มีปัญหากับแม่บ่อยมาก ทำยังไงดีครับ

ขอเริ่มเรื่องเลยนะครับ ผมมาอยู่ประเทศนี้ได้ประมาณเกือบ 4 ปี ณ ปัจจุบันนี้อยู่กับแม่สองคนที่ต่างประเทศครับ ผมทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยมีเรียนไม่กี่วันนอกนั้นก็ทำงานครับบางวันก็ทำกะเช้าจนกะดึกตื่นมาก็ไปเรียนตั้งแต่เช้าจนบ่าย(หลังจากเรียนเสร็จบางครั้งก็เข้ากะดึกด้วยครับ) แรกๆก็เหนื่อยพอทำไปนานๆเริ่มชินครับ ปัญหาคือว่าแม่ผมชอบเปรียบเทียบ บ่น ด่า ใช้คำแรงๆกับผมเวลาที่ไม่พอใจ ในบางเรื่องผมยอมรับว่าผิดจริงๆผมก็เอ่ยปากขอโทษแต่ส่วนใหญ่ของปัญหาคือเรื่องเล็กๆ(สำหรับผม)ที่แม่ชอบเก็บมาตำหนิผมแล้วก็มักจะพูดว่า ไม่งั้นก็กลับไทยไปอยู่กับพ่อไป (ลืมบอกครับว่า แม่ผมหย่ากับพ่อแล้ว) แม่ชอบขู่ว่าจะไล่ผมออกจากบ้านครับแต่ไม่บ่อยถ้าไม่อารมณ์เสียจริงๆ แล้วก็ปัญหาที่ผมบอกว่ามันเรื่องเล็กเนี่ยก็อย่างเช่น ผมที่ชอบขี้ลืมบ่อยๆ เรื่องงาน เรื่องการใช้ชีวิต ล่าสุดคือเรื่องคำพูดคำจากับแม่นี่แหละ
 
พาร์ทนี้จะขอเป็นบทสนทนาและอาจจะประกอบด้วยคำอธิบายนะครับ 
วันนี้ผมเลิกงานมาแม่ก็ถามปกติว่า งานยุ่งหรอเลิกดึกมากเกือบเที่ยงคืน
ผม: ใช่ ยุ่งมากกก (ปกติเราจะคุยออกแนวเพื่อนหยอกกันแต่บางครั้งผมก็มีหางเสียง ซึ่งแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร)
แม่: หรอ อืม 
ผม: วันนี้ผมได้โบนัสด้วยนะ (ไม่เยอะนะครับ ไม่กี่ดอล) 
*แกะซองเงินให้แม่ดู* แล้วก็วางไว้บนกล่องข้าว
แม่: อ่าว นึกว่าจะให้แม่)//ยิ้มๆ
ผม: ทีเงินโบนัสแม่ยังไม่ให้ผมเล้ยย//ยิ้มหยอกๆ (เงินโบนัสของแม่เท่ากับเงินที่ผมทำงานกะเช้าครับ) 
แม่: แล้วจ่ายเงินค่าเช่าบ้านยัง 
(อันนี้ผมงงมากจู่ๆวกเข้าเรื่องเงินค่าเช้าบ้านเฉยเลย แล้วหลังจากนี้เราก็เริ่มไม่ยิ้มกันแหละ)
ผม: อ่าว เเล้วเกี่ยวอะไรกัน อันนี้เราพูดถึงเงินโบนัส ถ้าเงินค่าเช่าบ้านยังไม่ใช่ตอนนี้
แม่: แล้วไม่คิดช่วยหรอ 
ผม: อ่าว อันนี้เงินโบนัสมันจะพออะไรกัน ถ้าพอก็เอาไปเลย 
แม่: แล้วทำไมต้องจริงจังด้วย รู้ใช่ไหมว่าพูดเล่น 
ผม: อ่าว ผมก็พูดเล่นนะ 
แม่: แต่แม่ไม่ชอบ พูดจาแข็งๆกับผู้ใหญ่โดยเฉพาะผู้เป็นแม่ได้ไง กลับมาจากทำงานหัดควบคุมอารมณ์หน่อยนะ ทำงานแค่นี้อย่าคิดว่าเหนื่อย แล้วทำเป็นปีกกล้าขาแข็ง ยังใช้ชีวิตเป็นแบบผู้ใหญ่ไม่ถึง 5% เลย
(อันนี้ผมมีคำถามเยอะแยะเต็มหัวไปหมด พูดจาแข็งยังไง? ควบคุมอารมณ์อะไร? ปีกกล้าขาแข็งแบบไหน?ทำงานแล้วไม่เหนื่อยตรงไหน? เอาอะไรมาตัดสินว่าใช้ชีวิตแบบผู้ใหญ่ไม่ถึง 5%? แล้วมันเกี่ยวโยงกันยังไง?)

หลังจากนั้นแม่ก็กลับเข้าห้องนอนแล้วก็ปิดประตูเสียงดังใส่ ซึ่งผมงงมากถึงมากที่สุดที่ผมเปิดประเด็นเรื่องเงินโบนัสเพราะผมพึ่งทำงานนี้ได้ไม่นานครับเลยอยากเล่าให้แม่ดีใจ ส่วนเรื่องค่าเช่าบ้านผมก็ช่วยแม่ไปเมื่อท้ายเดือนที่แล้วอันนี้พึ่งจะกลางเดือนเองผมจะเอาเงินจากไหนมาช่วยจ่ายอีกอย่างผมตั้งใจว่าจะช่วยอยู่แล้ว ส่วนไอ้เงินโบนัสเนี่ย เอาตรงๆนะครับซื้อข้าวกิน 1 มื้อก็หมดแล้วครับแล้วเงินค่าเช่าก็คือหลายร้อยดอลอ่ะครับแล้วอะไรคือฉนวนที่ทำให้แม่หงุดหงิด แต่ประเด็นหลักที่แม่ทะเลาะกับผมคือ การพูดจาแข็งๆ...แล้วบอกให้ผมควบคุมอารมณ์ตัวเอง มันทำให้ผมรู้สึกว่า ตัวเองเป็นคนเจ้าอารมณ์และเป็นเด็กมีปัญหาอย่างไงอย่างงั้นแหละ 

และยังมีปัญหายิบย่อยมากมายที่คล้ายๆกัน แต่ผมก็ได้แต่เงียบแล้วก็ปล่อยผ่านไปซึ่งมันทำให้ผมเป็นเครียดสะสมเลยอยากหาที่ระบายครับ จะคุยกับเพื่อนฝรั่งมันคงไม่เข้าใจหรอก พ่อแม่เขาปล่อยตั้งแต่อายุ 18 แล้วครับทุกวันนี้ผมเลยพยายามกลับดึกเพราะกลับไปเราก็ไม่มีเวลาคุยมาก เพราะต้องตื่นเช้าไปทำหน้าที่ของตัวเอง 

สุดท้ายของเรื่องคือปัญหาใหญ่ที่ผมคิดว่าถ้าบอกแม่เราน่าจะทะเลาะกันแรงมากแน่ๆ คือ..
ผมรู้ตัวว่าผมรู้สึกชอบผู้ชายมากกว่าผู้หญิงมาได้สักพักแล้วครับ แม่เคยเกริ่นเรื่องแต่งงาน(ผมพึ่งจะอายุ 21) แม่ชอบบอกให้ผมเลือกผู้หญิงดีๆนะที่จะมาเป็นคู่ชีวิต และผมไม่กล้าที่จะบอกเพราะขนาดเรื่องยิบย่อยในบ้านเราแทบจะทะเลาะกันทุกครั้ง ถ้าเป็นเรื่องนี้ไม่รู้ว่าแม่จะด่าผมสัตว์โลกตัวไหนบ้าง จริงๆผมเคยลองเชิงดูปฏิกิริยาแม่อยู่ครับ เคยพูดว่าเลือกเยอะเดี๋ยวผมก็มีผัวหรอกแม่ แม่อึ้งไปสักพักก็ถามพูดจริงดิ ผมเลยต้องโกหกไปอ่ะครับว่าล้อเล่น (จริงๆคือมีผู้ชายมาคุยมาชอบนี่แหละ แล้วก็รู้สึกผิดที่จำใจต้องโกหก)

ขอคำปรึกษาหน่อยครับว่าควรทำอย่างไรทั้งเรื่องแม่แล้วก็เรื่องชอบผู้ชายครับ(แบบว่าควรบอกแม่ดีไหม?ถ้าบอกจะบอกยังไง?) 

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่