คือเราเป็นเเค่เด็กม.1 พี่เขาเป็นพี่ที่ร.รเก่าเเละเป็นคนที่เราปลื้มตั้งเเต่ประถม ปรากฏว่าพี่เขาอยู่ห้องข้างๆเรา เราดีใจมากเราเเอบมองพี่เขาทุกวันพอไปหาเฟสก็เป็นเพื่อนในเฟสอยู่เเล้ว ปรากฏว่าเขามีเเฟนเเล้วคบกันมา4เดือนเเล้วด้วย เราตกใจทำอะไรไม่ถูกเราไม่เคยรู้ว่าเขามีเเฟนเเล้ว เเละเราได้อยู่สีเดียวกับพี่เขา เรารักพี่เขามาก เราเป็นคนร่าเริงเราเห็นพี่เขายิ้มเพราะเราอยู่บ่อยๆมันมีวันนึงที่เราอยู่ตรงถนนหน้าอาคารมองขึ้นไปเห็นพวกพี่เเละเพื่อนพี่เขา เราใจกล้ามาจากไหนไม่รู้เรารู้สึกอย่างโบกมือเล่นๆเเล้วปรากฏว่าพี่เขาหันมามองเเล้วยิ้มทั้งกลุ่มเลยค่ะ เราเขินเลยรีบวิ่งหนีพอขึ้นอาคารมาพี่เขาก็มองล่ะยิ้มให้อีก เราเริ่มสนิทกับพวกพี่เละเพื่อนเขาค่ะ กินข้าวก็โตะข้างๆกัน ส่วนเเฟนพี่เขานั้นคุยกับคนอื่นค่ะ+(เพื่อนของเเฟนพี่เขาเล่ามา)เเต่พี่เขายังจับไม่ได้เราเห้นเเฟนพี่เขาจงมือกับผ.ชที่ไหนไม่รู้ จนตอนนี้เราจะขึ้นม.2เเล้วพี่เขาก็จะจบม.3เเล้วพี่เขาบอกจะไปเรียนต่อที่อื่น
เราเศร้ามาก เราอยากบอกชอบเขาเเต่เขามีเเฟนเเล้วน่ะสิ เราควรทำยังไงดีคะ
ชอบรุ่นพี่ที่กำลังจะจบไปเเต่มีปัญหาคือเขามีเเฟนเเล้ว
เราเศร้ามาก เราอยากบอกชอบเขาเเต่เขามีเเฟนเเล้วน่ะสิ เราควรทำยังไงดีคะ