เรื่องมีอยู่ว่าหัวหน้าที่ทำงานเลี้ยงพิซซ่าเลี้ยงเยอะมากสามารถกินได้คนละถาด เราก็ไปหยิบมา 1ถาด พร้อมขนมปังกระเทียม1กล่อง(หอมมาก)  เผื่อสำหรับแผนกเราซึ่งมันเป็นถาดกลาง แป้งบางกรอบ จะไม่เยอะนะ เรากินไปสามชิ้น ให้น้องที่นั่งข้างๆ 2ชิ้น เพื่อนที่มีประเด็น หยิบไป 1ชิ้น ทีแรกนางบอกอิ่มแล้ว ตอนที่เรายื่น 2ชิ้นให้น้องข้างๆ เราก็ยื่นขนมปังกระเทียมให้นาง นางยื่นคืนบอกไม่กินแล้วทำตกข้างถังขยะ ตีขาเราเบาๆบอกให้เราเก็บขึ้นมา แล้วพูดเสียงดังๆตอนที่ทำตกแก้เขินบอกว่า จะเอามาให้ทำไม ก็บอกเพิ่งกินข้าวไปอิ่มแล้ว จะหยิบมาเยอะทำไมคนอื่นเค้ามีมือมีเท้าเดี๋ยวเค้าก็ไปหยิบเองได้ ถ้าไม่เอาขนมกระเทียมมาวางโต๊ะฉัน ฉันก็คงไม่ทำตก เรานี่แบบ เห้ย แค่ตอนที่ทำตกก็แค่ทิ้งไป หรือถ้าจะไม่กินเรากับเพื่อนอีกคนกินได้ไม่มีปัญหา จะพูดเสียงดังเพื่ออะไร เค้าทำหน้าเหมือนคนไม่ผิดอะไร เวลาที่เค้าทำอะไรผิดเรื่องอะไรก็ตามจะเป็นคนที่ขอโทษยากมาก มือไม้แข็ง เป็นมาตั้งนานแล้วแต่ไม่ถือสาอะไร เค้าทำหน้าแบบฉันไม่ผิดจนเราก็สงสัยนะ เอ่อออ หรือเราผิดที่ยื่นไปวางที่โต๊ะเค้ากันแน่

ปล.คือถ้าให้เราประเมินก็คือเค้าไม่ใช่คนที่แบบว่า โอ้โหเลวร้ายมากขนาดนั้นนะคะ แค่เป็นคนอยู่ด้วยยากเฉยๆ