เราลืมรักตัวเองไปหรือเปล่า?

ความรักสองคนใหม่ๆอะไรก็ดีไปหมด ดีจนเราคิดว่าเขาจะเสมอต้นเสมอปลายกับเราตลอดไป แต่คิดผิดค่ะ และพลาดที่เลือกเดินทางนี้ คือเขาหมดรักเราแต่ที่อยู่กับเราเพราะผลประโยชน์และจำใจอยู่ เรื่องมีอยู่ว่า พักหลังๆมาเขาเริ่มเที่ยวขอไอดีสาวร้านอาหารคุยลบแชท ด่าเรามั่งตะคอกใส่เราทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ เพราะเราเป็นคนเฉื่อยทำอะไรช้า พอมีโควิดรอบสองเราก็ตัดสินใจกลับมาอยู่ต่างจังหวัดนั้นก็คือบ้านเขาค่ะ เราเองก็หางานได้แล้วเป็นเซลล์ยืนขายของหน้าร้าน ส่วนเขายังไม่ได้งาน แล้วเรื่องงานบ้านคือทุกอย่างเราต้องทำเพราะเขาคิดแค่ว่างานบ้านเป็นของผู้หญิง ทั้งๆที่เราทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน พอเราบอกให้ช่วยทำ เขาก็ไม่พอใจ เริ่มหนักขึ้นทุกวัน จนแม่เขาต้องมาพูดกับเราว่าต้องทำเหนื่อยแค่ไหนก็ต้องทำเพราะเราเป็นผู้หญิง อ่ะเราก็ทำมาตลอด แล้วช่วงหนึ่งแม่เขาป่วยนอนโรงบาลคืนแรกแฟนเราเฝ้า พอตื่นเช้ามาทักมาด่าเราใหญ่ บอกไม่แวะมาหาก่อนไปทำงาน ไม่เป็นห่วงกันบ้างต้องอดหลับอดนอน เราเองถามตัวเองในใจว่าเราผิดอะไร? พอคืนที่2เราเลิกงาน2ทุ่มครึ่ง เราก็มานอนเฝ้าให้เราเองก็เพลียเช้าต้องตื่นไปทำงานยืนทั้งวัน มาคืนที่3เราก็เฝ้าอีกเพราะแฟนเราเป็นโรคหอบ แม่เขาก็ให้เหตุผลแค่ว่าลูกเขาหอบเพราะไม่ได้พักผ่อน อื้ม.. งั้นเราคงเป็นหุ่นยนต์ พอเช้าเราก็ต้องไปทำงานอีก ลูกเขาก็ไม่ได้มีแค่แฟนเราคนเดียว ที่เรายอมอยู่เพราะเรารักเขามาก เพราะมีแพลนแต่งงานในปีนี้แล้วไม่อยากให้พ่อแม่ของเราต้องอายเพราะเราคบกับผู้ใหญ่ต่างฝ่ายต่างรู้และไปมาหาสู่กันแล้ว อีกอย่างรถเก๋งที่กำลังผ่อนอยู่ก็เป็นชื่อเรา เราผ่อนเองแต่เราไม่ได้ขับเพราะขับไม่เป็น เราอยากออกจากจุดนี้มาแต่เราก็รักเขามากเหมือนกัน เรื่องทั้งหมดนี้พ่อแม่ไม่รู้เพราะห่วงท่านกลัวท่านเครียด😢