ตอนนี้เรากำลังขึ้นม.6 เรียนสายวิท-คณิต เกรดก็ไม่ได้มาก ได้เกรด 3 นิดๆ เป็นลูกคนเดียวค่ะ
คือตอนนี้เราค่อนข้างสับสน ว่าควรจะเรียนคณะอะไรดี
ขอเล่าก่อนนะคะว่าเรามีงานอดิเรกคือการแต่งนิยายในแอพพลิเคชั่นอย่าง รีดอะไรท์ เด็กดีและจอย ซึ่งการแต่งนิยายเป็นสิ่งที่เราชอบมากค่ะ มีความสุขที่ได้แต่งนิยายได้บรรยายเรื่องราวที่เราจินตนาการออกมา มีความสุขที่ได้อ่านคอมเมนต์ต่างๆที่ค่อยให้กำลังใจ ทำให้เรารู้สึกอยากจะพัฒนาฝีมือทางด้านนี้อย่างจริงจังเพราะเราก็รู้ตัวดีกว่าไม่ได้แต่งดีมากเท่านักเขียนที่ตีพิมพ์จึงอยากจะเข้าเรียนคณะที่มุ่งเน้นไปที่การเขียนบท ซึ่งที่เราไปหาข้อมูลก็มีอยู่หลายมหาลัย
แต่ พอลองเอาเรื่องคณะที่เราอยากเข้าไปเล่าให้ครอบครัวฟัง พวกท่านไม่เห็นด้วยที่จะไปเรียนด้านนี้ ครอบครัวอยากให้เราเป็นราชการค่ะ พวกท่านบอกว่าอยากให้เรามีอาชีพที่มั่นคงถึงอยากให้รับราชการหรืออยากให้เราทำงานที่มั่นคงอย่างเช่นอาชีพที่เป็นพนักงานออฟฟิศที่มีเงินเดือนมีตำแหน่งที่เลื่อนขั้น
แน่นอนค่ะว่าเมื่อความคิดไม่ตรงกันเกิดการทะเลาะขึ้น แต่เราเป็นคนที่ไม่ชอบเถียงพ่อแม่แถมตอนที่เราจะอธิบาย(เถียง) พวกท่านไม่เคยรับฟังถึงจะฟังแต่สุดท้ายก็อยากให้เรียนคณะที่พวกท่านอยากให้เรียนอยู่ดี
พอเรากลับมาคิดตัวเองเราก็เก็บสิ่งที่พวกท่านมาคิด อาชีพที่เราใฝ่ฝันอย่างนักเขียนมันก็ไม่ได้สบายเพราะจากที่เคยไปหาข้อมูลมาอาชีพนักเขียนถ้าไม่ได้มีฝีมือหรือพรสวรรค์ก็ไส้แห้งมากค่ะ
เราเลยคิดหนักว่าจะเอายังไงต่อกับอนาคตตัวเองดีถ้าเรียนตามที่ครอบครัวต้องการแน่นอนค่ะว่าเราอาจจะไม่มีความสุขแต่เราเรียนจบก็อาจจะหางานที่มั่นคงได้ แต่ถ้าเรียนตามความต้องการของเราค่าใช้จ่ายอาจจะสูงหน่อย(ครอบครัวเราก็ไม่ได้มีฐานะที่สูงมากอาจจะกลางๆที่เอียงไปทางต่ำนิดหน่อย) แต่มีความสุขกับสิ่งที่ทำซึ่งการมีความสุขของเรานั้นอาจจะทำให้ครอบครัวต้องลำบากในการหาเงิน ซึ่งเราก็คิดจะกู้กยศในการเรียนแต่สุดท้ายก็ต้องหาตังมาจ่ายหนี้รัฐบาลอยู่ดี
จากที่เล่ามาทำให้เราคิดหนักมากว่าจะทำยังไงดี จะเรียนคณะไรต่อดี
จะทำตามความฝันของตัวเองหรือจะทำตามความหวังดีของครอบครัว?
ระหว่างความใฝ่ฝันกับความจริง
คือตอนนี้เราค่อนข้างสับสน ว่าควรจะเรียนคณะอะไรดี
ขอเล่าก่อนนะคะว่าเรามีงานอดิเรกคือการแต่งนิยายในแอพพลิเคชั่นอย่าง รีดอะไรท์ เด็กดีและจอย ซึ่งการแต่งนิยายเป็นสิ่งที่เราชอบมากค่ะ มีความสุขที่ได้แต่งนิยายได้บรรยายเรื่องราวที่เราจินตนาการออกมา มีความสุขที่ได้อ่านคอมเมนต์ต่างๆที่ค่อยให้กำลังใจ ทำให้เรารู้สึกอยากจะพัฒนาฝีมือทางด้านนี้อย่างจริงจังเพราะเราก็รู้ตัวดีกว่าไม่ได้แต่งดีมากเท่านักเขียนที่ตีพิมพ์จึงอยากจะเข้าเรียนคณะที่มุ่งเน้นไปที่การเขียนบท ซึ่งที่เราไปหาข้อมูลก็มีอยู่หลายมหาลัย
แต่ พอลองเอาเรื่องคณะที่เราอยากเข้าไปเล่าให้ครอบครัวฟัง พวกท่านไม่เห็นด้วยที่จะไปเรียนด้านนี้ ครอบครัวอยากให้เราเป็นราชการค่ะ พวกท่านบอกว่าอยากให้เรามีอาชีพที่มั่นคงถึงอยากให้รับราชการหรืออยากให้เราทำงานที่มั่นคงอย่างเช่นอาชีพที่เป็นพนักงานออฟฟิศที่มีเงินเดือนมีตำแหน่งที่เลื่อนขั้น
แน่นอนค่ะว่าเมื่อความคิดไม่ตรงกันเกิดการทะเลาะขึ้น แต่เราเป็นคนที่ไม่ชอบเถียงพ่อแม่แถมตอนที่เราจะอธิบาย(เถียง) พวกท่านไม่เคยรับฟังถึงจะฟังแต่สุดท้ายก็อยากให้เรียนคณะที่พวกท่านอยากให้เรียนอยู่ดี
พอเรากลับมาคิดตัวเองเราก็เก็บสิ่งที่พวกท่านมาคิด อาชีพที่เราใฝ่ฝันอย่างนักเขียนมันก็ไม่ได้สบายเพราะจากที่เคยไปหาข้อมูลมาอาชีพนักเขียนถ้าไม่ได้มีฝีมือหรือพรสวรรค์ก็ไส้แห้งมากค่ะ
เราเลยคิดหนักว่าจะเอายังไงต่อกับอนาคตตัวเองดีถ้าเรียนตามที่ครอบครัวต้องการแน่นอนค่ะว่าเราอาจจะไม่มีความสุขแต่เราเรียนจบก็อาจจะหางานที่มั่นคงได้ แต่ถ้าเรียนตามความต้องการของเราค่าใช้จ่ายอาจจะสูงหน่อย(ครอบครัวเราก็ไม่ได้มีฐานะที่สูงมากอาจจะกลางๆที่เอียงไปทางต่ำนิดหน่อย) แต่มีความสุขกับสิ่งที่ทำซึ่งการมีความสุขของเรานั้นอาจจะทำให้ครอบครัวต้องลำบากในการหาเงิน ซึ่งเราก็คิดจะกู้กยศในการเรียนแต่สุดท้ายก็ต้องหาตังมาจ่ายหนี้รัฐบาลอยู่ดี
จากที่เล่ามาทำให้เราคิดหนักมากว่าจะทำยังไงดี จะเรียนคณะไรต่อดี
จะทำตามความฝันของตัวเองหรือจะทำตามความหวังดีของครอบครัว?