นั่นเเหละค่ะ ตามนี้เลย เรากลัวมาก ถึงขั้นวิตกกังวลเลย เราเป็นเเบบนี้เกือบ2ปีได้ มันมีความรู้สึกที่จู่ๆ เราต้องตาย พอคิดเเล้วหลายอย่างที่มันผุดออกจากหัวคือเรื่องความตายทั้งหมด ตอนเราอยู่คนเดียวเเล้วคิดเรื่องนี้ คือเราสติเเตกมาก พูดกับตัวเองทำไงดีๆ เหมือนคนบ้าเลยค่ะช่วงเวลานั้น เรากลัวที่จะต้องตาย ตายเเลวรู้สึกยังไง ต้องตายด้วยหรอ ชาติหน้ามีจริงมั้ย ต้องตายเมื่อไหร่ จะจำอะไรได้มั้ย เราจะหายไปตลอดกาลรึปล่าว เรายังอยากอยู่บนโลกนี้ จะได้เกิดมาในครอบครัวนี้อีกมั้ย เรารักครอบครัวมากๆ ไม่อยากจากพวกท่านไปเลย เรากลัวความรู้สึกนี้มาก ยิ่งคิดเท่าไหร่มันยิ่งมากขึ้นๆ กลัวมาก บางครั้งเราถึงกับร้องไห้ออกมา เราจะเป็นเเบบนี้ตอนเราไม่มีอะไรจะทำ ตอนเราไม่ได้จดจงจ่อกับอะไรมาก มันจะผุดขึ้นมา แต่พอได้จับโทรศัพท์มันก็เบาลงบ้าง สติก็กลับมาบ้าง เเต่มันก็กลัวอยู่ดี รู้ว่ามันต้องมีความรู้สึกนี้ผุดมาอีก จะยอมรับมันได้ยังไง เคยทำเเล้วเเต่มันไม่ได้เลยค่ะ ทำยังไงดี กลัวมาก
กลัวความตาย