไรจากตลาดหุ้นน่ะ มีแค่ 20% เท่านั้น เลือกเอาแล้วกันว่าจะวางตัวเองไว้ฝั่งไหน หากมัวแต่หน้ามืดตามัว อยากจะได้เงินเร็ว ๆ โดยไม่ได้ดูเลยว่าหุ้นที่เราซื้อไปนั้นน่ะ เป็นยังไงบ้าง มันก็ไม่ต่างอะไรจากการพนัน สุดท้ายโอกาสที่จะเสียมันก็จะมากกว่าที่จะได้กำไรนะครับ เพราะถึงคนจนเล่นหวย คนรวยเล่นหุ้น แต่คนรวยสุดน่ะ ‘เจ้ามือ’ นะคร้าบบบ...

ขอบคุณครับที่ติดตาม กดติดตามและอ่านตอนอื่น ๆ ได้ที่
FB: https://www.facebook.com/ny.kitchen.university
IG: https://www.instagram.com/ny.kitchen.university/
 
#เอ็นวายกู #nyku #newyorkkitchenuniversity
#คนไทยในอเมริกา #คนไทยในนิวยอร์ก #มหาลัยห้องครัว
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  เรื่องสั้น นครนิวยอร์ก คนไทยในอเมริกา ชีวิตในต่างแดน
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่